Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

διακναίω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: διακναίω

Structure: διακναί (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to scrape to nothing, to grind out, to be shivered
  2. to wear out, wear away, to be worn out, destroyed, having lost all one's

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διακναίω διακναίεις διακναίει
Dual διακναίετον διακναίετον
Plural διακναίομεν διακναίετε διακναίουσιν*
SubjunctiveSingular διακναίω διακναίῃς διακναίῃ
Dual διακναίητον διακναίητον
Plural διακναίωμεν διακναίητε διακναίωσιν*
OptativeSingular διακναίοιμι διακναίοις διακναίοι
Dual διακναίοιτον διακναιοίτην
Plural διακναίοιμεν διακναίοιτε διακναίοιεν
ImperativeSingular διάκναιε διακναιέτω
Dual διακναίετον διακναιέτων
Plural διακναίετε διακναιόντων, διακναιέτωσαν
Infinitive διακναίειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διακναιων διακναιοντος διακναιουσα διακναιουσης διακναιον διακναιοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διακναίομαι διακναίει, διακναίῃ διακναίεται
Dual διακναίεσθον διακναίεσθον
Plural διακναιόμεθα διακναίεσθε διακναίονται
SubjunctiveSingular διακναίωμαι διακναίῃ διακναίηται
Dual διακναίησθον διακναίησθον
Plural διακναιώμεθα διακναίησθε διακναίωνται
OptativeSingular διακναιοίμην διακναίοιο διακναίοιτο
Dual διακναίοισθον διακναιοίσθην
Plural διακναιοίμεθα διακναίοισθε διακναίοιντο
ImperativeSingular διακναίου διακναιέσθω
Dual διακναίεσθον διακναιέσθων
Plural διακναίεσθε διακναιέσθων, διακναιέσθωσαν
Infinitive διακναίεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διακναιομενος διακναιομενου διακναιομενη διακναιομενης διακναιομενον διακναιομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐδιάκναιον ἐδιάκναιες ἐδιάκναιεν*
Dual ἐδιακναίετον ἐδιακναιέτην
Plural ἐδιακναίομεν ἐδιακναίετε ἐδιάκναιον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐδιακναιόμην ἐδιακναίου ἐδιακναίετο
Dual ἐδιακναίεσθον ἐδιακναιέσθην
Plural ἐδιακναιόμεθα ἐδιακναίεσθε ἐδιακναίοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION