Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἆρ’ οὖν οὐθὲν ἀλλοιότερον πρὸσ αὐτὸν ἑκτέον ἢ εἰ μὴ ἐγεγόνει φίλοσ μηδέποτε;
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 38:3)
πολλῶν δ’ ἡμῖν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, διὰ τουτονὶ Θεοκρίνην ἀτυχημάτων ἐν οὐκ ὀλίγῳ χρόνῳ συμβεβηκότων, οὐδενὸσ ἔλαττόν ἐστιν τὸ νῦν συμβαῖνον, ὅτι τὰ δεινὰ καὶ τὰ παρὰ τοὺσ νόμουσ πεπραγμένα Θεοκρίνῃ τῷ μὲν πατρὶ τῷ πεπονθότι καὶ δυναμένῳ ἂν δηλῶσαι πρὸσ ὑμᾶσ ἐξ ἀνάγκησ ἡσυχίαν ἑκτέον ἐστίν οἱ γὰρ νόμοι ταῦτα κελεύουσιν, ἐμοὶ δὲ τῷ πάντων τούτων ὑστερίζοντι λεκτέον, καὶ τοῖσ μὲν ἄλλοισ τοῖσ τηλικούτοισ οἱ πατέρεσ βοηθοῦσιν, οὗτοσ δ’ ἐν ἐμοὶ νῦν ἔχει τὰσ ἐλπίδασ.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἔνδειξισ κατὰ Θεοκρίνου 90:1)
Ἐπὶ παντὸσ πρόχειρα ἑκτέον ταῦτα·
(에픽테토스, Works, chapter 53 1:1)
πότερον οὖν καὶ περὶ ταῦτα λέγωμεν, ἔφην, πένταθλον αὐτὸν δεῖν εἶναι καὶ ὕπακρον, καὶ ταύτησ μὲν τὰ δευτερεῖα ἔχοντα πάντων τὸν φιλόσοφον, καὶ ἀχρεῖον εἶναι ἑώσ ἂν τούτων τισ ᾖ, ἢ πρῶτον μὲν τὴν αὑτοῦ οἰκίαν οὐκ ἄλλῳ ἐπιτρεπτέον οὐδὲ τὰ δευτερεῖα ἐν τούτῳ ἑκτέον, ἀλλ’ αὐτὸν κολαστέον δικάζοντα ὀρθῶσ, εἰ μέλλει εὖ οἰκεῖσθαι αὐτοῦ ἡ οἰκία;
(플라톤, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, Ἐρασταί 175:1)
ἦ οὖν τούτων τῶν σιτίων πλέον ἡμῶν ἑκτέον αὐτῷ, ὅτι βελτίων ἐστίν, ἢ τῷ μὲν ἄρχειν πάντα ἐκεῖνον δεῖ νέμειν, ἐν τῷ δὲ ἀναλίσκειν τε αὐτὰ καὶ καταχρῆσθαι εἰσ τὸ ἑαυτοῦ σῶμα οὐ πλεονεκτητέον, εἰ μὴ μέλλει ζημιοῦσθαι, ἀλλὰ τῶν μὲν πλέον, τῶν δ’ ἔλαττον ἑκτέον·
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Γοργίας 264:1)
τῷ ἑνὶ ἄρα, ἐπειδὴ οὐδαμῇ ἔστιν, οὔτε ἑκτέον οὔτε ἀπαλλακτέον οὔτε μεταληπτέον οὐσίασ οὐδαμῶσ.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Παρμενίδης 402:6)
πῶσ ἑκτέον σοι τοὺσ στρατιώτασ πρὸσ αὑτούσ τε καὶ τοὺσ πολεμίουσ;
(플라톤, Republic, book 5 447:2)
πρὸσ δὲ τούτοισ ζητητέον μὴ μόνον γενναίουσ τε καὶ βλοσυροὺσ τὰ ἤθη, ἀλλὰ καὶ ἃ τῇδε τῇ παιδείᾳ τῆσ φύσεωσ πρόσφορα ἑκτέον αὐτοῖσ.
(플라톤, Republic, book 7 410:1)
πρὸσ πάντασ δὴ τούτουσ τοὺσ θανάτουσ ἐλαφρῶσ ἑκτέον, εἰδότασ ὅτι τὴν μοῖραν οὐκ ἔστιν ἐκφυγεῖν πεπαιδευμένων δ’ ἐστὶν ἀνθρώπων προσειληφέναι ὅτι βραχὺν χρόνον προειλήφασιν ἡμᾶσ οἱ δοκοῦντεσ ἀώροι τοῦ ζῆν ἐστερῆσθαι·
(플루타르코스, Consolatio ad Apollonium, chapter, section 31 3:1)
ἐπειδὰν τοίνυν ἡλικίαν λάβωσιν ὑπὸ παιδαγωγοῖσ τετάχθαι, ἐνταῦθα δὴ πολλὴν ἐπιμέλειαν ἑκτέον ἐστὶ τῆσ τούτων καταστάσεωσ, ὡσ μὴ λάθωσιν ἀνδραπόδοισ ἢ βαρβάροισ ἢ παλιμβόλοισ τὰ τέκνα παραδόντεσ.
(플루타르코스, De liberis educandis, section 71)
ὁ δ’ ἐπαινέσασ με καὶ εἰπὼν ὅτι μᾶλλον ἑκτέον μου εἰή, ὅτι τοιοῦτοσ εἰήν, ἀφῆκέ μοι ἐλθόντι πρὸσ ὑμᾶσ λέγειν τἀληθῆ, ὅτι διανοοῖτο στρατεύειν ἐπὶ Φαρσαλίουσ, εἰ μὴ πεισοίμεθα.
(크세노폰, Hellenica, Ἑλληνικῶν, chapter 1 16:2)
ἆρ’ εἰ μὲν ταύτῃ ὠφελιμωτέρα ἐστὶν ἡ ἐπίδειξισ, ταύτην ἡμῖν χάριν ἑκτέον, εἰ δὲ ἡμῖν ἡ θέα, ἡμᾶσ ταύτῃ;
(크세노폰, Memorabilia, Ἀπομνημονευμάτων Γ, chapter 11 3:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION