Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

κοσμιότης

Third declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: κοσμιότης κοσμιότες

Structure: κοσμιοτη (Stem) + ς (Ending)

Etym.: from ko/smios

Sense

  1. propriety, decorum, orderly behaviour

Declension

Third declension
M/F Neuter
SingularNominative κοσμιότης κοσμίοτες
Genitive κοσμιότους κοσμιότους
Dative κοσμιότει κοσμιότει
Accusative κοσμιότη κοσμίοτες
Vocative κοσμιότες κοσμίοτες
DualN/A/V κοσμιότει κοσμιότει
G/D κοσμιότοιν κοσμιότοιν
PluralNominative κοσμιότεις κοσμιότη
Genitive κοσμιότων κοσμιότων
Dative κοσμιότεσιν* κοσμιότεσιν*
Accusative κοσμιότεις κοσμιότη
Vocative κοσμιότεις κοσμιότη
Positive Comparative Superlative
Adjective κοσμιότης κοσμιότους κοσμιοτέστερος κοσμιοτεστέρου κοσμιοτέστατος κοσμιοτεστάτου
Adverb κοσμιοτέως κοσμιοτέστερον κοσμιοτέστατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • παρέπεται δὲ τῇ σωφροσύνῃ εὐταξία, κοσμιότησ, αἰδώσ, εὐλάβεια. (Aristotle, Virtues and Vices 21:1)
  • περὶ σωφροσύνησ ἤδη τοίνυν περανῶ σφῷν κἀναδιδάξω ὅτι κοσμιότησ οἰκεῖ μετ’ ἐμοῦ, τοῦ Πλούτου δ’ ἐστὶι ὑβρίζειν. (Aristophanes, Plutus, Agon, epirrheme 1:20)
  • "ὅπωσ, εἶπεν, ἥ τε Ιἕρωνοσ μεγαλοπρέπεια καταφανὴσ ᾖ καὶ ἡ ἐμὴ κοσμιότησ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 73 3:1)
  • ἕπονται δὲ τῇ μὲν φρονήσει εὐβουλία καὶ σύνεσισ, τῇ δὲ σωφροσύνῃ εὐταξία καὶ κοσμιότησ, τῇ δὲ δικαιοσύνῃ ἰσότησ καὶ εὐγνωμοσύνη, τῇ δὲ ἀνδρείᾳ ἀπαραλλαξία καὶ εὐτονία. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, ISTORIWN Z, Kef. a'. ZHNWN 126:5)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION