Hellas Alive Dictionary - δυσγοητευτος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: δυσγοήτευτος δυσγοήτευτον

Structure: δυσγοητευτ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: gohteu/w

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	δυσγοήτευτος δυσγοητεύτου	δυσγοητευτότερος δυσγοητευτοτέρου	δυσγοητευτότατος δυσγοητευτοτάτου
Adverb	δυσγοητεύτως	δυσγοητευτότερον	δυσγοητευτότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

αὖ μεταβλητέον, βασανίζοντασ πολὺ μᾶλλον ἢ χρυσὸν ἐν πυρί ‐ εἰ δυσγοήτευτοσ καὶ εὐσχήμων ἐν πᾶσι φαίνεται, φύλαξ αὑτοῦ ὢν ἀγαθὸσ καὶ μουσικῆσ ἧσ ἐμάνθανεν, εὔρυθμόν τε καὶ εὐάρμοστον ἑαυτὸν ἐν πᾶσι τούτοισ παρέχων, οἱο͂σ δὴ ἂν ὢν καὶ ἑαυτῷ καὶ πόλει χρησιμώτατοσ εἰή. (Plato, Republic, book 3 584:1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com