Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ὁπλομανέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ὁπλομανέω ὁπλομανήσω

Structure: ὁπλομανέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to be madly fond of war

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁπλομανῶ ὁπλομανεῖς ὁπλομανεῖ
Dual ὁπλομανεῖτον ὁπλομανεῖτον
Plural ὁπλομανοῦμεν ὁπλομανεῖτε ὁπλομανοῦσιν*
SubjunctiveSingular ὁπλομανῶ ὁπλομανῇς ὁπλομανῇ
Dual ὁπλομανῆτον ὁπλομανῆτον
Plural ὁπλομανῶμεν ὁπλομανῆτε ὁπλομανῶσιν*
OptativeSingular ὁπλομανοῖμι ὁπλομανοῖς ὁπλομανοῖ
Dual ὁπλομανοῖτον ὁπλομανοίτην
Plural ὁπλομανοῖμεν ὁπλομανοῖτε ὁπλομανοῖεν
ImperativeSingular ὁπλομάνει ὁπλομανείτω
Dual ὁπλομανεῖτον ὁπλομανείτων
Plural ὁπλομανεῖτε ὁπλομανούντων, ὁπλομανείτωσαν
Infinitive ὁπλομανεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁπλομανων ὁπλομανουντος ὁπλομανουσα ὁπλομανουσης ὁπλομανουν ὁπλομανουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁπλομανοῦμαι ὁπλομανεῖ, ὁπλομανῇ ὁπλομανεῖται
Dual ὁπλομανεῖσθον ὁπλομανεῖσθον
Plural ὁπλομανούμεθα ὁπλομανεῖσθε ὁπλομανοῦνται
SubjunctiveSingular ὁπλομανῶμαι ὁπλομανῇ ὁπλομανῆται
Dual ὁπλομανῆσθον ὁπλομανῆσθον
Plural ὁπλομανώμεθα ὁπλομανῆσθε ὁπλομανῶνται
OptativeSingular ὁπλομανοίμην ὁπλομανοῖο ὁπλομανοῖτο
Dual ὁπλομανοῖσθον ὁπλομανοίσθην
Plural ὁπλομανοίμεθα ὁπλομανοῖσθε ὁπλομανοῖντο
ImperativeSingular ὁπλομανοῦ ὁπλομανείσθω
Dual ὁπλομανεῖσθον ὁπλομανείσθων
Plural ὁπλομανεῖσθε ὁπλομανείσθων, ὁπλομανείσθωσαν
Infinitive ὁπλομανεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁπλομανουμενος ὁπλομανουμενου ὁπλομανουμενη ὁπλομανουμενης ὁπλομανουμενον ὁπλομανουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁπλομανήσω ὁπλομανήσεις ὁπλομανήσει
Dual ὁπλομανήσετον ὁπλομανήσετον
Plural ὁπλομανήσομεν ὁπλομανήσετε ὁπλομανήσουσιν*
OptativeSingular ὁπλομανήσοιμι ὁπλομανήσοις ὁπλομανήσοι
Dual ὁπλομανήσοιτον ὁπλομανησοίτην
Plural ὁπλομανήσοιμεν ὁπλομανήσοιτε ὁπλομανήσοιεν
Infinitive ὁπλομανήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁπλομανησων ὁπλομανησοντος ὁπλομανησουσα ὁπλομανησουσης ὁπλομανησον ὁπλομανησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁπλομανήσομαι ὁπλομανήσει, ὁπλομανήσῃ ὁπλομανήσεται
Dual ὁπλομανήσεσθον ὁπλομανήσεσθον
Plural ὁπλομανησόμεθα ὁπλομανήσεσθε ὁπλομανήσονται
OptativeSingular ὁπλομανησοίμην ὁπλομανήσοιο ὁπλομανήσοιτο
Dual ὁπλομανήσοισθον ὁπλομανησοίσθην
Plural ὁπλομανησοίμεθα ὁπλομανήσοισθε ὁπλομανήσοιντο
Infinitive ὁπλομανήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁπλομανησομενος ὁπλομανησομενου ὁπλομανησομενη ὁπλομανησομενης ὁπλομανησομενον ὁπλομανησομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὡπλομάνουν ὡπλομάνεις ὡπλομάνειν*
Dual ὡπλομανεῖτον ὡπλομανείτην
Plural ὡπλομανοῦμεν ὡπλομανεῖτε ὡπλομάνουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὡπλομανούμην ὡπλομανοῦ ὡπλομανεῖτο
Dual ὡπλομανεῖσθον ὡπλομανείσθην
Plural ὡπλομανούμεθα ὡπλομανεῖσθε ὡπλομανοῦντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἁ πόλισ ὁπλομανεῖ. (Unknown, Greek Anthology, Volume III, book 9, chapter 3202)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION