헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ ὁ μὲν ἀκρατὴσ εἰδὼσ ὅτι φαῦλα πράττει διὰ πάθοσ, ὁ δ’ ἐγκρατὴσ εἰδὼσ ὅτι φαῦλαι αἱ ἐπιθυμίαι οὐκ ἀκολουθεῖ διὰ τὸν λόγον.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 8:3)
εἰ μὲν γὰρ χρησταὶ αἱ ἐπιθυμίαι, φαύλη ἡ κωλύουσα ἕξισ μὴ ἀκολουθεῖν, ὥσθ’ ἡ ἐγκράτεια οὐ πᾶσα σπουδαία·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 18:3)
αἱ μὲν οὖν ἀπορίαι τοιαῦταί τινεσ συμβαίνουσιν, τούτων δὲ τὰ μὲν ἀνελεῖν δεῖ τὰ δὲ καταλιπεῖν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 25:4)
ἐπεὶ δὲ τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἡδονῶν αἳ μέν εἰσι <τῶν> τῷ γένει καλῶν καὶ σπουδαίων τῶν γὰρ ἡδέων ἔνια φύσει αἱρετά, τὰ δ’ ἐναντία τούτων, τὰ δὲ μεταξύ, καθάπερ διείλομεν πρότερον, οἱο͂ν χρήματα καὶ κέρδοσ καὶ νίκη καὶ τιμή·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 56:2)
μοχθηρία μὲν οὖν οὐδεμία περὶ ταῦτ’ ἐστὶ διὰ τὸ εἰρημένον, ὅτι φύσει τῶν αἱρετῶν ἕκαστόν ἐστι δι’ αὑτό, φαῦλαι δὲ καὶ φευκταὶ αὐτῶν εἰσὶν αἱ ὑπερβολαί.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 60:2)
αὗται μὲν θηριώδεισ, αἳ δὲ διὰ νόσουσ γίνονται καὶ διὰ μανίαν ἐνίοισ, ὥσπερ ὁ τὴν μητέρα καθιερεύσασ καὶ φαγών, καὶ ὁ τοῦ συνδούλου τὸ ἧπαρ αἳ δὲ νοσηματώδεισ ἢ ἐξ ἔθουσ, οἱο͂ν τριχῶν τίλσεισ καὶ ὀνύχων τρώξεισ, ἔτι δ’ ἀνθράκων καὶ γῆσ, πρὸσ δὲ τούτοισ ἡ τῶν ἀφροδισίων τοῖσ ἄρρεσιν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 64:1)
πᾶσα γὰρ ὑπερβάλλουσα καὶ ἀφροσύνη καὶ δειλία καὶ ἀκολασία καὶ χαλεπότησ αἳ μὲν θηριώδεισ αἳ δὲ νοσηματώδεισ εἰσίν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 68:2)
ὥσπερ γὰρ εἴρηται κατ’ ἀρχάσ, αἳ μὲν ἀνθρώπιναί εἰσι καὶ φυσικαὶ καὶ τῷ γένει καὶ τῷ μεγέθει, αἳ δὲ θηριώδεισ, αἳ δὲ διὰ πηρώσεισ καὶ νοσήματα.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 82:2)
ἐπεὶ δ’ ἔνιαι τῶν ἡδονῶν ἀναγκαῖαί εἰσιν αἳ δ’ οὔ, καὶ μέχρι τινόσ, αἱ δ’ ὑπερβολαὶ οὔ, οὐδ’ αἱ ἐλλείψεισ, ὁμοίωσ δὲ καὶ περὶ ἐπιθυμίασ ἔχει καὶ λύπασ, ὁ μὲν τὰσ ὑπερβολὰσ διώκων τῶν ἡδέων ἢ καθ’ ὑπερβολὰσ ἢ διὰ προαίρεσιν, δι’ αὐτὰσ καὶ μηδὲν δι’ ἕτερον ἀποβαῖνον, ἀκόλαστοσ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 89:2)
ἡ γὰρ ἀρετὴ καὶ μοχθηρία τὴν ἀρχὴν ἣ μὲν φθείρει ἣ δὲ σῴζει, ἐν δὲ ταῖσ πράξεσι τὸ οὗ ἕνεκα ἀρχή, ὥσπερ ἐν τοῖσ μαθηματικοῖσ αἱ ὑποθέσεισ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 107:1)
καὶ τί μαλακία, καὶ πῶσ ἔχουσιν αἱ ἕξεισ αὗται πρὸσ ἀλλήλασ, εἴρηται.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 129:1)
τοῖσ δ’ ἔνιαι μὲν εἶναι, αἱ δὲ πολλαὶ φαῦλαι.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 133:1)
ἔτι ἐμπόδιον τῷ φρονεῖν αἱ ἡδοναί, καὶ ὅσῳ μᾶλλον χαίρει, μᾶλλον, οἱο͂ν τῇ τῶν ἀφροδισίων·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 133:6)
πρῶτον μέν, ἐπεὶ τὸ ἀγαθὸν διχῶσ τὸ μὲν γὰρ ἁπλῶσ τὸ δὲ τινί, καὶ αἱ φύσεισ καὶ αἱ ἕξεισ ἀκολουθήσουσιν, ὥστε καὶ αἱ κινήσεισ καὶ αἱ γενέσεισ, καὶ αἱ φαῦλαι δοκοῦσαι εἶναι αἳ μὲν ἁπλῶσ φαῦλαι τινὶ δ’ οὒ ἀλλ’ αἱρεταὶ τῷδε, ἔνιαι δ’ οὐδὲ τῷδε ἀλλὰ ποτὲ καὶ ὀλίγον χρόνον αἱρεταί, <ἁπλῶσ> δ’ οὔ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 136:2)
αἳ δ’ οὐδ’ ἡδοναί, ἀλλὰ φαίνονται, ὅσαι μετὰ λύπησ καὶ ἰατρείασ ἕνεκεν, οἱο͂ν αἱ τῶν καμνόντων.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 137:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION