헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ οὐ πολὺ ὕστερον ἧκεν ἀγγέλλων τισ ὅτι καὶ δὴ καλεῖταί μου τὸ ὄνομα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 22:15)
πέντε δὲ μέτρων ἐκπερανθέντων καὶ παρρησίᾳ μου χρησαμένου πλείονι καὶ παραδηλώσαντοσ ὁποῖόσ τισ ἂν εἰήν παρὰ τῷ βασιλεῖ, τούτουσ ποιούμενοσ τοὺσ λόγουσ, τελευτῶν ὁ Σεβῆροσ ἑνὸσ τῶν ἀπὸ τῆσ πόλεωσ συνδίκων μικρὰ καὶ μετ’ εὐφημίασ ἀπαντήσαντοσ ἡμῖν, ἅμα καὶ τὴν βουλὴν τιμῶν κἀμοὶ ταυτὸν ἔσεσθαι νομίζων, καὶ ταύτην ἀρίστην εἶναι γνῶσιν, πέμπει με αὖθισ εἰσ τὴν βουλὴν μετὰ γραμμάτων ἐντίμων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 23:4)
καί μου διατρίβοντοσ ἔτι αὐτόθι ὁ ἡγεμὼν Ιοὐλιανὸσ ἐπέρχεται καὶ σὺν αὐτῷ Ῥουφῖνοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 26:11)
ὁ δ’ οὕτωσ ἔνθεοσ γίγνεται ὥστ’ εὐθὺσ μὲν περιέβαλλεν, ὡσ ἄν τισ πάλαι φίλτατοσ, λαβόμενοσ δέ μου τῆσ χειρὸσ θαρρεῖν τε ἐκέλευε καὶ περὶ τὸν θεὸν ἔχειν, ταῦτα δὲ αὑτῷ μελήσειν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 26:13)
καί μου προϊόντοσ ἤδη ὑπεκινεῖτο ὁ ἀὴρ, ὡσ πρὸσ ὕδωρ τε καὶ χειμῶνα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 5:5)
ὡσ δὲ πλησίον γενέσθαι τῶν χειρῶν μου ἀλεκτρυόνα ἀσπαίροντα, συλλαβεῖν τε καὶ οἰωνίσασθαι, καὶ ὡσ εἶχον ἐν ταῖν χεροῖν ἄρχεσθαι τῆσ προρρήσεωσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 10:8)
χρονιζομένησ δὲ τῆσ διατριβῆσ καὶ χαίροντόσ μου καὶ τῷ χωρίῳ καὶ τοῖσ παροῦσι πᾶσιν, ἄλλα τε δὴ ὀνείρατα γίγνεται ἀνιστάντα καὶ διαρρήδην ἐγένετο ὡσ τὸ ἀνωτέρω τοῦ Ἑλλησπόντου οὐκ ἐπιτήδειον πρὸσ διατριβήν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 11:1)
ἐπιστρέψαντοσ δέ μου ὡσ πρὸσ τὴν ἀκρόπολιν, ἵν’ οἴκαδε εἰσέλθοιμι, διῇξε σέλασ ἐκ δεξιᾶσ καὶ κατέσκηψεν οὕτω δή τι παρ’ αὐτὰσ ἄκρασ μου τὰσ κόμασ ὥστε ἐθαύμαζον εἰ μὴ ἡμμέναι εἰε͂ν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 15:5)
μή μου πύθῃ, φησὶ, ποίαν τέχνην ἐκέκτητο, ἢ τίσ διδάσκαλοσ αὐτοῦ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 21:8)
ἐρομένου δέ μου ὅ τι αὐτῷ τοῦτο βούλοιτο, οὐκ οἶσθα, ἔφη, ὅτι ἐγὼ τρία ἑξῆσ ἔτη κατετρίβην ἐπ’ ἄκροισ Αἰγύπτου;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Αἰγύπτιος 9:10)
ἕτεροσ δ’ αὖ φησι τῷ αὐτῷ ποιητῇ, Καὶ προσήκει μοι, ὦ Ἀθηναῖοι, ἄρχειν, ἀνάγκη γὰρ ἐντεῦθεν ἄρξασθαι, ἐπειδή μου, φησὶ, προστίθει γὰρ, οὐ σοί τισ παραπλήσιοσ, ἀλλὰ Νικίασ καθήψατο·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 18:4)
εἰ δ’ ὡσ ἡ τοῦ λόγου φύσισ εἰργάζετο καὶ προήγετο, οὕτω διεκείμην, καὶ τῶν ἐμαυτοῦ λόγων ἠκροώμην ὡσ ἀλλοτρίων, μᾶλλον δὲ ταύτῃ γε καὶ παντάπασιν ἠλαττούμην καὶ ἐπειχόμην, οὐχ οἱο͂́σ τε ὢν βακχεύειν καὶ μετὰ ἀδείασ τῆσ ἡδονῆσ ἀπολαύειν, ὥσπερ ἂν εἰ ἑτέρου τὸ βιβλίον ἦν, οὐδ’ ἂν πηδῶν ᾐσχυνόμην, τί τὴν ἐγκράτειάν μου θαυμάζειν ἀφεὶσ αἰτιᾷ τὰ μηδὲν ἐμοὶ προσήκοντα;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 30:10)
καὶ νὴ Δί’ ἄλλα γ’ ἐστί μου κόβαλα παιδὸσ ὄντοσ.
(아리스토텔레스, Agon, antepirrheme5)
τὴν εἰρεσιώνην μου κατεσπαράξατε.
(아리스토텔레스, Lyric-Scene, iambics 1:3)
ἀπομυξάμενοσ ὦ Δῆμέ μου πρὸσ τὴν κεφαλὴν ἀποψῶ.
(아리스토텔레스, Agon, antepirrheme 1:23)

SEARCH

MENU NAVIGATION