Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

δυσκάθαρτος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: δυσκάθαρτος δυσκάθαρτον

Structure: δυσκαθαρτ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: kaqai/rw

Sense

  1. hard to satisfy by purification or atonement

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative δυσκάθαρτος δυσκάθαρτον
Genitive δυσκαθάρτου δυσκαθάρτου
Dative δυσκαθάρτῳ δυσκαθάρτῳ
Accusative δυσκάθαρτον δυσκάθαρτον
Vocative δυσκάθαρτε δυσκάθαρτον
DualN/A/V δυσκαθάρτω δυσκαθάρτω
G/D δυσκαθάρτοιν δυσκαθάρτοιν
PluralNominative δυσκάθαρτοι δυσκάθαρτα
Genitive δυσκαθάρτων δυσκαθάρτων
Dative δυσκαθάρτοις δυσκαθάρτοις
Accusative δυσκαθάρτους δυσκάθαρτα
Vocative δυσκάθαρτοι δυσκάθαρτα
Positive Comparative Superlative
Adjective δυσκάθαρτος δυσκαθάρτου δυσκαθαρτότερος δυσκαθαρτοτέρου δυσκαθαρτότατος δυσκαθαρτοτάτου
Adverb δυσκαθάρτως δυσκαθαρτότερον δυσκαθαρτότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION