헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

τοσάδε μὲν ὑμῖν καὶ τοιάδε ἐστίν, ὦ συστρατιῶται, παρ’ ἀνθρωπίνησ φροντίδοσ ἕτοιμα·
(아피아노스, The Civil Wars, book 4, chapter 12 12:6)
Τοὺσ δὲ ὑπάτουσ ἐσῄει μὲν οἶκτοσ ἀνθρωπίνησ μεταβολῆσ, σκυθρωποὶ δ’ ἀνέμενον καὶ τούτων κόρον αὐτοῖσ ἐγγενέσθαι.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 12 3:1)
Ἀλλὰ καὶ ἄδοξοσ ἡ ξυμμορφή· δοκέει γὰρ τοῖσι ἐσ τὴν σελήνην ἀλιτροῖσι ἀφικνεῖ σθαι ἡ νοῦσοσ· τοὔνεκεν ἱερὴν κικλήσκουσι τὴν πάθην· ἀτὰρ καὶ δι’ ἄλλασ προφάσιασ, ἢ μέγεθοσ τοῦ κακοῦ· ἱερὸν γὰρ τὸ μέγα· ἢ ἰήσιοσ οὐκ ἀνθρωπίνησ, ἀλλὰ θείησ, ἢ δαίμονοσ δόξησ ἐσ τὸν ἄνθρωπον εἰσόδου, ἢ ξυμπάντων ὁμοῦ, τήνδε ἐκίκλησκον ἱερήν.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΧΡΟΝΙΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ισ’. Περὶ Καχεξίησ.28)
ὦ φῶσ τῆσ ἀνθρωπίνησ εὐδαιμονίασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ βασιλέα [σπ.] 12:5)
ἅπαν γὰρ τὸ λοιπὸν τῆσ ἡμέρασ καὶ τῆσ νυκτὸσ τὸ εἰσ εὐνὴν διεσωσάμην τὴν ἐπὶ τῷ λουτρῷ σχέσιν, καὶ οὔτε τι ξηροτέρου οὔτε ὑγροτέρου τοῦ σώματοσ ᾐσθόμην, οὐ τῆσ θέρμησ ἀνῆκεν οὐδὲν, οὐ προσεγένετο, οὐδ’ αὖ τοιοῦτον ἡ θέρμη ἦν, οἱο͂ν ἄν τῳ καὶ ἀπ’ ἀνθρωπίνησ μηχανῆσ ὑπάρξειεν, ἀλλά τισ ἦν ἀλέα διηνεκὴσ, δύναμιν φέρουσα ἴσην διὰ παντὸσ τοῦ σώματόσ τε καὶ τοῦ χρόνου.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 5:12)
ἔφη χρῆναι κινηθῆναι τὸν νοῦν ἀπὸ τοῦ καθεστηκότοσ, κινηθέντα δὲ συγγενέσθαι θεῷ, συγγενόμενον δὲ ὑπερέχειν ἤδη τῆσ ἀνθρωπίνησ ἕξεωσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 13:17)
ἐγὼ τοίνυν ἡγοῦμαι τὴν πόλιν τὴν ἡμετέραν τῶν μὲν Ἑλληνίδων εὐτυχεστάτην εἶναι καὶ νὴ Δία γ’, εἰ βούλεσθε, προσθήσω καὶ τῶν ἁπασῶν, οὐ μήν πω τῆσ φύσεωσ τῆσ ἀνθρωπίνησ κρείττονα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ὑπὲρ τῆσ πρὸσ Λακεδαιμονίουσ εἰρήνης 2:7)
καὶ μὴν εἰ πολλοὶ τῶν καμνόντων ὑγιεῖσ γίγνονται χωρὶσ ἰατρῶν καὶ τέχνησ, καὶ ταῦτ’ οὐδ’ ἐφ’ ἑνὶ ἄλλῳ τῆσ τῶν ἰατρῶν τέχνησ οὔσησ ἢ τῷ ποιεῖν ὑγιεῖσ, οὐδὲν ἀπεικὸσ οὐδ’ ἔξω τῆσ ἀνθρωπίνησ τέχνησ χρὴ εἰπεῖν εἴτε θείασ μοίρασ κἀν τοῖσ λόγοισ τοῦ βελτίστου τυγχάνειν μηδεμιᾷ τέχνῃ χρωμένουσ, εἰ καὶ ὅτι μάλιστα τῆσ τέχνησ ἦν τὸ τοῦ βελτίστου τυγχάνειν περὶ αὐτοὺσ τοὺσ λόγουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 17:4)
τὸ μὲν σθένοσ πρὸσ τῆσ τύχησ τῆσ ἀνθρωπίνησ, τὴν δὲ τύχην πρὸσ τῆσ θείασ μοίρασ εἰ λάβοισ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 28:4)
ᾔδει γὰρ τῆσ ἀνθρωπίνησ φύσεωσ τὴν ἀσθένειαν καὶ τούτου τοῦ λόγου παράδειγμα ἱκανὸν καὶ ἅμα αὐτόθεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 140:7)
ἀνθρωπίνησ γὰρ ψυχῆσ τὰ εἰρημένα μόρια ἴδια·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 29:3)
περὶ ἀρετῆσ δὲ ἐπισκεπτέον ἀνθρωπίνησ δῆλον ὅτι·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 136:3)
Ὅστισ δὲ κακίζει Ἀλέξανδρον, μὴ μόνον ὅσα ἄξια κακίζεσθαί ἐστι προφερόμενοσ κακιζέτω, ἀλλὰ ξύμπαντα τὰ Ἀλεξάνδρου εἰσ ἓν χωρίον ξυναγαγὼν οὕτω δὴ ἐκλογιζέσθω ὅστισ τε ὢν αὐτὸσ καὶ ὁποίᾳ τύχῃ κεχρημένοσ ὅντινα γενόμενον ἐκεῖνον καὶ ἐσ ὅσον εὐτυχίασ τῆσ ἀνθρωπίνησ ἐλθόντα βασιλέα τε ἀμφοῖν τοῖν ἠπείροιν ἀναμφιλογώτατα γενόμενον καὶ ἐπὶ πᾶν ἐξικόμενον τῷ αὑτοῦ ὀνόματι κακίζει, σμικρότερόσ τε ὢν αὐτὸσ καὶ ἐπὶ σμικροῖσ πονούμενοσ καὶ οὐδὲ ταῦτα ἐν κόσμῳ τιθέμενοσ.
(아리아노스, Anabasis, book 7, chapter 30 1:1)
ἆρ’ οὐκ οἶσθ’ ὅτι τὸ καλούμενον ζῆν τοῦτο διατριβῆσ χάριν ὄνομ’ ἐστίν, ὑποκόρισμα τῆσ ἀνθρωπίνησ μοίρασ;
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 92)
"ἡ γὰρ φύσισ ὅταν φθέγγηται τὴν ἑαυτῆσ φωνήν, ἀκολουθεῖν κελεύει ταῖσ ἡδοναῖσ καὶ τοῦτό φησιν εἶναι νοῦν ἔχοντοσ ι τὸ δὲ ἀντιτείνειν καὶ καταδουλοῦσθαι τὰσ ἐπιθυμίασ οὔτ’ ἔμφρονοσ οὔτε εὐτυχοῦσ οὔτε ξυνιέντοσ εἶναι τίσ ποτε ἐστὶν ἡ τῆσ ἀνθρωπίνησ φύσεωσ σύστασισ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 64 1:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION