헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

"διὸ καὶ Ὅμηρον εἰπεῖν τίω δέ μιν ἐν καρὸσ αἴσῃ, τὸν ἐγκέφαλον οὕτω, διὰ τὸ ῥίπτειν καὶ ἀποβάλλειν μυσαττομένουσ, προσειπόντα·
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 8, Εἰ δυνατόν ἐστι συστῆναι νοσήματα καινὰ καὶ δι’ ἃσ αἰτίασ. 16:29)
"ἦ τ’ ἐφάμην τίσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητοσ, νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφοσ, ἐκ δέ μοι ἔγχοσ ἠίχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐδ’ ἔβαλόν μιν αὐτὸσ γὰρ ὁμολογεῖ μηδὲν εἶναι τὸ διακόψαι τὸ ἀσπίδιον καὶ λαβεῖν ἀπορρυὲν τὸ κράνοσ, εἰ μὴ βάλοι μηδ’ ἀποκτείνειε τὸν πολέμιον.
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 1, Περὶ τοῦ ἐν τῇ τρίτῃ ῥαψῳδίᾳ τῆσ Ἰλιάδοσ ἀντινομικοῦ ζητήματοσ. 15:7)
αὐτὸσ γοῦν ἑαυτὸν οὐκ αἰσχύνεται περὶ τὴν ὄρχησιν οὐχ ἧττον ἢ τὴν ποίησιν ἐγκωμιάζων, ὅταν δὲ γηρῶσαι νῦν ἐλαφρὸν ὄρχημ’ ἀοιδᾷ ποδῶν μιγνύμεν, Κρῆτα μιν καλέοισι τρόπον.
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 1, ὅτι τρία μέρη τῆσ ὀρχήσεωσ, φορὰ καὶ σχῆμα καὶ δεῖξισ· καὶ τί ἕκαστον αὐτῶν, καί τίνα κοινὰ ποιητικῆσ καὶ ὀρχηστικῆσ. 25:1)
"οὐ γάρ μιν δεσμὸσ περιβάλλεται ἠπείροιο, ἀλλ’ ἐσ ἀπειρεσίην κέχυται·
(스트라본, 지리학, book 2, chapter 3 10:5)
τό μιν οὔτι μιαίνει.
(스트라본, 지리학, book 2, chapter 3 10:6)
ἐπιλέγει δὲ καὶ ὅτι Ὠλενίην δέ μιν αἶγα Διὸσ καλέουσ’ ὑποφῆται δηλῶν τὸν τόπον διότι πλησίον Ὠλένη.
(스트라본, 지리학, Book 8, chapter 7 6:13)
τὸ μὲν οὖν τοῦ Πηνειοῦ καθαρόν ἐστιν ὕδωρ, τὸ δὲ τοῦ Τιταρησίου λιπαρὸν ἔκ τινοσ ὕλησ ὥστ’ οὐ συμμίσγεται "ἀλλά "τέ μιν καθύπερθεν ἐπιτρέχει ἠύτ’ ἔλαιον.
(스트라본, 지리학, Book 9, chapter 5 29:5)
σέθεν δ’ ἕνεκεν Βερενίκα εὐειδὴσ Ἀχέροντα πολύστονον οὐκ ἐπέρασεν, ἀλλά μιν ἁρπάξασα, πάροιθ’ ἐπὶ νῆα κατελθεῖν κυανέαν καὶ στυγνὸν ἀεὶ πορθμῆα καμόντων, ἐσ ναὸν κατέθηκασ, ἑᾶσ δ’ ἀπεδάσσαο τιμᾶσ.
(테오크리토스, Idylls, Ἐγκώμιον εἰσ Πτολεμαῖον25)
πολλοὶ δ’ ἱππῆεσ, πολλοὶ δέ μιν ἀσπιδιῶται.
(테오크리토스, Idylls, Ἐγκώμιον εἰσ Πτολεμαῖον49)
Εὐνείκα μ’ ἐγέλαξε θέλοντά μιν ἁδὺ φιλῆσαι, καί μ’ ἐπικερτομέοισα τάδ’ ἔννεπεν·
(테오크리토스, Idylls, Βουκολίσκος1)
Βέβρυκεσ δ’ ἐπαΰτεον, οἱ δ’ ἑτέρωθεν ἡρ́ωεσ κρατερὸν Πολυδεύκεα θαρσύνεσκον, δειδιότεσ μή πώσ μιν ἐπιβρίσασ δαμάσειε χώρῳ ἐνὶ στεινῷ Τιτυῷ ἐναλίγκιοσ ἀνήρ.
(테오크리토스, Idylls, Διόσκουροι61)
ἀλλ’ ὅτε δή μιν ἀμηχανέοντ’ ἐνόησε, μέσσησ ῥινὸσ ὕπερθε κατ’ ὀφρύοσ ἤλασε πυγμῇ, πᾶν δ’ ἀπέσυρε μέτωπον ἐσ ὀστέον.
(테오크리토스, Idylls, Διόσκουροι67)
ἀλλ’ ἰόμεν μάλα πρόσ μιν·
(테오크리토스, Idylls, Ἡρακλῆσ Λεοντοφόνος24)
μέμονεν δέ μιν αἰὲν ἔρεσθαι·
(테오크리토스, Idylls, Ἡρακλῆσ Λεοντοφόνος27)
τοῦ μὲν ἄναξ προσιόντοσ ἐδράξατο χειρὶ παχείῃ σκαιοῦ ἄφαρ κέραοσ, κατὰ δ’ αὐχένα νέρθ’ ἐπὶ γαίησ κλάσσε βαρύν περ ἐόντα, πάλιν δέ μιν ὦσεν ὀπίσσω ὤμῳ ἐπιβρίσασ·
(테오크리토스, Idylls, Ἡρακλῆσ Λεοντοφόνος64)

SEARCH

MENU NAVIGATION