헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

αἱ δὲ πολιτεῖαι πᾶσαι δικαίου τι εἶδοσ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 159:3)
εἰσὶν ἢ μόριον τῶν τῆσ πόλεωσ κοινωνιῶν, οἱο͂ν ἡ τῶν φρατέρων ἢ τῶν ὀργίων, ἢ αἱ χρηματιστικαὶ ἔτι πολιτεῖαι.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 162:1)
αἱ δὲ πολιτεῖαι πᾶσαι ἐν οἰκείοισ συνυπάρχουσι, καὶ αἱ ὀρθαὶ καὶ αἱ παρεκβάσεισ ἔστι γὰρ τὸ αὐτὸ ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἁρμονιῶν καὶ τῶν ἐν ταῖσ πολιτείαισ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 163:1)
αἱ δ’ ἄλλαι καθ’ ὑπεροχήν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 172:1)
ὁ γὰρ ἄνθρωποσ οὐ μόνον πολιτικὸν ἀλλὰ καὶ οἰκονομικὸν ζῷον, καὶ οὐχ ὥσπερ τἆλλά ποτε συνδυάζεται καὶ τῷ τυχόντι καὶ θήλει καὶ ἄρρενι ἀλλ’ αἱ διὰ δύμον αὐλικόν, ἀλλὰ κοινωνικὸν ἄνθρωποσ ζῷον πρὸσ οὓσ φύσει συγγένεια ἐστίν·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 175:2)
δεσπότου μὲν οὖν καὶ δούλου ἥπερ καὶ τέχνησ καὶ ὀργάνων καὶ ψυχῆσ καὶ σώματοσ, αἱ δὲ τοιαῦται οὔτε φιλίαι οὔτε δικαιοσύναι, ἀλλ’ ἀνάλογον, ὥσπερ καὶ τὸ ὑγιεινὸν οὐ δίκαιον, ἀλλ’ ἀνάλογον·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 176:3)
ἡ δὲ πολιτική ἐστι μὲν κατὰ τὸ χρήσιμον, καὶ ὥσπερ αἱ πόλεισ ἀλλήλαισ φίλαι, οὕτω καὶ οἱ πολῖται, καὶ ὁμοίωσ οὐκέτι γιγνώσκουσιν Ἀθηναῖοι Μεγαρῆασ καὶ οἱ πολῖται, ὅταν μὴ χρήσιμοι ἀλλήλοισ, ἀλλ’ ἐκ χειρὸσ εἰσ χεῖρα ἡ φιλία·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 187:2)
αἱ τοιαῦται ὁμιλίαι δοκοῦσιν εἶναι, ἀλλὰ ἀπολαύσεισ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 247:1)
καὶ τῷ ποδί ποτε ὡσ χειρὶ καὶ ταύτῃ ὡσ ποδὶ χρῶνται <αἱ> ὀρχηστρίδεσ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 4:4)
εἰ δὴ πᾶσαι αἱ ἀρεταὶ ἐπιστῆμαι, εἰή ἂν καὶ τῇ δικαιοσύνῃ ὡσ ἀδικίᾳ χρῆσθαι, ἀδικήσει ἄρα ἀπὸ δικαιοσύνησ τὰ ἄδικα πράττων, ὥσπερ καὶ τὰ ἀγνοητικὰ ἀπὸ ἐπιστήμησ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 5:1)
εἰ δὲ τοῦτ’ ἀδύνατον, φανερὸν ὅτι οὐκ ἂν εἰε͂ν ἐπιστῆμαι αἱ ἀρεταί.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 5:2)
ὥστε δῆλον ὅτι ἅμα φρόνιμοι καὶ ἀγαθαὶ ἐκεῖναι αἱ ἄλλου ἕξεισ, καὶ ὀρθῶσ τὸ Σωκρατικόν, ὅτι οὐδὲν ἰσχυρότερον φρονήσεωσ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 13:2)
οὐκ ἄρα ἔσται τύχησ τοῦτο, ἀλλ’ ὅταν τὸ αὐτὸ ἀποβαίνῃ, ἀπείρων καὶ ἀορίστων, ἔσται μὲν τὸ ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἐπιστήμη δ’ οὐκ ἔσται αὐτοῦ ἢ δι’ ἀπειρίαν, ἐπεὶ ἐμάνθανον ἄν τινεσ εὐτυχεῖν, ἢ καὶ πᾶσαι ἂν αἱ ἐπιστῆμαι, ὥσπερ ἔφη Σωκράτησ, εὐτυχίαι ἦσαν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 29:3)
ἆρ’ οὐκ ἔνεισιν ὁρμαὶ ἐν τῇ ψυχῇ αἱ μὲν ἀπὸ λογισμοῦ, αἱ δὲ ἀπὸ ὀρέξεωσ ἀλόγου, καὶ πρότεραι αὗται;
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 30:3)
ἀλλὰ μὴν ἡ ἐνταῦθα εὐτυχία καὶ τύχη διττή, κἀκεῖ ἡ αὐτή, ἢ πλείουσ αἱ εὐτυχίαι.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 37:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION