Hellas Alive Dictionary - δυσανακλητος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: δυσανάκλητος δυσανάκλητον

Structure: δυσανακλητ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: a)nakale/w

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	δυσανάκλητος δυσανακλήτου	δυσανακλητότερος δυσανακλητοτέρου	δυσανακλητότατος δυσανακλητοτάτου
Adverb	δυσανακλήτως	δυσανακλητότερον	δυσανακλητότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

μετὰ δὲ τὴν Αἰγέωσ τελευτὴν μέγα καὶ θαυμαστὸν ἔργον εἰσ νοῦν βαλόμενοσ συνῴκισε τοὺσ τὴν Ἀττικὴν κατοικοῦντασ εἰσ ἓν ἄστυ, καὶ μιᾶσ πόλεωσ ἕνα δῆμον ἀπέφηνε, τέωσ σποράδασ ὄντασ καὶ δυσανακλήτουσ πρὸσ τὸ κοινὸν πάντων συμφέρον, ἔστι δ’ ὅτε καὶ διαφερομένουσ ἀλλήλοισ καὶ πολεμοῦντασ. (Plutarch, chapter 24 1:1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com