Hellas Alive Dictionary - εγκελευστος

Ancient Greek-English Dictionary

ἐγκέλευστος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἐγκέλευστος ἐγκέλευστον

Structure: ἐγκελευστ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: from e)gkeleu/w

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἐγκέλευστος ἐγκελεύστου	ἐγκελευστότερος ἐγκελευστοτέρου	ἐγκελευστότατος ἐγκελευστοτάτου
Adverb	ἐγκελεύστως	ἐγκελευστότερον	ἐγκελευστότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

ἐκ δὲ τούτου ἀνίσταντο οἱ μὲν ἐκ τοῦ αὐτομάτου, λέξοντεσ ἃ ἐγίγνωσκον, οἱ δὲ καὶ ὑπ’ ἐκείνου ἐγκέλευστοι, ἐπιδεικνύντεσ οἱά εἰή ἡ ἀπορία ἄνευ τῆσ Κύρου γνώμησ καὶ μένειν καὶ ἀπιέναι. (Xenophon, Anabasis, , chapter 3 14:1)
οἱ δὲ Μῆδοι ὅσον χρόνον σχολὴν πρὸ δείπνου ἦγεν ὁ Κυαξάρησ ᾖσαν πρὸσ αὐτόν, οἱ μὲν καὶ αὐτοὶ καθ’ ἑαυτούσ, οἱ δὲ πλεῖστοι ὑπὸ Κύρου ἐγκέλευστοι, δῶρα ἄγοντεσ, ὁ μέν τισ οἰνοχόον καλόν, ὁ δ’ ὀψοποιὸν ἀγαθόν, ὁ δ’ ἀρτοποιόν, ὁ δὲ μουσουργόν, ὁ δ’ ἐκπώματα, ὁ δ’ ἐσθῆτα καλήν· (Xenophon, Cyropaedia, , chapter 5 46:1)
ἔπειτ’ ἐγκέλευστοί τινεσ διειληφότεσ τὴν ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰσ φράτρασ ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 4, chapter 12 1:2)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기