Sense

1. to look fiercely, glare around

Examples

• ὁ δ’ Ὁμηρικὸσ λέων, ᾧ ῥά τε νήπι’ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ ἄνδρεσ ἐπακτῆρεσ, ὁ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δὲ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτον, ἆρ’ ὅμοιόσ ἐστι διανοουμένῳ πρὸσ τοὺσ κυνηγοὺσ σπένδεσθαι περὶ τῶν τέκνων; (Plutarch, De amore prolis, section 2 4:3)
• οὔτ’ οὖν παρδάλιοσ τόσσον μένοσ οὔτε λέοντοσ οὔτε συὸσ κάπρου ὀλοόφρονοσ, οὗ τε μέγιστοσ θυμὸσ ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει, ὅσσον Πάνθου υἱε͂σ ἐϋμμελίαι φρονέουσιν. (Homer, Iliad, Book 17 3:3)
• ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ’ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων· (Homer, Iliad, Book 17 12:8)

Similar forms

• βλεμεαίνων (4)
• βλεμεαίνει (3)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.