Sense

1. to find great fault with, blame greatly, accuse

Examples

• καταμεμφόμενοσ δὲ τοὺσ μαγείρουσ ὡσ ἐπιχειροῦντασ καὶ οἷσ μὴ δεῖ φησιν μάγειρ’, ἀηδήσ μοι δοκεῖσ εἶναι σφόδρα, πόσασ τραπέζασ μέλλομεν ποιεῖν, τρίτον ἤδη μ’ ἐρωτᾷσ, χοιρίδιον ἓν θύομεν, ὀκτὼ ποιήσοντεσ τραπέζασ δ’ ἢ μίαν, τί σοι διαφέρει τοῦτο; (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 723)
• ἀκούων δὲ καὶ τὸ ναυτικὸν ἔτι συνεστάναι, καὶ Κάτωνα πολλοὺσ στρατιώτασ ἀνειληφότα περαιοῦν εἰσ Λιβύην, ὠδύρετο πρὸσ τοὺσ φίλουσ, καταμεμφόμενοσ ἑαυτὸν ἐκβιασθέντα τῷ πεζῷ συμβαλεῖν, τῇ δὲ κρείττονι ἀδηρίτωσ δυνάμει πρὸσ μηδὲν ἀποχρήσασθαι μηδὲ περιορμίσαι τὸ ναυτικόν, ὅπου κατὰ γῆν σφαλεὶσ εὐθὺσ ἂν εἶχεν ἀντίπαλον ἐκ θαλάττησ παρεστῶσαν ἀλκὴν καὶ δύναμιν τοσαύτην. (Plutarch, Pompey, chapter 76 2:1)
• καὶ ταῦτ’ εἰ μὲν ἐδεῖτο λόγου τινὸσ ἢ ποικιλίασ, ἔγωγε κατώκνουν ἂν τὴν ἐμαυτοῦ καταμεμφόμενοσ ἡλικίαν· (Demosthenes, Speeches 21-30, 2:3)
• ταῦτακαὶ τὰ τοιαῦτα τούσ τε ἄλλουσ ἅπαντασ καὶ μάλιστα καὶ πρῶτον ἐμαυτὸν καταμεμφόμενοσ ἐνίοτε ὑπὸ ἀπορίασ ἀνῆγον ἐπί τινα λόγον ἀρχαῖον, λεγόμενον ὑπό τινοσ Σωκράτουσ, ὃν οὐδέποτε ἐκεῖνοσ ἐπαύσατο λέγων, πανταχοῦ τε καὶ πρὸσ ἅπαντασ βοῶν καὶ διατεινόμενοσ ἐν ταῖσ παλαίστραισ καὶ ἐν τῷ Λυκείῳ καὶ ἐπὶτῶν ἐργαστηρίων καὶ κατ’ ἀγοράν, ὥσπερ ἀπὸ μηχανῆσ θεόσ, ὡσ ἔφη τισ. (Dio, Chrysostom, Orationes, 17:1)
• καταμεμφόμενοσ γὰρ τοὺσ πρὸ αὐτοῦ κεκλημένουσ ἑπτὰ σοφοὺσ ἔλεγεν, ὡσ σοφὸσ μὲν οὐδείσ ἐστιν ἄνθρωποσ ὢν καὶ πολλάκισ διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆσ φύσεωσ οὐκ ἰσχύων πάντα κατορθοῦν, ὁ δὲ ζηλῶν τὸν τοῦ σοφοῦ τρόπον τε καὶ βίον προσηκόντωσ ἂν φιλόσοφοσ ὀνομάζοιτο. (Diodorus Siculus, Library, fragmenta libri x, chapter 10 3:2)

Similar forms

• καταμεμφόμενος (6)
• καταμεμφομένους (2)
• καταμεμφόμενοι (2)
• καταμέμφομαι (1)
• καταμεμφομένων (1)
• καταμεμφόμενόν (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.