Hellas Alive Dictionary - απαρθενος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀπάρθενος ἀπάρθενη ἀπάρθενον

Structure: ἀπαρθεν (Stem) + ος (Ending)

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀπάρθενος ἀπαρθένου	ἀπαρθενώτερος ἀπαρθενωτέρου	ἀπαρθενώτατος ἀπαρθενωτάτου
Adverb	ἀπαρθένως	ἀπαρθενώτερον	ἀπαρθενώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

σὺ δ’ αὖ λαβοῦσα τεῦχοσ, ἀρχαία λάτρι, βάψασ’ ἔνεγκε δεῦρο ποντίασ ἁλόσ, ὡσ παῖδα λουτροῖσ τοῖσ πανυστάτοισ ἐμήν, νύμφην τ’ ἄνυμφον παρθένον τ’ ἀπάρθενον, λούσω προθῶμαί θ’ ‐ ὡσ μὲν ἀξία, πόθεν; (Euripides, Hecuba, episode 7:1)
ἁ δ’ ἐμὰ οὐ σιγῇ στέρνων ἔντοσθεν ἀνία, ἀλλ’ ἐπὶ τήνῳ πᾶσα καταίθομαι, ὅσ με τάλαιναν ἀντὶ γυναικὸσ ἔθηκε κακὰν καὶ ἀπάρθενον ἦμεν. (Theocritus, Idylls, 35)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com