헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

δεῖ δὲ λέγειν ὡσ οὐκ εἰσὶν ἀληθεῖσ αἱ βάσανοι·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 15 26:5)
γιγνομένων γὰρ ὧν βούλονται χαίρουσιν πάντεσ, τῶν ἐναντίων δὲ λυποῦνται, ὥστε τῆσ βουλήσεωσ σημεῖον αἱ λῦπαι καὶ αἱ ἡδοναί.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 4 3:2)
δεήσεισ δέ εἰσιν αἱ ὀρέξεισ, καὶ τούτων μάλιστα αἱ μετὰ λύπησ τοῦ μὴ γιγνομένου.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 7 3:1)
τοιαῦται δὲ αἱ ἐπιθυμίαι, οἱο͂ν ἔρωσ, καὶ αἱ ἐν ταῖσ τοῦ σώματοσ κακώσεσιν καὶ ἐν κινδύνοισ·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 7 3:2)
δι’ ὧν μὲν οὖν τὰ πάθη ἐγγίγνεται καὶ διαλύεται, ἐξ ὧν αἱ πίστεισ γίγνονται περὶ αὐτῶν, εἴρηται.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 11 7:6)
εὐμετάβολοι δὲ καὶ ἁψίκοροι πρὸσ τὰσ ἐπιθυμίασ, καὶ σφόδρα μὲν ἐπιθυμοῦσι ταχέωσ δὲ παύονται ὀξεῖαι γὰρ αἱ βουλήσεισ καὶ οὐ μεγάλαι, ὥσπερ αἱ τῶν καμνόντων δίψαι καὶ πεῖναι, καὶ θυμικοὶ καὶ ὀξύθυμοι καὶ οἱοῖ ἀκολουθεῖν τῇ ὀργῇ.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 12 4:1)
καὶ οἱ θυμοὶ ὀξεῖσ μὲν ἀσθενεῖσ δέ εἰσιν, καὶ αἱ ἐπιθυμίαι αἱ μὲν ἐκλελοίπασιν αἱ δὲ ἀσθενεῖσ εἰσιν, ὥστε οὔτ’ ἐπιθυμητικοὶ οὔτε πρακτικοὶ κατὰ τὰσ ἐπιθυμίασ, ἀλλὰ κατὰ τὸ κέρδοσ·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 13 13:1)
αἵ τε γὰρ ἐπιθυμίαι ἀνείκασι καὶ δουλεύουσι τῷ κέρδει.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 13 13:3)
ἡ δ’ εὐτυχία κατὰ μόριά τε τῶν εἰρημένων ἔχει τὰ ἤθη εἰσ γὰρ ταῦτα συντείνουσιν αἱ μέγισται δοκοῦσαι εἶναι εὐτυχίαι, καὶ ἔτι εἰσ εὐτεκνίαν καὶ τὰ κατὰ τὸ σῶμα ἀγαθὰ παρασκευάζει ἡ εὐτυχία πλεονεκτεῖν.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 17 5:1)
εἰσὶ δ’ αἱ κοιναὶ πίστεισ δύο τῷ γένει, παράδειγμα καὶ ἐνθύμημα·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 20 1:2)
ἔστι δὴ γνώμη ἀπόφανσισ, οὐ μέντοι οὔτε περὶ τῶν καθ’ ἕκαστον, οἱο͂ν ποῖόσ τισ Ἰφικράτησ, ἀλλὰ καθόλου, οὔτε περὶ πάντων, οἱο͂ν ὅτι τὸ εὐθὺ τῷ καμπύλῳ ἐναντίον, ἀλλὰ περὶ ὅσων αἱ πράξεισ εἰσί, καὶ <ἃ> αἱρετὰ ἢ φευκτά ἐστι πρὸσ τὸ πράττειν, ὥστ’ ἐπεὶ τὸ ἐνθύμημα ὁ περὶ τοιούτων συλλογισμόσ ἐστιν, σχεδὸν τὰ συμπεράσματα τῶν ἐνθυμημάτων καὶ αἱ ἀρχαὶ ἀφαιρεθέντοσ τοῦ συλλογισμοῦ γνῶμαί εἰσιν, οἱο͂ν χρὴ δ’ οὔ ποθ’ ὅστισ ἀρτίφρων πέφυκ’ ἀνήρπαῖδασ περισσῶσ ἐκδιδάσκεσθαι σοφούσ.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 21 2:1)
τῶν δὲ μετ’ ἐπιλόγου αἱ μὲν ἐνθυμήματοσ μέροσ εἰσίν, ὥσπερ χρὴ δ’ οὔ ποθ’ ὅστισ ἀρτίφρων, αἱ δ’ ἐνθυμηματικαὶ μέν, οὐκ ἐνθυμήματοσ δὲ μέροσ·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 21 6:1)
αἱ δὲ γνῶμαι πᾶσαι τοῦτο ποιοῦσιν διὰ τὸ ἀποφαίνεσθαι τὸν τὴν γνώμην λέγοντα καθόλου περὶ τῶν προαιρέσεων, ὥστε, ἂν χρησταὶ ὦσιν αἱ γνῶμαι, καὶ χρηστοήθη φαίνεσθαι ποιοῦσι τὸν λέγοντα.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 21 16:4)
ἐξειλεγμέναι γὰρ αἱ προτάσεισ περὶ ἕκαστόν εἰσιν, ὥστε ἐξ ὧν δεῖ φέρειν τὰ ἐνθυμήματα τόπων περὶ ἀγαθοῦ ἢ κακοῦ, ἢ καλοῦ ἢ αἰσχροῦ, ἢ δικαίου ἢ ἀδίκου, καὶ περὶ τῶν ἠθῶν καὶ παθημάτων καὶ ἕξεων ὡσαύτωσ, εἰλημμένοι ἡμῖν ὑπάρχουσι πρότερον οἱ τόποι.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 22 16:2)
ἄλλοσ ἐξ ἐπαγωγῆσ, οἱο͂ν ἐκ τῆσ Πεπαρηθίασ, ὅτι περὶ τῶν τέκνων αἱ γυναῖκεσ πανταχοῦ διορίζουσι τἀληθέσ·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 23 11:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION