Ancient Greek-English Dictionary Language

εὐνομέομαι

ε-contract Verb; 이상동사 Transliteration:

Principal Part: εὐνομέομαι

Structure: εὐνομέ (Stem) + ομαι (Ending)

Sense

  1. to have good laws, to be orderly

Conjugation

Present tense

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἐπεὶ καὶ Σιμωνίδησ ὁ ποιητὴσ οὐκ Εὐνόμου λέγει τὸν Λυκοῦργον πατρόσ, ἀλλὰ Πρυτάνιδοσ καὶ τὸν Λυκοῦργον καὶ τὸν Εὔνομον, οἱ δὲ πλεῖστοι σχεδὸν οὐχ οὕτω γενεαλογοῦσιν, ἀλλὰ Προκλέουσ μὲν τοῦ Ἀριστοδήμου γενέσθαι Σόον, Σόου δὲ Εὐρυπῶντα, τούτου δὲ Πρύτανιν, ἐκ τούτου δὲ Εὔνομον, Εὐνόμου δὲ Πολυδέκτην ἐκ προτέρασ γυναικόσ, Λυκοῦργον δὲ νεώτερον ἐκ Διωνάσσησ, ὡσ Διευτυχίδασ ἱστόρηκεν, ἕκτον μὲν ἀπὸ Προκλέουσ, ἑνδέκατον δὲ ἀφ’ Ἡρακλέουσ. (Plutarch, Lycurgus, chapter 1 4:1)
  • πρῶτον μὲν γὰρ βουλομένου Κόνωνοσ πέμπειν τινὰ εἰσ Σικελίαν, ᾤχετο ὑποστὰσ μετὰ Εὐνόμου, Διονυσίου φίλου ὄντοσ καὶ ξένου, τὸ πλῆθοσ τὸ ὑμέτερον πλεῖστα ἀγαθὰ πεποιηκότοσ, ὡσ ἐγὼ ἀκήκοα τῶν ἐν Πειραιεῖ παραγενομένων. (Lysias, Speeches, 23:2)
  • ἐπεὶ δὲ ἦσαν αἱ τοῦ Εὐνόμου πρὸσ τῇ γῇ περὶ Ζωστῆρα τῆσ Ἀττικῆσ, ἐκέλευε τῇ σάλπιγγι ἐπιπλεῖν. (Xenophon, Hellenica, , chapter 1 12:1)
  • στρατηγὸσ δὲ καὶ ναύαρχοσ ἦν Λευτυχίδησ ὁ Μενάρεοσ τοῦ Ἡγησίλεω τοῦ Ἱπποκρατίδεω τοῦ Λευτυχίδεω τοῦ Ἀναξίλεω τοῦ Ἀρχιδήμου τοῦ Ἀναξανδρίδεω τοῦ Θεοπόμπου τοῦ Νικάνδρου τοῦ Χαρίλεω τοῦ Εὐνόμου τοῦ Πολυδέκτεω τοῦ Πρυτάνιοσ τοῦ Εὐρυφῶντοσ τοῦ Προκλέοσ τοῦ Ἀριστοδήμου τοῦ Ἀριστομάχου τοῦ Κλεοδαίου τοῦ Ὕλλου τοῦ Ἡρακλέοσ, ἐὼν τῆσ ἑτέρησ οἰκίησ τῶν βασιλέων. (Herodotus, The Histories, book 8, chapter 131 3:1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION