Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

εὐπάρθενος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: εὐπάρθενος εὐπάρθενον

Structure: εὐπαρθεν (Stem) + ος (Ending)

Etym.: = kalh\ pa/rqenos, Eur.

Sense

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative εὐπάρθενος εὐπάρθενον
Genitive εὐπαρθένου εὐπαρθένου
Dative εὐπαρθένῳ εὐπαρθένῳ
Accusative εὐπάρθενον εὐπάρθενον
Vocative εὐπάρθενε εὐπάρθενον
DualN/A/V εὐπαρθένω εὐπαρθένω
G/D εὐπαρθένοιν εὐπαρθένοιν
PluralNominative εὐπάρθενοι εὐπάρθενα
Genitive εὐπαρθένων εὐπαρθένων
Dative εὐπαρθένοις εὐπαρθένοις
Accusative εὐπαρθένους εὐπάρθενα
Vocative εὐπάρθενοι εὐπάρθενα
Positive Comparative Superlative
Adjective εὐπάρθενος εὐπαρθένου εὐπαρθενότερος εὐπαρθενοτέρου εὐπαρθενότατος εὐπαρθενοτάτου
Adverb εὐπαρθένως εὐπαρθενότερον εὐπαρθενότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION