Hellas Alive Dictionary - αρρυτιδωτος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀρρυτίδωτος ἀρρυτίδωτη ἀρρυτίδωτον

Structure: ἀ (Prefix) + ρρυτιδωτ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: r(uti/s

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀρρυτίδωτος ἀρρυτιδώτου	ἀρρυτιδωτότερος ἀρρυτιδωτοτέρου	ἀρρυτιδωτότατος ἀρρυτιδωτοτάτου
Adverb	ἀρρυτιδώτως	ἀρρυτιδωτότερον	ἀρρυτιδωτότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

ἑξήκοντα τελεῖ Χαριτὼ λυκαβαντίδασ ὡρ́ασ, ἀλλ’ ἔτι κυανέων σύρμα μένει πλοκάμων, κἠν στέρνοισ ἔτι κεῖνα τὰ λύγδινα κώνια μαστῶν ἕστηκεν, μίτρησ γυμνὰ περιδρομάδοσ, καὶ χρὼσ ἀρρυτίδωτοσ ἔτ’ ἀμβροσίην, ἔτι πειθὼ πᾶσαν, ἔτι στάζει μυριάδασ χαρίτων. (Unknown, Greek Anthology, book 5, chapter 131)
μῆλον ἐγὼ στρούθειον ἀπὸ προτέρησ ἔτι ποίησ ὡρ́ιον ἐν νεαρῷ χρωτὶ φυλασσόμενον, ἄσπιλον, ἀρρυτίδωτον, ἰσόχνοον ἀρτιγόνοισιν, ἀκμὴν εὐπετάλοισ συμφυὲσ ἀκρεμόσιν, ὡρ́ησ χειμερίησ σπάνιον γέρασ; (Unknown, Greek Anthology, book 6, chapter 2521)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com