헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καίτοι πολλάκισ ἑκὼν τοὔλαιον οὐκ ἔπινον ἀποσβῆναι θέλων ὁ δὲ καὶ προσῆγέ με τοῖσ δρωμένοισ καὶ τὸ φῶσ μου πάντα τρόπον κατεμίαινεν.
(루키아노스, Cataplus, (no name) 27:18)
ἀλλ’ ἔχου μου τῆσ δεξιᾶσ καὶ φείδου μὴ κατὰ τοῦ ὀλισθηροῦ πατεῖν.
(루키아노스, Contemplantes, (no name) 5:16)
ὦ ξένε Ἀθηναῖε, εἶδεσ γάρ μου τὸν πλοῦτον καὶ τοὺσ θησαυροὺσ καὶ ὅσοσ ἄσημοσ ^ χρυσόσ ἐστιν ἡμῖν καὶ τὴν ἄλλην πολυτέλειαν, εἰπέ μοι, τίνα ἡγῇ τῶν ἁπάντων ἀνθρώπων εὐδαιμονέστατον εἶναι.
(루키아노스, Contemplantes, (no name) 10:1)
ἀεὶ σύ μου τῷ πλούτῳ προσπολεμεῖσ καὶ φθονεῖσ.
(루키아노스, Contemplantes, (no name) 12:25)
ἐγὼ μέν, ὦ Ζεῦ, εἰ καὶ τὸν Μῶμον αὐτὸν ἐπιστήσειασ ἡμῖν δικαστήν, θαρροῦσα βαδιοῦμαι πρὸσ τὴν ἐπίδειξιν τί γὰρ ἂν καὶ μωμήσαιτό μου;
(루키아노스, Dearum judicium, (no name) 2:1)
εἰ δ’ ἐθέλεισ, ὦ καλέ, καὶ τάδε μου ἄκουσον.
(루키아노스, Dearum judicium, (no name) 13:2)
δέδοικα μή μου ἀμελήσῃσ μετὰ τὴν κρίσιν.
(루키아노스, Dearum judicium, (no name) 16:5)
ἕτεροσ δέ τισ οὐκ ἀγεννὴσ λόγοσ, ἀλλὰ καὶ πάνυ γενναῖοσ, ὥσ φησι, καὶ μεταξύ μου λέγοντοσ ὑπέκρουε καὶ διακόπτειν ἐπειρᾶτο τὴν ῥῆσιν καὶ ἐπειδὴ πέπαυμαι, οὐκ ἀληθῆ ταῦτα λέγειν φησὶ με, ἀλλὰ θαυμάζειν, εἰ φάσκοιμι ἐπιτηδειότερον εἶναι πρὸσ λόγων ἐπίδειξιν οἴκου κάλλοσ γραφῇ καὶ χρυσῷ κεκοσμημένον αὐτὸ γάρ που τοὐναντίον ἀποβαίνειν.
(루키아노스, De Domo, (no name) 14:1)
"ὥστε μοι νὴ τὴν Τισιφόνην πάλαι δὴ ἐφ’ οἷσ ἐποιεῖτε καὶ ἐλέγετε παμμέγεθεσ ἐπῄει ἀνακαγχάσαι, διεκώλυσε δὲ ἡ ὀθόνη καὶ τὰ ἔρια, οἷσ μου τὰσ σιαγόνασ ἀπεσφίγξατε.
(루키아노스, (no name) 16:23)
"ὡσ δὲ εἰδείητε οἱο͂́ν τι τὸ ἄγαλμά ἐστι τὸ καυθησόμενον, ἀκούσατέ μου ἐξ ἀρχῆσ παραφυλάξαντοσ τὴν γνώμην αὐτοῦ καὶ τὸν βίον ἐπιτηρήσαντοσ·
(루키아노스, De morte Peregrini, (no name) 9:2)
ἐκεῖνα μὲν γὰρ πάλαι οἶσθα, εὐθὺσ ἀκούσασ μου ὅτε ἥκων ἀπὸ Συρίασ διηγούμην ὡσ ἀπὸ Τρῳάδοσ συμπλεύσαιμι αὐτῷ καὶ τήν τε ἄλλην τὴν ἐν τῷ πλῷ τρυφὴν καὶ τὸ μειράκιον τὸ ὡραῖον ὃ ἔπεισε κυνίζειν ὡσ ἔχοι τινὰ καὶ αὐτὸσ Ἀλκιβιάδην, καὶ ὡσ ἐπεὶ ταραχθείημεν ^ τῆσ νυκτὸσ ἐν μέσῳ τῷ Αἰγαίῳ ^ γνόφου καταβάντοσ καὶ κῦμα παμμέγεθεσ ἐγείραντοσ ἐκώκυε μετὰ τῶν γυναικῶν ὁ θαυμαστὸσ καὶ θανάτου κρείττων εἶναι δοκῶν.
(루키아노스, De morte Peregrini, (no name) 23:2)
"ὦ βέλτιστε Ἄπολλον, ἐγὼ μέν σου τὸν νεὼν τέωσ ἀστεφάνωτον ὄντα πολλάκισ ἐστεφάνωσα, καὶ τοσαῦτά σοι μηρία ταύρων τε καὶ αἰγῶν ἔκαυσα ἐπὶ τῶν βωμῶν, σὺ δὲ ἀμελεῖσ μου τοιαῦτα πεπονθότοσ καὶ παρ’ οὐδὲν τίθεσαι ’τὸν εὐεργέτην.
(루키아노스, De sacrificiis, (no name) 3:1)
βούλει οὖν ἀφέμενοσ, ὦ ἑταῖρε, τῶν βλασφημιῶν τούτων ἀκοῦσαὶ μού τι περὶ ὀρχήσεωσ λέγοντοσ καὶ τῶν ἐν αὐτῇ καλῶν, καὶ ὡσ οὐ τερπνὴ μόνον ἀλλὰ καὶ ὠφέλιμόσ ἐστιν τοῖσ θεωμένοισ, καὶ ὅσα παιδεύει καὶ ὅσα διδάσκει, καὶ ὡσ ῥυθμίζει τῶν ὁρώντων τὰσ ψυχάσ, καλλίστοισ θεάμασιν ἐγγυμνάζουσα καὶ ἀρίστοισ ἀκούσμασιν ἐνδιατρίβουσα καὶ κοινόν τι ψυχῆσ καὶ σώματοσ κάλλοσ ἐπιδεικνυμένη ;
(루키아노스, De saltatione, (no name) 6:1)
σὺ δὲ εἰ βούλει λῆρόν τινα κατασκεδάσαι μου, ἕτοιμοσ φιλικὴν ταύτην λειτουργίαν ὑποστῆναι καὶ παρασχεῖν τὰ ὦτα, καὶ ἄνευ κηροῦ παρακούειν τῶν φαύλων δυνάμενοσ.
(루키아노스, De saltatione, (no name) 6:4)
Καὶ μήν, ὦ κάκιστοι Λυδῶν καὶ Φρυγῶν καὶ Ἀσσυρίων, οὕτω γινώσκετε ὡσ οὐδὲ παυσομένου μου·
(루키아노스, Dialogi mortuorum, Πλούτων κατὰ Μενίππου 4:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION