Ancient Greek-English Dictionary Language

ξενοπαθέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ξενοπαθέω ξενοπαθήσω

Structure: ξενοπαθέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: pa/qos

Sense

  1. to have a strange feeling, feel strange or shy

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ξενοπάθω ξενοπάθεις ξενοπάθει
Dual ξενοπάθειτον ξενοπάθειτον
Plural ξενοπάθουμεν ξενοπάθειτε ξενοπάθουσιν*
SubjunctiveSingular ξενοπάθω ξενοπάθῃς ξενοπάθῃ
Dual ξενοπάθητον ξενοπάθητον
Plural ξενοπάθωμεν ξενοπάθητε ξενοπάθωσιν*
OptativeSingular ξενοπάθοιμι ξενοπάθοις ξενοπάθοι
Dual ξενοπάθοιτον ξενοπαθοίτην
Plural ξενοπάθοιμεν ξενοπάθοιτε ξενοπάθοιεν
ImperativeSingular ξενοπᾶθει ξενοπαθεῖτω
Dual ξενοπάθειτον ξενοπαθεῖτων
Plural ξενοπάθειτε ξενοπαθοῦντων, ξενοπαθεῖτωσαν
Infinitive ξενοπάθειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ξενοπαθων ξενοπαθουντος ξενοπαθουσα ξενοπαθουσης ξενοπαθουν ξενοπαθουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ξενοπάθουμαι ξενοπάθει, ξενοπάθῃ ξενοπάθειται
Dual ξενοπάθεισθον ξενοπάθεισθον
Plural ξενοπαθοῦμεθα ξενοπάθεισθε ξενοπάθουνται
SubjunctiveSingular ξενοπάθωμαι ξενοπάθῃ ξενοπάθηται
Dual ξενοπάθησθον ξενοπάθησθον
Plural ξενοπαθώμεθα ξενοπάθησθε ξενοπάθωνται
OptativeSingular ξενοπαθοίμην ξενοπάθοιο ξενοπάθοιτο
Dual ξενοπάθοισθον ξενοπαθοίσθην
Plural ξενοπαθοίμεθα ξενοπάθοισθε ξενοπάθοιντο
ImperativeSingular ξενοπάθου ξενοπαθεῖσθω
Dual ξενοπάθεισθον ξενοπαθεῖσθων
Plural ξενοπάθεισθε ξενοπαθεῖσθων, ξενοπαθεῖσθωσαν
Infinitive ξενοπάθεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ξενοπαθουμενος ξενοπαθουμενου ξενοπαθουμενη ξενοπαθουμενης ξενοπαθουμενον ξενοπαθουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ξενοπαθήσω ξενοπαθήσεις ξενοπαθήσει
Dual ξενοπαθήσετον ξενοπαθήσετον
Plural ξενοπαθήσομεν ξενοπαθήσετε ξενοπαθήσουσιν*
OptativeSingular ξενοπαθήσοιμι ξενοπαθήσοις ξενοπαθήσοι
Dual ξενοπαθήσοιτον ξενοπαθησοίτην
Plural ξενοπαθήσοιμεν ξενοπαθήσοιτε ξενοπαθήσοιεν
Infinitive ξενοπαθήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ξενοπαθησων ξενοπαθησοντος ξενοπαθησουσα ξενοπαθησουσης ξενοπαθησον ξενοπαθησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ξενοπαθήσομαι ξενοπαθήσει, ξενοπαθήσῃ ξενοπαθήσεται
Dual ξενοπαθήσεσθον ξενοπαθήσεσθον
Plural ξενοπαθησόμεθα ξενοπαθήσεσθε ξενοπαθήσονται
OptativeSingular ξενοπαθησοίμην ξενοπαθήσοιο ξενοπαθήσοιτο
Dual ξενοπαθήσοισθον ξενοπαθησοίσθην
Plural ξενοπαθησοίμεθα ξενοπαθήσοισθε ξενοπαθήσοιντο
Infinitive ξενοπαθήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ξενοπαθησομενος ξενοπαθησομενου ξενοπαθησομενη ξενοπαθησομενης ξενοπαθησομενον ξενοπαθησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION