Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

δυσκύμαντος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: δυσκύμαντος δυσκύμαντον

Structure: δυσκυμαντ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. arising from the stormy sea

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative δυσκύμαντος δυσκύμαντον
Genitive δυσκυμάντου δυσκυμάντου
Dative δυσκυμάντῳ δυσκυμάντῳ
Accusative δυσκύμαντον δυσκύμαντον
Vocative δυσκύμαντε δυσκύμαντον
DualN/A/V δυσκυμάντω δυσκυμάντω
G/D δυσκυμάντοιν δυσκυμάντοιν
PluralNominative δυσκύμαντοι δυσκύμαντα
Genitive δυσκυμάντων δυσκυμάντων
Dative δυσκυμάντοις δυσκυμάντοις
Accusative δυσκυμάντους δυσκύμαντα
Vocative δυσκύμαντοι δυσκύμαντα
Positive Comparative Superlative
Adjective δυσκύμαντος δυσκυμάντου δυσκυμαντότερος δυσκυμαντοτέρου δυσκυμαντότατος δυσκυμαντοτάτου
Adverb δυσκυμάντως δυσκυμαντότερον δυσκυμαντότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δ’ ὠρώρει κακά. (Aeschylus, Agamemnon, episode 5:7)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION