Hellas Alive Dictionary - δυσανακλητος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: δυσανάκλητος δυσανάκλητον

Structure: δυσανακλητ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: a)nakale/w

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	δυσανάκλητος δυσανακλήτου	δυσανακλητότερος δυσανακλητοτέρου	δυσανακλητότατος δυσανακλητοτάτου
Adverb	δυσανακλήτως	δυσανακλητότερον	δυσανακλητότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

οἱ μὲν οὖν ἐξ ἔθουσ τὸ πειθήνιον ἔχοντεσ ἅμα νεύματι τοῦ φονεύειν ἐπαύσαντο, τὸ δημοτικὸν δὲ τῶν Ἀλεξανδρέων δι’ ὑπερβολὴν μίσουσ δυσανάκλητον ἦν καὶ μόλισ ἀπεσπᾶτο τῶν σωμάτων. (Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, 627:1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com