헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

τι τῶν δεικνυμένων, πᾶσαι γὰρ αἱ ἀποδεικτικαὶ χρῶνται τοῖσ ἀξιώμασιν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 41:1)
λέγω δ’ οἱο͂ν, εἰ τὸ στερεὸν οὐσία τίσ ἐστι καὶ γραμμαὶ καὶ ἐπίπεδα, πότερον τῆσ αὐτῆσ ταῦτα γνωρίζειν ἐστὶν ἐπιστήμησ καὶ τὰ συμβεβηκότα περὶ ἕκαστον γένοσ περὶ ὧν αἱ μαθηματικαὶ δεικνύουσιν, ἢ ἄλλησ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 47:2)
οὔτε γὰρ αἱ αἰσθηταὶ γραμμαὶ τοιαῦταί εἰσιν οἱάσ λέγει ὁ γεωμέτρησ οὐθὲν γὰρ εὐθὺ τῶν αἰσθητῶν οὕτωσ οὐδὲ στρογγύλον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 62:1)
ἅπτεται γὰρ τοῦ κανόνοσ οὐ κατὰ στιγμὴν ὁ κύκλοσ ἀλλ’ ὥσπερ Πρωταγόρασ ἔλεγεν ἐλέγχων τοὺσ γεωμέτρασ, οὔθ’ αἱ κινήσεισ καὶ ἕλικεσ τοῦ οὐρανοῦ ὅμοιαι περὶ ὧν ἡ ἀστρολογία ποιεῖται τοὺσ λόγουσ, οὔτε τὰ σημεῖα τοῖσ ἄστροισ τὴν αὐτὴν ἔχει φύσιν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 62:2)
περί τε τούτων οὖν ἀπορία πολλὴ πῶσ δεῖ θέμενον τυχεῖν τῆσ ἀληθείασ, καὶ περὶ τῶν ἀρχῶν πότερον δεῖ τὰ γένη στοιχεῖα καὶ ἀρχὰσ ὑπολαμβάνειν ἢ μᾶλλον ἐξ ὧν ἐνυπαρχόντων ἐστὶν ἕκαστον πρώτων, οἱο͂ν φωνῆσ στοιχεῖα καὶ ἀρχαὶ δοκοῦσιν εἶναι ταῦτ’ ἐξ ὧν σύγκεινται αἱ φωναὶ πρώτων, ἀλλ’ οὐ τὸ κοινὸν ἡ φωνή·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 67:1)
καὶ τῶν διαγραμμάτων ταῦτα στοιχεῖα λέγομεν ὧν αἱ ἀποδείξεισ ἐνυπάρχουσιν ἐν ταῖσ τῶν ἄλλων ἀποδείξεσιν ἢ πάντων ἢ τῶν πλείστων, ἔτι δὲ τῶν σωμάτων καὶ οἱ πλείω λέγοντεσ εἶναι στοιχεῖα καὶ οἱ ἕν, ἐξ ὧν σύγκειται καὶ ἐξ ὧν συνέστηκεν ἀρχὰσ λέγουσιν εἶναι, οἱο͂ν Ἐμπεδοκλῆσ πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ τὰ μετὰ τούτων στοιχεῖά φησιν εἶναι ἐξ ὧν ἐστὶ τὰ ὄντα ἐνυπαρχόντων, ἀλλ’ οὐχ ὡσ γένη λέγει ταῦτα τῶν ὄντων.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 68:1)
ἐκ μὲν οὖν τούτων τῶν λόγων οὐκ ἂν εἰήσαν αἱ ἀρχαὶ τὰ γένη τῶν ὄντων·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 72:1)
πρὸσ δὲ τούτοισ ἔτι μᾶλλον αἱ διαφοραὶ ἀρχαὶ ἢ τὰ γένη·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 81:1)
ἀλλὰ μὴν εἰ ἀριθμῷ ἓν καὶ μία ἑκάστη τῶν ἀρχῶν, καὶ μὴ ὥσπερ ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν ἄλλαι ἄλλων οἱο͂ν τῆσδε τῆσ συλλαβῆσ τῷ εἴδει τῆσ αὐτῆσ οὔσησ καὶ αἱ ἀρχαὶ εἴδει αἱ αὐταί·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 103:1)
καὶ γὰρ αὗται ὑπάρχουσιν ἀριθμῷ ἕτεραι, εἰ δὲ μὴ οὕτωσ ἀλλ’ αἱ τῶν ὄντων ἀρχαὶ ἀριθμῷ ἕν εἰσιν, οὐκ ἔσται παρὰ τὰ στοιχεῖα οὐθὲν ἕτερον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 104:1)
οὐθενὸσ δ’ ἐλάττων ἀπορία παραλέλειπται καὶ τοῖσ νῦν καὶ τοῖσ πρότερον, πότερον αἱ αὐταὶ τῶν φθαρτῶν καὶ τῶν ἀφθάρτων ἀρχαί εἰσιν ἢ ἕτεραι.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 108:1)
εἰ μὲν γὰρ αἱ αὐταί, πῶσ τὰ μὲν φθαρτὰ τὰ δὲ ἄφθαρτα, καὶ διὰ τίν’ αἰτίαν;
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 108:2)
ἐπεὶ δὲ οὔτε αἰτίαν λέγουσιν οὔτε εὔλογον οὕτωσ ἔχειν, δῆλον ὡσ οὐχ αἱ αὐταὶ ἀρχαὶ οὐδὲ αἰτίαι αὐτῶν ἂν εἰε͂ν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 113:1)
ὅτι μὲν οὖν οὐκ ἂν εἰήσαν αἱ αὐταὶ ἀρχαί, τοσαῦτα εἰρήσθω·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 122:1)
ἔτι δὲ πῶσ ἔσται τὰ φθαρτά, εἰ αἱ ἀρχαὶ ἀναιρεθήσονται;
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 123:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION