Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ δὴ καὶ κίνησιν τῇ ἁπλῇ κινήσει καὶ τῇ ταχίστῃ ὀλίγιστον γὰρ αὕτη ἔχει χρόνον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 19:3)
"ὡσ δὲ λόγοσ, καὶ ἐν ταῖσ ἡδοναῖσ ταῖσ περὶ τὰ ἀφροδίσια, αἳ δὴ μέγισται δοκοῦσιν εἶναι, καὶ τὸ ἐπιορκεῖν συγγνώμην εἴληφεν παρὰ θεῶν, ὡσ καθάπερ παίδων τῶν ἡδονῶν νοῦν οὐδὲ τὸν ὀλίγιστον κεκτημένων.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 43)
Ἱκέσιοσ δ’ ἐν δευτέρῳ περὶ Ὕλησ τὸ λευκόιον φησι μεσότητά τινα ἔχειν ἐν τῷ στύφειν, πολὺ δ’ ἀρίστην εὐωδίαν καὶ δυναμένην τέρπειν, ἀλλὰ πρὸσ ὀλίγιστον.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 28 1:5)
εἰ γοῦν ἐθελήσαισ νεανίσκῳ τινὶ τῶν ἰσχνῶν καὶ θερμῶν ὡρ́ᾳ θέρουσ μήτ’ ἀργῶσ βεβιωκότι μήτ’ ἐν πλησμονῇ φλέγματοσ ἀγωγὸν δοῦναι φάρμακον, ὀλίγιστον μὲν καὶ μετὰ βίασ πολλῆσ ἐκκενώσεισ τοῦ χυμοῦ, βλάψεισ δ’ ἐσχάτωσ τὸν ἄνθρωπον·
(갈레노스, On the Natural Faculties., ΓΑΛΗΝΟΥ ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ Α, section 1379)
‐‐ Φάρμακον ἕτερον τῶν αὐτέων ἑλκέων‧ χολὴ βοὸσ ξηρὴ, μέλι ὡσ κάλλιστον, οἶνοσ λευκόσ‧ ἐναφεψῆσαι δὲ ἐν αὐτῷ λωτοῦ τορνεύματα‧ λιβανωτὸσ, σμύρνα ἴση, κρόκοσ ἴσοσ, ἄνθοσ χαλκοῦ‧ ὁμοίωσ δὲ ὑγρῶν, οἶνοσ πλεῖστοσ, μέλι δεύτερον, ὀλίγιστον ἡ χολή.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΕΛΚΩΝ., 12.2)
καὶ δὴ καὶ τὸ ὁρᾶν καὶ τὸ ἀκούειν καὶ αἰσθάνεσθαι καὶ τὸ παράπαν ζῆν μέγιστον μὲν κακὸν τὸν σύμπαντα χρόνον ἀθάνατον ὄντα καὶ κεκτημένον πάντα τὰ λεγόμενα ἀγαθὰ πλὴν δικαιοσύνησ τε καὶ ἀρετῆσ ἁπάσησ, ἔλαττον δέ, ἂν ὡσ ὀλίγιστον ὁ τοιοῦτοσ χρόνον ἐπιζώῃ.
(플라톤, Laws, book 2 54:2)
δύο ἄρα δεῖ τὸ ὀλίγιστον εἶναι, εἰ μέλλει ἅψισ εἶναι.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Παρμενίδης 299:9)
τὸ ὀλίγιστον ἄρα πρῶτον·
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Παρμενίδης 325:9)
εἰ ἐθέλοιμεν τῇ διανοίᾳ τῶν τοιούτων ἀφελεῖν ὡσ οἱοῖ́ τέ ἐσμεν ὅτι ὀλίγιστον, οὐκ ἀνάγκη καὶ τὸ ἀφαιρεθὲν ἐκεῖνο, εἴπερ τοῦ ἑνὸσ μὴ μετέχοι, πλῆθοσ εἶναι καὶ οὐχ ἕν;
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Παρμενίδης 361:4)
ἡδονὴ μὲν γὰρ ἁπάντων ἀλαζονίστατον, ὡσ δὲ λόγοσ, καὶ ἐν ταῖσ ἡδοναῖσ ταῖσ περὶ τἀφροδίσια, αἳ δὴ μέγισται δοκοῦσιν εἶναι, καὶ τὸ ἐπιορκεῖν συγγνώμην εἴληφε παρὰ θεῶν, ὡσ καθάπερ παίδων τῶν ἡδονῶν νοῦν οὐδὲ τὸν ὀλίγιστον κεκτημένων·
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 328:4)
ὀλίγιστον γίγνεται γένοσ, ᾧ προσήκει ταύτησ τῆσ ἐπιστήμησ μεταλαγχάνειν ἣν μόνην δεῖ τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν σοφίαν καλεῖσθαι.
(플라톤, Republic, book 4 208:1)
πλεῖστον δὴ οἶμαι ἀληθοῦσ ἡδονῆσ καὶ οἰκείασ ὁ τύραννοσ ἀφεστήξει, ὁ δὲ ὀλίγιστον.
(플라톤, Republic, book 9 422:1)
πράσσει δ’ ὀλίγιστον χρόνον ἐκτὸσ ἄτασ.
(소포클레스, Antigone, choral, antistrophe 25)

SEARCH

MENU NAVIGATION