Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

παράμονος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: παράμονος παράμονη παράμονον

Structure: παραμον (Stem) + ος (Ending)

Etym.: = paramo/nimos, Pind.

Sense

Declension

First/Second declension
Masculine Feminine Neuter
SingularNominative παράμονος παράμόνη παράμονον
Genitive παραμόνου παράμόνης παραμόνου
Dative παραμόνῳ παράμόνῃ παραμόνῳ
Accusative παράμονον παράμόνην παράμονον
Vocative παράμονε παράμόνη παράμονον
DualN/A/V παραμόνω παράμόνᾱ παραμόνω
G/D παραμόνοιν παράμόναιν παραμόνοιν
PluralNominative παράμονοι παρά́μοναι παράμονα
Genitive παραμόνων παράμονῶν παραμόνων
Dative παραμόνοις παράμόναις παραμόνοις
Accusative παραμόνους παράμόνᾱς παράμονα
Vocative παράμονοι παρά́μοναι παράμονα
Positive Comparative Superlative
Adjective παράμονος παραμόνου παραμονώτερος παραμονωτέρου παραμονώτατος παραμονωτάτου
Adverb παραμόνως παραμονώτερον παραμονώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • μεμηνότοσ οὖν ἐστι τὸ οὕτωσ ὑπολαμβάνειν παράμονον ἕξειν τὸ πένθοσ. (Plutarch, Consolatio ad Apollonium, chapter, section 26 5:1)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION