헬라어 문장 내 검색 Language

τῶν δ’ ἀρχῶν αἱ μέν εἰσι διῃρημέναι κατὰ χρόνον, ὥστ’ ἐνίασ μὲν ὅλωσ δὶσ τὸν αὐτὸν οὐκ ἔξεστιν ἄρχειν, ἢ διὰ τινῶν ὡρισμένων χρόνων·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 11:2)
αἱ γὰρ ἐργασίαι πλείουσ.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 61:4)
ἐπεὶ γὰρ πλείουσ εἰσὶν αἱ πολιτεῖαι, καὶ εἴδη πολίτου ἀναγκαῖον εἶναι πλείω, καὶ μάλιστα τοῦ ἀρχομένου πολίτου, ὥστ’ ἐν μὲν τινὶ πολιτείᾳ τὸν βάναυσον ἀναγκαῖον εἶναι καὶ τὸν θῆτα πολίτασ, ἐν τισὶ δ’ ἀδύνατον, οἱο͂ν εἴ τίσ ἐστιν ἣν καλοῦσιν ἀριστοκρατικὴν καὶ ἐν ᾗ κατ’ ἀρετὴν αἱ τιμαὶ δίδονται καὶ κατ’ ἀξίαν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 77:1)
ἐν δὲ ταῖσ ὀλιγαρχίαισ θῆτα μὲν οὐκ ἐνδέχεται εἶναι πολίτην ἀπὸ τιμημάτων γὰρ μακρῶν αἱ μεθέξεισ τῶν ἀρχῶν, βάναυσον δὲ ἐνδέχεται·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 78:2)
δοκεῖ γὰρ ἄτοπον εἶναι τὸ μειζόνων εἶναι κυρίουσ τοὺσ φαύλουσ τῶν ἐπιεικῶν, αἱ δ’ εὔθυναι καὶ αἱ τῶν ἀρχῶν αἱρέσεισ εἰσὶ μέγιστον·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 172:1)
διὸ καὶ τίθενται τὸν ὀστρακισμὸν αἱ δημοκρατούμεναι πόλεισ, διὰ τὴν τοιαύτην αἰτίαν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 215:1)
αἱ μὲν γὰρ παρεκβεβηκυῖαι πρὸσ τὸ ἴδιον ἀποσκοποῦσαι τοῦτο δρῶσιν, οὐ μὴν ἀλλὰ περὶ τὰσ τὸ κοινὸν ἀγαθὸν ἐπισκοπούσασ τὸν αὐτὸν ἔχει τρόπον.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 223:2)
ἓν μὲν οὖν τοῦτ’ εἶδοσ βασιλείασ, στρατηγία διὰ βίου, τούτων δ’ αἱ μὲν κατὰ γένοσ εἰσὶν αἱ δ’ αἱρεταί·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 237:1)
τέταρτον δ’ εἶδοσ μοναρχίασ βασιλικῆσ αἱ κατὰ τοὺσ ἡρωικοὺσ χρόνουσ ἑκούσιαί τε καὶ πάτριαι γιγνόμεναι κατὰ νόμον.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 246:2)
δὲ τὰ μὲν αὐτῶν παριέντων τῶν βασιλέων, τὰ δὲ τῶν ὄχλων παραιρουμένων, ἐν μὲν ταῖσ ἄλλαισ πόλεσιν αἱ θυσίαι κατελείφθησαν τοῖσ βασιλεῦσι μόνον, ὅπου δ’ ἄξιον εἰπεῖν εἶναι βασιλείαν, ἐν τοῖσ ὑπερορίοισ τῶν πολεμικῶν τὴν ἡγεμονίαν μόνον εἶχον.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 249:1)
τῶν γὰρ ἄλλων αἱ πολλαὶ μεταξὺ τούτων εἰσίν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 254:1)
καὶ γὰρ νῦν συνιόντεσ δικάζουσι καὶ βουλεύονται καὶ κρίνουσιν, αὗται δ’ αἱ κρίσεισ εἰσὶ πᾶσαι περὶ τῶν καθ’ ἕκαστον.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 262:1)
εἰσὶ δὲ καὶ νῦν περὶ ἐνίων αἱ ἀρχαὶ κύριαι κρίνειν, ὥσπερ ὁ δικαστήσ, περὶ ὧν ὁ νόμοσ ἀδυνατεῖ διορίζειν, ἐπεὶ περὶ ὧν γε δυνατόσ, οὐδεὶσ ἀμφισβητεῖ περὶ τούτων ὡσ οὐκ ἂν ἄριστα ὁ νόμοσ ἄρξειε καὶ κρίνειεν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 294:1)
διαφοραί λέγω δ’ οἱο͂ν στόματόσ τινα πλείω γένη καὶ κοιλίασ καὶ τῶν αἰσθητηρίων, ἔτι δὲ καὶ τῶν κινητικῶν μορίων, ὁ τῆσ συζεύξεωσ τῆσ τούτων ἀριθμὸσ ἐξ ἀνάγκησ ποιήσει πλείω γένη ζῴων οὐ γὰρ οἱο͂́ν τε ταὐτὸν ζῷον ἔχειν πλείουσ στόματοσ διαφοράσ, ὁμοίωσ δὲ οὐδ’ ὤτων, ὥσθ’ ὅταν ληφθῶσι τούτων πάντεσ οἱ ἐνδεχόμενοι συνδυασμοί, ποιήσουσιν εἴδη ζῴου, καὶ τοσαῦτ’ εἴδη τοῦ ζῴου ὅσαι περ αἱ συζεύξεισ τῶν ἀναγκαίων μορίων εἰσίν ‐ τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ τῶν εἰρημένων πολιτειῶν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 4 52:1)
καὶ γὰρ αἱ πόλεισ οὐκ ἐξ ἑνὸσ ἀλλ’ ἐκ πολλῶν σύγκεινται μερῶν, ὥσπερ εἴρηται πολλάκισ.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 4 52:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION