Sense

1. clashed or rung loudly, creaked or grated loudly

Examples

• ἀλλά σφιν τότ’ ἀνέβραχε διψάδοσ αὔτωσ ἐκ κορυφῆσ ἄλληκτον· (Apollodorus, Argonautica, book 1 19:39)
• τὰ δ’ ἀνέβραχε δαίδαλα πάντα. (Homer, Iliad, Book 19 2:2)

Similar forms

• ἀνέβραχε (2)
• ἀνέβρασεν (1)
• ἀνέβραττεν (1)
• ἀνέβραχεν (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.