헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐπεὶ δ’ ἔνια ἄνευ γενέσεωσ καὶ φθορᾶσ ἔστι καὶ οὐκ ἔστιν, οἱο͂ν αἱ στιγμαί, εἴπερ εἰσί, καὶ ὅλωσ τὰ εἴδη οὐ γὰρ τὸ λευκὸν γίγνεται ἀλλὰ τὸ ξύλον λευκόν, εἰ ἔκ τινοσ καὶ τὶ πᾶν τὸ γιγνόμενον γίγνεται, οὐ πάντα ἂν τἀναντία γίγνοιτο ἐξ ἀλλήλων, ἀλλ’ ἑτέρωσ λευκὸσ ἄνθρωποσ ἐκ μέλανοσ ἀνθρώπου καὶ λευκὸν ἐκ μέλανοσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 8 62:1)
ἢ οὔ, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸσ αἱ φθοραί, ἡ δὲ τοῦ ζῴου ὕλη αὐτὴ κατὰ φθορὰν νεκροῦ δύναμισ καὶ ὕλη, καὶ τὸ ὕδωρ ὄξουσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 8 66:2)
περὶ μὲν οὖν τοῦ πρώτωσ ὄντοσ καὶ πρὸσ ὃ πᾶσαι αἱ ἄλλαι κατηγορίαι τοῦ ὄντοσ ἀναφέρονται εἴρηται, περὶ τῆσ οὐσίασ κατὰ γὰρ τὸν τῆσ οὐσίασ λόγον λέγεται τἆλλα ὄντα, τό τε ποσὸν καὶ τὸ ποιὸν καὶ τἆλλα τὰ οὕτω λεγόμενα·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 3:1)
ἐπεὶ δ’ αἱ μὲν ἐν τοῖσ ἀψύχοισ ἐνυπάρχουσιν ἀρχαὶ τοιαῦται, αἱ δ’ ἐν τοῖσ ἐμψύχοισ καὶ ἐν ψυχῇ καὶ τῆσ ψυχῆσ ἐν τῷ λόγον ἔχοντι, δῆλον ὅτι καὶ τῶν δυνάμεων αἱ μὲν ἔσονται ἄλογοι αἱ δὲ μετὰ λόγου·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 16:1)
διὸ πᾶσαι αἱ τέχναι καὶ αἱ ποιητικαὶ ἐπιστῆμαι δυνάμεισ εἰσίν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 18:1)
καὶ αἱ μὲν μετὰ λόγου πᾶσαι τῶν ἐναντίων αἱ αὐταί, αἱ δὲ ἄλογοι μία ἑνόσ, οἱο͂ν τὸ θερμὸν τοῦ θερμαίνειν μόνον’ ἡ δὲ ἰατρικὴ νόσου καὶ ὑγιείασ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 18:3)
ἐπεὶ δὲ τὸ δυνατὸν τὶ δυνατὸν καὶ ποτὲ καὶ πὼσ καὶ ὅσα ἄλλα ἀνάγκη προσεῖναι ἐν τῷ διορισμῷ, καὶ τὰ μὲν κατὰ λόγον δύναται κινεῖν καὶ αἱ δυνάμεισ αὐτῶν μετὰ λόγου, τὰ δὲ ἄλογα καὶ αἱ δυνάμεισ ἄλογοι, κἀκείνασ μὲν ἀνάγκη ἐν ἐμψύχῳ εἶναι ταύτασ δὲ ἐν ἀμφοῖν, τὰσ μὲν τοιαύτασ δυνάμεισ ἀνάγκη, ὅταν ὡσ δύνανται τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικὸν πλησιάζωσι, τὸ μὲν ποιεῖν τὸ δὲ πάσχειν, ἐκείνασ δ’ οὐκ ἀνάγκη·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 49:1)
αἱ δὲ ἄλλαι δυνάμεισ, ἐξ ὧν διώρισται, πᾶσαι τῆσ ἀντιφάσεώσ εἰσιν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 107:2)
αἱ δ’ ἄλογοι τῷ παρεῖναι καὶ μὴ τῆσ ἀντιφάσεωσ ἔσονται αἱ αὐταί.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 107:4)
ὅτι αἱ περὶ μίαν στιγμὴν γωνίαι ἴσαι δύο ὀρθαῖσ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 115:5)
οὐκ ἀεὶ δὲ τῷ ἀριθμῷ ἓν τὸ μέτρον ἀλλ’ ἐνίοτε πλείω, οἱο͂ν αἱ διέσεισ δύο, αἱ μὴ κατὰ τὴν ἀκοὴν ἀλλ’ ἐν τοῖσ λόγοισ, καὶ αἱ φωναὶ πλείουσ αἷσ μετροῦμεν, καὶ ἡ διάμετροσ δυσὶ μετρεῖται καὶ ἡ πλευρά, καὶ τὰ μεγέθη πάντα.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 21:1)
ἐπεὶ οὖν αἱ ἀντιθέσεισ τετραχῶσ, καὶ τούτων κατὰ στέρησιν λέγεται θάτερον, ἐναντία ἂν εἰή καὶ οὔτε ὡσ ἀντίφασισ οὔτε ὡσ τὰ πρόσ τι λεγόμενα.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 44:3)
ἔτι δ’ ἐὰν ὁ λόγοσ ὁ τῆσ πρώτησ οὐσίασ εἷσ ᾖ, οἱο͂ν αἱ ἴσαι γραμμαὶ εὐθεῖαι αἱ αὐταί, καὶ τὰ ἴσα καὶ ἰσογώνια τετράγωνα, καίτοι πλείω·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 47:1)
ὅμοια δὲ ἐὰν μὴ ταὐτὰ ἁπλῶσ ὄντα, μηδὲ κατὰ τὴν οὐσίαν ἀδιάφορα τὴν συγκειμένην, κατὰ τὸ εἶδοσ ταὐτὰ ᾖ, ὥσπερ τὸ μεῖζον τετράγωνον τῷ μικρῷ ὅμοιον, καὶ αἱ ἄνισοι εὐθεῖαι·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 49:2)
αὗται γὰρ ὅμοιαι μέν, αἱ αὐταὶ δὲ ἁπλῶσ οὔ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 50:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION