헬라어 문장 내 검색 Language

ἔτι ἐπεὶ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ μὲν ἐνέργεια τὸ δ’ ἕξισ, κατὰ συμβεβηκὸσ αἱ καθιστᾶσαι εἰσ τὴν φυσικὴν ἕξιν ἡδεῖαί εἰσιν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 137:2)
ἔστι δ’ ἡ ἐνέργεια ἐν ταῖσ ἐπιθυμίαισ τῆσ ὑπολοίπου ἕξεωσ καὶ φύσεωσ, ἐπεὶ καὶ ἄνευ λύπησ καὶ ἐπιθυμίασ εἰσὶν ἡδοναί, οἱο͂ν αἱ τοῦ θεωρεῖν ἐνέργειαι, τῆσ φύσεωσ οὐκ ἐνδεοῦσ οὔσησ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 138:1)
ὡσ γὰρ τὰ ἡδέα πρὸσ ἄλληλα διέστηκεν, οὕτω καὶ αἱ ἡδοναὶ αἱ ἀπὸ τούτων.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 141:3)
ἐμποδίζει δὲ οὔτε φρονήσει οὔθ’ ἕξει οὐδεμιᾷ ἡ ἀφ’ ἑκάστησ ἡδονή, ἀλλ’ αἱ ἀλλότριαι, ἐπεὶ αἱ ἀπὸ τοῦ θεωρεῖν καὶ μανθάνειν μᾶλλον ποιήσουσι θεωρεῖν καὶ μανθάνειν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 144:1)
ἐπεὶ γὰρ εἴρηται πῶσ ἀγαθαὶ ἁπλῶσ καὶ πῶσ οὐκ ἀγαθαὶ πᾶσαι αἱ ἡδοναί, τὰσ τοιαύτασ καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ παιδία διώκει, καὶ τὴν τούτων ἀλυπίαν ὁ φρόνιμοσ, τὰσ μετ’ ἐπιθυμίασ καὶ λύπησ, καὶ τὰσ σωματικάσ τοιαῦται γὰρ αὗται καὶ τὰσ τούτων ὑπερβολάσ, καθ’ ἃσ ὁ ἀκόλαστοσ ἀκόλαστοσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 145:3)
ἀλλ’ εἰλήφασι τὴν τοῦ ὀνόματοσ κληρονομίαν αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ διὰ τὸ πλειστάκισ τε παραβάλλειν εἰσ αὐτὰσ καὶ πάντασ μετέχειν αὐτῶν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 155:3)
οὐδὲ δὴ ἡδίων ὁ βίοσ ὁ τοῦ σπουδαίου, εἰ μὴ καὶ αἱ ἐνέργειαι αὐτοῦ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 159:2)
περὶ δὲ δὴ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν ἐπισκεπτέον τοῖσ λέγουσιν ὅτι ἔνιαί γε ἡδοναὶ αἱρεταὶ σφόδρα, οἱο͂ν αἱ καλαί, ἀλλ’ οὐχ αἱ σωματικαὶ καὶ περὶ ἃσ ὁ ἀκόλαστοσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 159:3)
διὰ τί οὖν αἱ ἐναντίαι λῦπαι μοχθηραί;
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 160:1)
ἢ οὕτωσ ἀγαθαὶ αἱ ἀναγκαῖαι, ὅτι καὶ τὸ μὴ κακὸν ἀγαθόν ἐστιν;
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 160:3)
ὥστε λεκτέον διὰ τί φαίνονται αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ αἱρετώτεραι.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 163:1)
σφοδραὶ δὲ γίνονται αἱ ἰατρεῖαι, διὸ καὶ διώκονται, διὰ τὸ παρὰ τὸ ἐναντίον φαίνεσθαι.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 163:4)
καὶ οὐ σπουδαῖον δὴ δοκεῖ ἡ ἡδονὴ διὰ δύο ταῦτα, ὥσπερ εἴρηται, ὅτι αἳ μὲν φαύλησ φύσεώσ εἰσι πράξεισ ἢ ἐκ γενετῆσ, ὥσπερ θηρίου, ἢ δι’ ἔθοσ, οἱο͂ν αἱ τῶν φαύλων ἀνθρώπων, αἳ δ’ ἰατρεῖαι ὅτι ἐνδεοῦσ, καὶ ἔχειν βέλτιον ἢ γίνεσθαι·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 164:1)
αἳ δὲ συμβαίνουσι τελεουμένων·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 166:1)
αἱ δ’ ἄνευ λυπῶν οὐκ ἔχουσιν ὑπερβολήν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 169:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION