헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καί μοι πάντεσ οὗτοι μετ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἑταῖροι σχεδὸν ἐφάνησαν, τοῦ θεοῦ προξενήσαντοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 6:13)
ἧκε δέ ποτε καὶ τοιοῦτον ἐπίταγμα, πλέξαι λόγον διὰ ψιλοῦ τοῦ νοῦ, καθάπερ διὰ ῥημάτων, καί μοι δῆλον ἦν ὅτι πολύνοιαν εἰσηγοῖτο ὁ θεόσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 7:8)
καὶ δὴ Πάρδαλόσ ποτε ἐκεῖνοσ, ὃν ἐγὼ φαίην ἂν ἄκρον τῶν ἐφ’ ἡμῶν Ἑλλήνων γενέσθαι γνῶναι λόγουσ, ἐτόλμησεν εἰπεῖν πρὸσ ἐμὲ καὶ διισχυρίσασθαι, ἦ μὴν νομίζειν τύχησ συνηθείᾳ συμβῆναί μοι τὴν νόσον, ὅπωσ τῷ θεῷ συγγενόμενοσ ἐπιδοίην ταύτην τὴν ἐπίδοσιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 7:10)
καὶ δῆτα τά τε ἄλλα χαίρειν αὐτόν μοι διαφερόντωσ καὶ φάναι εἰσ τὸ μέσον ποῦ νῦν ἂν ἦν εἰ περιῆν ὁ δεῖνα ὁ μελετητήσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 7:14)
καί μοι τὸ πρᾶγμα πολλὴν παρεῖχε τὴν ἀπορίαν, οὐδὲν τῶν ὕστερον οὔτ’ ἐνθυμηθῆναι δή που δυναμένῳ οὔτε πιστεῦσαι τί ποτ’ αὐτῷ βούλεται ταῦτα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 8:2)
ὁ δὲ προστάττει τῶν λόγων τινὰ ἀναγνῶναι τῶν πεποιημένων μοι τοῖσ φίλοισ ἐπαγγείλαντα συνουσίαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 8:7)
ἦλθε γάρ μοι ἐνύπνιον φράζον τόν τε Παιᾶνα ὡσ δέον ποιῆσαι τῷ θεῷ καὶ ἅμα τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ, καὶ εἶχεν οὕτω πωσ, Φορμίγγων ἄνακτα Παιᾶνα κληίσω.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 8:12)
ἀλλ’ ἐδόκουν παντελῶσ ἔχειν ἀδυνάτωσ, ὅμωσ δ’ ἐνεχείρησα καὶ τῆσ ἀρχῆσ οἱο͂ν ἐπὶ βάθρασ ἐχόμενοσ ἐπέρανα τὸ ᾆσμα ἐν δυοῖν στροφαῖν, καὶ τρίτην, οἶμαι, τινὰ ἐπήγαγον, ἣν καλοῦσιν οἱ γραμματικοί μοι δοκεῖν ἐπῳδόν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 8:14)
καὶ ἄρτι τε ἀπείργαστο τὸ ᾆσμα καὶ προσαγγέλλει μοί τισ ἑορτὴν Ἀπόλλωνοσ εἶναι, Ἀπολλώνια, ἐν ᾗ τὴν ἱπποδρομίαν Ῥωμαῖοι ποιοῦσι τῷ θεῷ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 8:15)
ᾗ γὰρ ἡμέρᾳ ἔδει γίγνεσθαι τὴν ἀνάθεσιν, ταύτῃ μοι δοκεῖν ἢ μικρόν τι πρὸ αὐτῆσ περὶ τὴν ἑώ ἢ καὶ ἔτι θᾶττον ἀφικνεῖται θεῖον ἐπίγραμμα ἔχον οὑτωσὶ οὐκ ἀφανὴσ Ἕλλησιν Ἀριστείδησ ἀνέθηκε μύθων ἀενάων κύδιμοσ ἡνίοχοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 11:18)
γενομένου δὲ τοῦ ἐπιγράμματοσ πολὺ δὴ μείζων προθυμία μοι ἐγγίγνεται καὶ ἐδόκει παντὶ τρόπῳ χρῆναι ἀντέχεσθαι τῶν λόγων, ὡσ κἀν τοῖσ ὕστερον ἀνθρώποισ ὄνομα ἡμῶν ἐσόμενον, ἐπειδή γε ἀενάουσ τοὺσ λόγουσ ὁ θεὸσ ἔτυχε προσειρηκώσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 12:9)
κεκηρυγμένου δὲ τούτου διαβῆναι εἰσ Ἀσκληπιοῦ κῆπον, ὃσ ἔστι μοι πρόσθεν τῆσ οἰκίασ τῆσ πατρῴασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 12:14)
τὰ δ’ ἐντεῦθεν ἤδη, εἰ μὲν θέμισ, εἰρήσθω καὶ γεγράφθω, εἰ δὲ μὴ, τοσοῦτον σοὶ μελήσειε, δέσποτα Ἀσκληπιὲ, ἐπὶ νοῦν ἀγαγεῖν μοι διαγράψαι παντὸσ δυσκόλου χωρίσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 13:6)
οἵ τε δὴ οὖν ἄλλοι πάντεσ ἐξῄεσαν κἀγὼ μετεστρεφόμην ὡσ ἐξιὼν, καὶ ὁ θεόσ μοι τῇ χειρὶ προδείκνυσι μένειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 13:11)
καὶ μὴν τοὔνομά γε ὁ Θεόδωροσ οὕτωσ ἐπωνομάσθη μοι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 13:19)

SEARCH

MENU NAVIGATION