헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

εἰ οὖν τινι ὑμῶν, ὦ ἄνδρεσ, <ἢ> τῶν ἄλλων πολιτῶν γνώμη τοιαύτη παρειστήκει πρότερον περὶ ἐμοῦ, ὡσ ἄρα ἐγὼ ἐμήνυσα κατὰ τῶν ἑταίρων τῶν ἐμαυτοῦ, ὅπωσ ἐκεῖνοι μὲν ἀπόλοιντο, ἐγὼ δὲ σωθείην ‐ ἃ ἐλογοποίουν οἱ ἐχθροὶ περὶ ἐμοῦ, βουλόμενοι διαβάλλειν με ‐ σκοπεῖσθε ἐξ αὐτῶν τῶν γεγενημένων.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 95:1)
νῦν γὰρ ἐμὲ μὲν λόγον δεῖ δοῦναι τῶν ἐμοὶ πεπραγμένων μετὰ τῆσ ἀληθείασ, αὐτῶν παρόντων οἵπερ ἥμαρτον καὶ ἔφυγον ταῦτα ποιήσαντεσ, ἴσασι δὲ ἄριστα εἴτε ψεύδομαι εἴτε ἀληθῆ λέγω, ἔξεστι δὲ αὐτοῖσ ἐλέγχειν με ἐν τῷ ἐμῷ λόγῳ·
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 96:1)
Κηφίσιοσ γὰρ οὑτοσὶ ἐνέδειξε μέν με κατὰ τὸν νόμον τὸν κείμενον, τὴν δὲ κατηγορίαν ποιεῖται κατὰ ψήφισμα πρότερον γενόμενον, ὃ εἶπεν Ἰσοτιμίδησ, οὗ ἐμοὶ προσήκει οὐδέν.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 120:1)
ἀνέκρινε δ’ ἄν με τίσ ἄλλοσ ἢ Χαρικλῆσ, ἐρωτῶν, εἰπέ μοι, ὦ Ἀνδοκίδη, ἦλθεσ εἰσ Δεκέλειαν, καὶ ἐπετείχισασ τῇ πατρίδι τῇ σεαυτοῦ;
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 165:6)
ἆρ’ <ἂν> οἰέσθε, ὦ ἄνδρεσ, ἄλλων τινῶν τυχεῖν με δι’ ὑμᾶσ, εἰ ἐλήφθην ὑπ’ αὐτῶν;
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 167:1)
ἔλεξαν γάρ, εἰ μέμνησθε, ὅτι αὐτώ με τὼ θεὼ παραγάγοιεν ὥστε θεῖναι τὴν ἱκετηρίαν μὴ εἰδότα τὸν νόμον, ἵνα δῶ δίκην.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 184:2)
ἐγὼ δέ, ὦ ἄνδρεσ, εἰ ὡσ μάλιστα ἀληθῆ λέγουσιν οἱ κατήγοροι, ὑπ’ αὐτοῖν με φημὶ τοῖν θεοῖν σεσῷσθαι.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 184:3)
εἰ γὰρ ἐβουλέσθην με ἀπολλύναι τὼ θεώ, ἐχρῆν δήπου καὶ μὴ θέντα με τὴν ἱκετηρίαν ὁμολογῆσαι.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 185:2)
ταῖσ δ’ εἰκάσι, μυστηρίοισ τούτοισ, δοὺσ Κηφισίῳ χιλίασ δραχμὰσ ἐνδείκνυσί με καὶ εἰσ τὸν ἀγῶνα τοῦτον καθίστησιν.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 195:2)
ἐπειδὴ δ’ ἑώρα με ὑπομένοντα, τίθησι τὴν ἱκετηρίαν, ὡσ ἐμὲ μὲν ἀποκτενῶν ἄκριτον ἢ ἐξελῶν, αὐτὸσ δὲ πείσασ Λέαγρον χρήμασι συνοικήσων τῇ Ἐπιλύκου θυγατρί.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 195:3)
ἐπειδὴ δ’ οὐδ’ ὣσ ἄνευ ἀγῶνοσ ἑώρα ἐσόμενα τὰ πράγματα, τότε δὴ προσιὼν Λυσίστρατον, Ἡγημόνα, Ἐπιχάρη, ὁρῶν φίλουσ ὄντασ ἐμοὶ καὶ χρωμένουσ, εἰσ τοῦτο βδελυρίασ ἦλθε καὶ παρανομίασ ὥστ’ ἔλεγε πρὸσ τούτουσ ὡσ εἰ ἔτι καὶ νῦν βουλοίμην ἀποστῆναι τῆσ Ἐπιλύκου θυγατρόσ, ἕτοιμοσ εἰή παύσασθαί με κακῶσ ποιῶν, ἀπαλλάξαι δὲ Κηφίσιον, δίκην δ’ ἐν τοῖσ φίλοισ δοῦναί μοι τῶν πεποιημένων.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 197:1)
κατηγόρησαν δέ μου καὶ περὶ τῶν ναυκληριῶν καὶ περὶ τῆσ ἐμπορίασ, ὡσ ἄρα οἱ θεοὶ διὰ τοῦτό με ἐκ τῶν κινδύνων σῴσαιεν, ἵνα ἐλθὼν δεῦρο, ὡσ ἐοίκεν, ὑπὸ Κηφισίου ἀπολοίμην.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 221:1)
ἐγὼ δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, οὐκ ἀξιῶ τοὺσ θεοὺσ τοιαύτην γνώμην ἔχειν, ὥστ’ εἰ ἐνόμιζον ὑπ’ ἐμοῦ ἀδικεῖσθαι, λαμβάνοντάσ με ἐν τοῖσ μεγίστοισ μεγίστοισ κινδύνοισ μὴ τιμωρεῖσθαι.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 221:2)
ἔτι δὲ πολέμου γενομένου καὶ τριήρων ἀεὶ κατὰ θάλατταν οὐσῶν καὶ λῃστῶν, ὑφ’ ὧν πολλοὶ ληφθέντεσ, ἀπολέσαντεσ τὰ ὄντα, δουλεύοντεσ τὸν βίον διετέλεσαν, οὔσησ δὲ χώρασ βαρβάρου, εἰσ ἣν πολλοὶ ἤδη ἐκπεσόντεσ αἰκείαισ ταῖσ μεγίσταισ περιέπεσον καὶ τὰ σφέτερα αὐτῶν σώματα αἰκισθέντεσ ἀπέθανον, ‐ εἶτα οἱ μὲν θεοὶ ἐκ τοσούτων κινδύνων ἔσῳζόν με, σφῶν δὲ αὐτῶν προὐστήσαντο τιμωρὸν γενέσθαι Κηφίσιον τὸν πονηρότατον Ἀθηναίων, ὧν οὗτόσ φησι πολίτησ εἶναι οὐκ ὤν, ᾧ οὐδ’ ὑμῶν τῶν καθημένων οὐδεὶσ ἂν ἐπιτρέψειεν οὐδὲν τῶν ἰδίων, εἰδὼσ τοῦτον οἱο͂́σ ἐστιν;
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 222:2)
σκέψασθε τοίνυν καὶ τάδε, ἄν με σῴσητε, οἱο͂ν ἕξετε πολίτην·
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 231:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION