Hellas Alive Dictionary - αδιερευνητος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀδιερεύνητος ἀδιερεύνητη ἀδιερεύνητον

Structure: ἀ (Prefix) + διερευνητ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: diereuna/w

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀδιερεύνητος ἀδιερευνήτου	ἀδιερευνητότερος ἀδιερευνητοτέρου	ἀδιερευνητότατος ἀδιερευνητοτάτου
Adverb	ἀδιερευνήτως	ἀδιερευνητότερον	ἀδιερευνητότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

"μηδέν, ὦ Χάρων, ἀδιερεύνητον μηδ’ ἄπυστον ὑπὲρ τούτων ἀπολίπῃσ· (Plutarch, De genio Socratis, section 29 6:3)
ἦν δὲ πολλὴ μὲν τῶν γυναικῶν σπουδὴ περὶ αὐτόν, ἐξαίρετοσ δὲ παρὰ τῷ Διονυσίῳ πίστισ, ἣν οὐδεὶσ ἄλλοσ εἶχεν, ἀδιερεύνητον αὐτῷ πλησιάζειν. (Plutarch, Dion, chapter 19 1:2)
διὸ καὶ νῦν ἄπορον καὶ ἀδιερεύνητον γέγονεν τοὐκεῖ πέλαγοσ, πηλοῦ κάρτα βραχέοσ ἐμποδὼν ὄντοσ, ὃν ἡ νῆσοσ ἱζομένη παρέσχετο. (Plato, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, 53:1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com