Hellas Alive Dictionary - επαινετικος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἐπαινετικός ἐπαινετική ἐπαινετικόν

Structure: ἐπαινετικ (Stem) + ος (Ending)

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἐπαινετικός ἐπαινετικοῦ	ἐπαινετικότερος ἐπαινετικοτεροῦ	ἐπαινετικότατος ἐπαινετικοτατοῦ
Adverb	ἐπαινετικώς	ἐπαινετικότερον	ἐπαινετικότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

ἐκεῖνο δὲ γέ φημι, τοιαύτασ ἡμῖν τὰσ ἀφορμὰσ τῶν ἐπαινετικῶν τούτων λόγων εἶναι ὡσ χρὴ τὸν ἐπαινοῦντα καὶ εἰκόσι καὶ ὁμοιώσεσι προσχρῆσθαι, καὶ σχεδὸν ἐν τούτῳ τὸ μέγιστόν ἐστιν εὖ εἰκάσαι· (Lucian, Pro imaginibus, (no name) 19:1)
τῶν τοίνυν ἐπαινετικῶν τὸ μέν τι ἔπαινοσ καλεῖται, τὸ δὲ ὕμνοσ, τὸ δὲ ἐγκώμιον· (Aristides, Aelius, Ars Rhetorica, , 11:2)
καὶ γὰρ ταῦτα ἐπαινετικά ἐστι, καὶ πάλιν ὁ μὲν ἀγαθόσ, ὁ δὲ ἀνδρεῖοσ, ὁ δὲ δίκαιοσ· (Aristides, Aelius, Ars Rhetorica, , 11:4)
οὐδ’ αὖ ἐπαινετικόσ ἐστιν· (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 4 91:3)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

bab2min@gmail.com