Sense

1. to cut fresh into, to open a new vein
2. to begin something new, institute anew, to make innovations

Examples

• τούτων δὴ τῶν πέντε ὄντωσ ὄντων ζῴων, ὅπῃ τινὲσ ἐνέτυχον ἡμῶν, ἢ καθ’ ὕπνον ἐν ὀνειροπολίᾳ προστυχόντεσ, ἢ κατὰ φήμασ τε καὶ μαντείασ λεχθέν τισιν ἐν ἀκοαῖσ ὑγιαίνουσιν ἢ καὶ κάμνουσιν, ἢ καὶ τελευτῇ βίου προστυχέσι γενομένοισ, ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ δόξασ παραγενομένασ, ὅθεν ἱερὰ πολλὰ πολλῶν γέγονεν, τὰ δὲ γενήσεται, τούτων πάντων νομοθέτησ, ὅστισ νοῦν κέκτηται καὶ τὸν βραχύτατον, οὔποτε μὴ τολμήσῃ καινοτομῶν, ἐπὶ θεοσέβειαν ἥτισ μὴ σαφὲσ ἔχει τι τρέψαι πόλιν ἑαυτοῦ· (Plato, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, 86:1)
• Θέσπισ ὅδε, τραγικὴν ὃσ ἀνέπλασε πρῶτοσ ἀοιδὴν κωμήταισ νεαρὰσ καινοτομῶν χάριτασ, Βάκχοσ ὅτε τριετῆ ^ κατάγοι χορόν, ᾧ τράγοσ ἄθλων χὠττικὸσ ἦν σύκων ἄρριχοσ ἆθλον ἔτι. (Unknown, Greek Anthology, Volume II, book 7, chapter 4101)
• οὗτοσ δὲ μηδένα τούτου ποιούμενοσ λόγον, ἀλλὰ καὶ παρὰ τὸ κοινῇ συμφέρον καινοτομῶν ἃ μὴ δεῖ, ἐν τοῖσ μεγίστοισ καταβλάπτει τὴν πόλιν, οὐ μόνον ἀσύμφωνον αὐτὴν πρὸσ ἑαυτὴν καθιστὰσ, ἀλλὰ καὶ τῶν πάνυ τοι προσηκόντων ἀποστερῶν καὶ ὧν πᾶσ τισ ἂν αὐτῇ τυγχάνειν εἰσ ἅπαν συνεύξαιτο. (Aristides, Aelius, Orationes, 60:2)

Similar forms

• καινοτομεῖν (15)
• καινοτομίας (12)
• καινοτομίαν (11)
• καινοτομία (4)
• καινοτομῶν (3)
• καινοτομῶ (2)
• καινοτομοῦντα (2)
• καινοτομοῦσιν (2)
• καινοτομίαι (2)
• καινοτομου (1)
• καινοτομίᾳ (1)
• καινοτομοῖεν (1)
• καινοτομήσωμεν (1)
• καινοτομίαις (1)
• καινοτομηθῆναι (1)
• καινοτόμον (1)
• καινοτομεῖ (1)
• καινοτομήσειν (1)
• καινοτομοῦμεν (1)
• καινοτομεῖτε (1)
• καινοτομοῖτο (1)
• καινοτομῆται (1)
• καινοτομοῦντι (1)
• καινοτομῆσαί (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.