Hellas Alive Dictionary - ασυκοφαντητος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀσυκοφάντητος ἀσυκοφάντητη ἀσυκοφάντητον

Structure: ἀ (Prefix) + συκοφαντητ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: sukofante/w

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀσυκοφάντητος ἀσυκοφαντήτου	ἀσυκοφαντητότερος ἀσυκοφαντητοτέρου	ἀσυκοφαντητότατος ἀσυκοφαντητοτάτου
Adverb	ἀσυκοφαντήτως	ἀσυκοφαντητότερον	ἀσυκοφαντητότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

ὅλωσ δὲ τὸν ὀρχηστὴν δεῖ πανταχόθεν ἀπηκριβῶσθαι, ὡσ εἶναι τὸ πᾶν εὔρυθμον, εὔμορφον, σύμμετρον, αὐτὸ αὑτῷ ἐοικόσ, ἀσυκοφάντητον, ἀνεπίληπτον, μηδαμῶσ ἐλλιπέσ, ἐκ τῶν ἀρίστων κεκραμένον, τὰσ ἐνθυμήσεισ ὀξύν, τὴν παιδείαν βαθύν, τὰσ ἐννοίασ ἀνθρώπινον μάλιστα. (Lucian, De saltatione, (no name) 81:1)
"ὧν ἂν περὶ ἑκάστου τεκμήριον ἀπαιτῇσ, παντὸσ ἁπτόμενοσ ἱεροῦ καὶ παντὶ βωμῷ σοφιστικὴν ἐπάγων πεῖραν, οὐδέν’ ἀσυκοφάντητον οὐδ’ ἀβασάνιστον ἀπολείψεισ πόρρω γὰρ οὐκ ἄπειμι τὴν δ’ Ἀφροδίτην οὐχ ὁρᾷσ ὅση θεόσ; (Plutarch, Amatorius, section 13 2:9)
πολλὰ δ’ εἶναι τὰ παροξύνοντα καθ’ ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶσ τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· (Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, 736:1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com