헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

εἰσὶ δὴ πᾶσαι μὲν αἱ οὐσίαι κατὰ φύσιν τινὲσ ἀρχαί, διὸ καὶ ἑκάστη πολλὰ δύναται τοιαῦτα γεννᾶν, οἱο͂ν ἄνθρωποσ ἀνθρώπουσ καὶ ζῷον ὂν ὅλωσ ζῷα καὶ φυτὸν φυτά.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 96:2)
τῶν δ’ ἀρχῶν ὅσαι τοιαῦται, ὅθεν πρῶτον αἱ κινήσεισ, κύριαι λέγονται, μάλιστα δὲ δικαίωσ ἀφ’ ὧν μὴ ἐνδέχεται ἄλλωσ, ἣν ἴσωσ ὁ θεὸσ ἄρχει.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 97:2)
αἱ μὲν οὖν περὶ τὸν ἀκρατῆ καὶ ἐγκρατῆ ἀπορίαι <αὗται> περὶ τοῦ βίᾳ πράττειν ἢ ἀμφοτέρουσ ἢ τὸν ἕτερον, ὥστε ἢ μὴ ἑκόντασ ἢ ἅμα βίᾳ καὶ ἑκόντασ, εἰ δὲ τὸ βίᾳ ἀκούσιον, ἅμα ἑκόντασ καὶ ἄκοντασ πράττειν·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 144:2)
ὥστε καὶ διάνοιαί τινεσ καὶ πάθη οὐκ ἐφ’ ἡμῖν εἰσίν, ἢ πράξεισ αἱ κατὰ τὰσ τοιαύτασ διανοίασ καὶ λογισμούσ, ἀλλ’ ὥσπερ Φιλόλαοσ ἔφη εἶναί τινασ λόγουσ κρείττουσ ἡμῶν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 154:2)
δοκεῖ δὴ ἐναντίον εἶναι τὸ ἑκούσιον τῷ ἀκουσίῳ, καὶ τὸ εἰδότα ἢ ὃν ἢ ᾧ ἢ οὗ ἕνεκα ἐνίοτε γὰρ οἶδε μὲν ὅτι πατήρ, ἀλλ’ οὐχ ἵνα ἀποκτείνῃ, ἀλλ’ ἵνα σώσῃ, ὥσπερ αἱ Πελιάδεσ, ἤτοι ὡσ τοδὶ μὲν πόμα, ἀλλ’ ὡσ φίλτρον καὶ οἶνον, τὸ δ’ ἦν κώνειον τῷ ἀγνοοῦντα καὶ ὃν καὶ ᾧ καὶ ὃ δι’ ἄγνοιαν, μὴ κατὰ συμβεβηκόσ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 158:1)
ὥσπερ γὰρ ταῖσ θεωρητικαῖσ αἱ ὑποθέσεισ ἀρχαί, οὕτω καὶ ταῖσ ποιητικαῖσ τὸ τέλοσ ἀρχὴ καὶ ὑπόθεσισ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 207:4)
ὅτι μὲν οὖν μεσότητέσ εἰσί τε ἐν ταῖσ ἀρεταῖσ, καὶ αὗται προαιρετικαί, καὶ αἱ ἐναντίαι κακίαι, καὶ τίνεσ εἰσὶν αὗται, καθόλου εἴρηται·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 3:1)
τὴν τοῦ φαγεῖν ἢ πιεῖν, καθ’ αὑτὰσ δὲ οἱο͂ν αἱ τῶν ἀνθῶν εἰσίν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 67:1)
ἐπεὶ οὖν ἡμαρτημέναι ἀμφότεραι αἱ ἕξεισ ἐκεῖναι, φανερὸν ὅτι ἐπιεικὴσ ἡ μέση τούτων ἕξισ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 82:1)
πᾶσαι δ’ αὗται αἱ μεσότητεσ ἐπαινεταὶ μέν, οὐκ εἰσὶ δ’ ἀρεταί, οὐδ’ αἱ ἐναντίαι κακίαι·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 140:1)
ὁ μὲν οὖν φθόνοσ εἰσ ἀδικίαν συμβάλλεται πρὸσ γὰρ ἄλλον αἱ πράξεισ αἱ ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ἡ νέμεσισ εἰσ δικαιοσύνην, ἡ αἰδὼσ εἰσ σωφροσύνην, διὸ καὶ ὁρίζονται ἐν τῷ γένει τούτῳ τὴν σωφροσύνην·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 142:1)
αἱ δὲ ἐναντιώσεισ οὐ δοκοῦσιν ὑπάρχειν τοῖσ ἄκροισ πρὸσ τὸ μέσον ὁμοίωσ ἀμφότεραι, ἀλλ’ ὁτὲ μὲν καθ’ ὑπερβολὴν ὁτὲ δὲ κατ’ ἔλλειψιν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 147:1)
αὗται μὲν οὖν αἱ ὑπολήψεισ τοσοῦτον διεστᾶσιν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 13:1)
αἳ μὲν γὰρ τὸ ὅμοιον φίλον, τὸ δ’ ἐναντίον πολέμιον,τῷ πλέονι δ’ αἰεὶ πολέμιον καθίσταται τοὔλασσον, ἐχθρᾶσ θ’ ἡμέρασ κατάρχεται, ἔτι δὲ καὶ οἱ τόποι κεχωρισμένοι τῶν ἐναντίων, ἡ δὲ φιλία δοκεῖ συνάγειν·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 13:2)
τοῖσ δ’ ἄτοπον εἰ μὴ φιλοῦσιν αἱ μητέρεσ τὰ τέκνα φαίνεται δὲ καὶ ἐν τοῖσ θηρίοισ ἐνοῦσα φιλία·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 16:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION