헬라어 문장 내 검색 Language

αἱ γὰρ ἀνομοιότητεσ τῶν ἠθῶν ἥκιστα φιλικόν.
(아리스토텔레스, 경제학, Book 1 21:4)
ἐπεὶ δὲ ὁρῶμεν ὅτι αἱ παιδεῖαι ποιούσ τινασ ποιοῦσι τοὺσ νέουσ, ἀναγκαῖον καὶ παρασκευασάμενον τρέφειν οἷσ τὰ ἐλευθέρια τῶν ἔργων προστακτέον.
(아리스토텔레스, 경제학, Book 1 24:5)
ἐπεὶ δὲ καὶ αἱ καταβολαὶ τῶν προσόδων παρῆσαν, ἔφησεν ἐπ’ αὐτῷ χρείαν εἶναι καὶ τούτων, ἐκείνοισ δὲ ὕστερον ἀποδώσειν σὺν τόκῳ.
(아리스토텔레스, 경제학, Book 2 104:3)
ὅτι μὲν οὖν ἡ παρουσία διὰ τούτων ἁπάντων ἢ τινῶν ἢ τινὸσ ὑπάρχει τοῖσ ἀνθρώποισ, οὐκ ἄδηλον ἅπασαι γὰρ αἱ γενέσεισ σχεδὸν πίπτουσιν εἰσ ταύτασ τὰσ ἀρχάσ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 1 10:1)
τούτων γὰρ ὁ μὲν φιλόσοφοσ βούλεται περὶ φρόνησιν εἶναι καὶ τὴν θεωρίαν τὴν περὶ τὴν ἀλήθειαν, ὁ δὲ πολιτικὸσ περὶ τὰσ πράξεισ τὰσ καλάσ αὗται δ’ εἰσὶν αἱ ἀπὸ τῆσ ἀρετῆσ, ὁ δ’ ἀπολαυστικὸσ περὶ τὰσ ἡδονὰσ τὰσ σωματικάσ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 1 36:1)
διαφέρουσι γὰρ αὗται αἱ ἕξεισ πρὸσ τὰσ ἄλλασ τῷ τοιαῦται εἶναι·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 1 112:4)
αἱ ἕξεισ πρὸσ ἀλλήλασ, οὕτω καὶ τὰ ἔργα τὰ ἀπὸ τούτων πρὸσ ἄλληλα ἐχέτω.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 8:5)
φαντασίαι βελτίουσ αἱ τῶν σπουδαίων, ἐὰν μὴ διὰ νόσον ἢ πήρωσιν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 26:1)
διὸ οὐδ’ αἱ ἀρεταὶ αἱ τοῦ θρεπτικοῦ καὶ αὐξητικοῦ ἀνθρώπου·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 29:4)
ἐπεὶ δ’ αἱ διανοητικαὶ μετὰ λόγου, αἱ μὲν τοιαῦται τοῦ λόγον ἔχοντοσ, ὃ ἐπιτακτικόν ἐστι τῆσ ψυχῆσ ᾗ λόγον ἔχει, αἱ δ’ ἠθικαὶ τοῦ ἀλόγου μέν, ἀκολουθητικοῦ δὲ κατὰ φύσιν τῷ λόγον ἔχοντι·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 34:4)
αἱ γὰρ κολάσεισ ἰατρεῖαι οὖσαι καὶ γινόμεναι διὰ τῶν ἐναντίων, καθάπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων, διὰ τούτων εἰσίν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 41:1)
εἰλημμένων δὲ τούτων, μετὰ ταῦτα λεκτέον ὅτι ἐπειδὴ δύο μέρη τῆσ ψυχῆσ, καὶ αἱ ἀρεταὶ κατὰ ταῦτα διῄρηνται, καὶ αἱ μὲν τοῦ λόγον ἔχοντοσ διανοητικαί, ὧν ἔργον ἀλήθεια, ἢ περὶ τοῦ πῶσ ἔχει ἢ περὶ γενέσεωσ, αἱ δὲ τοῦ ἀλόγου, ἔχοντοσ δ’ ὄρεξιν οὐ γὰρ ὁτιοῦν μέροσ ἔχει τῆσ ψυχῆσ ὄρεξιν, εἰ μεριστὴ ἐστίν, ἀνάγκη δὴ φαῦλον τὸ ἦθοσ καὶ σπουδαῖον εἶναι τῷ διώκειν καὶ φεύγειν ἡδονάσ τινασ καὶ λύπασ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 73:1)
αἱ μὲν γὰρ δυνάμεισ καὶ αἱ ἕξεισ τῶν παθημάτων, τὰ δὲ πάθη λύπῃ καὶ ἡδονῇ διώρισται·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 75:1)
ἐπεὶ δ’ εἴληπται ἡ διαλογὴ τῶν ἕξεων καθ’ ἕκαστα τὰ πάθη, καὶ αἱ ὑπερβολαὶ καὶ ἐλλείψεισ, καὶ τῶν ἐναντίων ἕξεων, καθ’ ἃσ ἔχουσι κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον τίσ δ’ ὁ ὀρθὸσ λόγοσ, καὶ πρὸσ τίνα δεῖ ὁρ́ον ἀποβλέποντασ λέγειν τὸ μέσον, ὕστερον ἐπισκεπτέον, φανερὸν ὅτι πᾶσαι αἱ ἠθικαὶ ἀρεταὶ καὶ κακίαι περὶ ἡδονῶν καὶ λυπῶν ὑπερβολὰσ καὶ ἐλλείψεισ εἰσί, καὶ ἡδοναὶ καὶ λῦπαι ἀπὸ τῶν εἰρημένων ἕξεων καὶ παθημάτων γίνονται.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 93:1)
δῆλον τοίνυν ὅτι αἱ ἀρεταὶ ἢ πᾶσαι ἢ τούτων τινὲσ ἔσονται τῶν μεσοτήτων.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 94:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION