Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

δυσόμιλος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: δυσόμιλος δυσόμιλον

Structure: δυσομιλ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. hard to live with, bringing evil in one's company

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative δυσόμιλος δυσόμιλον
Genitive δυσομίλου δυσομίλου
Dative δυσομίλῳ δυσομίλῳ
Accusative δυσόμιλον δυσόμιλον
Vocative δυσόμιλε δυσόμιλον
DualN/A/V δυσομίλω δυσομίλω
G/D δυσομίλοιν δυσομίλοιν
PluralNominative δυσόμιλοι δυσόμιλα
Genitive δυσομίλων δυσομίλων
Dative δυσομίλοις δυσομίλοις
Accusative δυσομίλους δυσόμιλα
Vocative δυσόμιλοι δυσόμιλα
Positive Comparative Superlative
Adjective δυσόμιλος δυσομίλου δυσομιλώτερος δυσομιλωτέρου δυσομιλώτατος δυσομιλωτάτου
Adverb δυσομίλως δυσομιλώτερον δυσομιλώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ μάλιστα δὴ τὸ δυσόμιλον αὐτοῦ καὶ δυσπρόσοδον. (Plutarch, Demetrius, chapter 42 1:2)
  • παρακλίνασ’ ἐπέκρανεν δὲ γάμου πικρὰσ τελευτάσ, δύσεδροσ καὶ δυσόμιλοσ συμένα Πριαμίδαισιν, πομπᾷ Διὸσ ξενίου, νυμφόκλαυτοσ Ἐρινύσ. (Aeschylus, Agamemnon, choral, strophe 3 1:2)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION