Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

Ἀμφιπολίτης

First declension Noun; Masculine Transliteration:

Principal Part: Ἀμφιπολίτης Ἀμφιπολίτου

Structure: Ἀμφιπολιτ (Stem) + ης (Ending)

Sense

  1. an inhabitant of Amphipolis; an Amphipolitan

Declension

First declension
Singular Dual Plural
Nominative Ἀμφιπολίτης Ἀμφιπολίτᾱ Ἀμφιπολίται
Genitive Ἀμφιπολίτου Ἀμφιπολίταιν Ἀμφιπολιτῶν
Dative Ἀμφιπολίτῃ Ἀμφιπολίταιν Ἀμφιπολίταις
Accusative Ἀμφιπολίτην Ἀμφιπολίτᾱ Ἀμφιπολίτᾱς
Vocative Ἀμφιπολίτα Ἀμφιπολίτᾱ Ἀμφιπολίται

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἐσομένου καθάπερ ὁ Ἀμφιπολίτησ Ζωίλοσ ὑπελάμβανεν, ἀγνοῶν ὅτι πρῶτον μὲν ὁ Ἀχιλλεὺσ τὸν Φοίνικα καὶ τὸν Ὀδυσσέα πρεσβυτέρουσ ὄντασ εἰδὼσ οὐχ ὑδαρεῖ χαίροντασ ἀλλ’ ἀκρατοτέρῳ καθάπερ οἱ ἄλλοι γέροντεσ, ἐπιτεῖναι κελεύει τὴν κρᾶσιν. (Plutarch, Quaestiones Convivales, book 5, 9:1)
  • Ἐπισθένησ δὲ Ἀμφιπολίτησ ἦρχε τῶν πελταστῶν καὶ ἐλέγετο φρόνιμοσ γενέσθαι. (Xenophon, Anabasis, , chapter 10 8:3)
  • Μαθηταὶ δ’ αὐτοῦ Σπεύσιπποσ Ἀθηναῖοσ, Ξενοκράτησ Καλχηδόνιοσ, Ἀριστοτέλησ Σταγειρίτησ, Φίλιπποσ Ὀπούντιοσ, Ἑστιαῖοσ Περίνθιοσ, Δίων Συρακόσιοσ, Ἄμυκλοσ Ἡρακλεώτησ, Ἔραστοσ καὶ Κορίσκοσ Σκήψιοι, Τιμόλαοσ Κυζικηνόσ, Εὐαίων Λαμψακηνόσ, Πύθων καὶ Ἡρακλείδησ Αἴνιοι, Ἱπποθάλησ καὶ Κάλλιπποσ Ἀθηναῖοι, Δημήτριοσ Ἀμφιπολίτησ, Ἡρακλείδησ Ποντικὸσ καὶ ἄλλοι πλείουσ, σὺν οἷσ καὶ γυναῖκεσ δύο Λασθένεια Μαντινικὴ καὶ Ἀξιοθέα Φλειασία ἣ καὶ ἀνδρεῖα ἠμπίσχετο, ὥσ φησι Δικαίαρχοσ. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, G, PLATWN 45:1)

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION