헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ φράζει δὴ τὸ πᾶν, ὡσ εἱμαρμένον τε εἰή ναυαγῆσαί μοι καὶ τούτου ἄρα ἕνεκα καὶ ταῦτα συμβαίη·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 4:1)
ὡσ τοίνυν ἐγενόμεθα ἐν τῇ Σμύρνῃ, φαίνεταί μοι ἐν τοιῷδέ τινι σχήματι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 4:16)
ἀλλὰ γὰρ εἶναι τοῦτο ἐργῶδεσ, τοῦτο μὲν καὶ δὴ παριέναι μοι, ἀντὶ δὲ τούτου τὸν δακτύλιον ὃν ἐφόρουν περιελόμενον ἀναθεῖναι τῷ Τελεσφόρῳ, τὸ γὰρ αὐτὸ ποιεῖν ὥσπερ ἂν εἰ τὸν δάκτυλον αὐτὸν προείμην, ἐπιγράψαι δὲ εἰσ τὴν σφενδόνην τοῦ δακτυλίου, Κρόνου παῖ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 7:4)
ὡρμᾶτο δέ μοι τὸ ῥῆμα ἀπὸ τῶν εἰσ ἐμαυτόν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 8:4)
ὅθεν δ’ οὖν ὁ λόγοσ οὗτοσ ὡρμήθη, τὰ γὰρ τῶν μοιρῶν ὡσ κατεστήσατό μοι, πρὸσ πολλοῖσ ἄλλοισ λογίοισ καὶ πρότερον καὶ ὕστερον γενομένοισ, κατὰ ταυτὸν ἀμφοτέροισ ἐδηλώθη μετὰ τοιαύτησ τῆσ βοηθείασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 8:20)
ἔπειτ’ ἐκομίσθην εἰσ τὴν πόλιν ἐπ’ ὀχήματοσ καταστέγου καὶ μακροῦ, καὶ κατὰ μικρὸν οὕτω συνηγειρόμην μόλισ τε καὶ χαλεπῶσ, οὐ μέντοι πρότερόν γε ὁ πυρετὸσ παντελῶσ ἐξέλιπε πρὶν ἐτελεύτησέ μοι τῶν τροφίμων ὁ πλείστου ἄξιοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 10:17)
μιᾷ μὲν γὰρ, οἶμαι, ὕστερον ἡμέρᾳ ἢ δυοῖν γε ἐκέλευσε πάλιν ἐκ τοῦ μετώπου ἀφελεῖν, καί τινι τῶν ἐκ τῆσ Ῥωμαίων βουλῆσ παρεδρεύοντι καὶ αὐτῷ ταυτὸν τοῦτο ἐκέλευσεν, ἐπισημηνάμενοσ ὅτι καὶ Ἀριστείδῃ προστέτακται ‐ Σηδᾶτοσ ὄνομα αὐτῷ, βέλτιστοσ ἀνδρῶν, ὃσ ἐμοὶ ταῦτα αὐτὸσ διηγεῖτο ‐ ἐν μέσῳ δὲ τούτων τῶν φλεβοτομιῶν προστάττει μοι τὸ λουτρὸν τὸ ἐν τῷ Καί̈κῳ, καὶ ἔδει τὰ ἔρια ἀπορρίψαντα ὁδοιπορεῖν καὶ λοῦσθαι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 11:8)
καί μοι χρῇ ὁ θεὸσ τὸ ἔποσ τόδε ἑσπέριοι δ’ ἤκμαζον ἐπὶ κρήναισ χλοεραῖσιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 17:4)
παρέσχον οὖν θέαν καὶ τότε, τοσαύτη δ’ ἦν τοῦ τε πηλοῦ καὶ τοῦ ἀέροσ ἡ ψυχρότησ ὥστε ἑρ́μαιον ἐποιησάμην προσδραμεῖν τῷ φρέατι, καί μοι τὸ ὕδωρ ἀντ’ ἄλλησ ἀλέασ ἤρκεσε.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 17:18)
ὃ τοίνυν οὐδενὸσ ἧττον ἐθαυμάσθη τῶν εἰρημένων, ὅτε γὰρ ἡ συνέχεια τῶν πυρετῶν ἦν ἡμέρασ τετταράκοντα καὶ ἔτι πλείουσ, καί τινεσ καὶ τῶν λιμένων ἐπάγησαν καὶ τῆσ πρὸσ Ἐλαίᾳ θαλάττησ ὅσον ἐκ Περγάμου κατιόντι ὁ αἰγιαλὸσ ἐπέχει, τότε μοι προστάττει χιτωνίσκον ἐνδῦναι λινοῦν καὶ μηδ’ ὁτιοῦν ἄλλο, ἀλλ’ ἐν τούτῳ διακαρτερεῖν, καὶ προελθόντα ἐξ εὐνῆσ ἀπονίψασθαι ἐπὶ τῆσ κρήνησ ἔξω.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 18:10)
ὅμωσ δὲ τῇ τε κρήνῃ ὡμιλήσαμεν καὶ ὁ λινοῦσ ἤρκεσε, καὶ πάντεσ μᾶλλον ἐρίγων, καὶ ἡ δίαιτα σχεδὸν ἡ πλείστη περὶ τὸ ἱερὸν ἠνύσθη μοι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 18:12)
ἦσαν δὲ αἱ πολλαὶ τότε καὶ συνεχεῖσ ἀπορίαι, οὔτε γὰρ τρέφεσθαι δυνατὸν ἦν μοι οὔθ’ ὅ τι γευσαίμην κατέχειν τοῦτο, ἀλλ’ εὐθὺσ συνίστατο σὺν πυρὶ πολλῷ καὶ τὴν φάρυγγα ἔκειρε καὶ τὸ πνεῦμα ἀπελάμβανε, καὶ σφάκελοι πυρώδεισ ἐχώρουν εἰσ κεφαλὴν ἄνω.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι γ# 1:2)
καὶ τῶν φίλων καὶ τῶν εἰωθότων παρῆν οὐδεὶσ, ἀλλ’ ἀπεδήμουν ἄλλοσ ἄλλοσε, ὅτι μὴ εἷσ τισ ἔτυχε διαιτώμενοσ ἐν τοῖσ ὕδασι τότε, ὃν ἐγὼ ἔτι πρόσθεν ἐδόκουν ὄναρ κειμένῳ μοι καθ’ ὁδὸν μόνῳ, τοῦ ἵππου ἐφ’ οὗ καθήμην πεπτωκότοσ, εἰπεῖν ὅτι καὶ τοῦτο παρὰ τῆσ εἱμαρμένησ συμβαίη, μόνον με ἀπολειφθῆναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι γ# 2:2)
ἀποροῦντι δέ μοι προφανῆναι τὸν τροφέα Ζώσιμον ἵππον ἔχοντα ἐν τῇ γῇ, καί πωσ ἐκβῆναί τε καὶ λαβέσθαι ἀσμένωσ τοῦ ἵππου.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι γ# 2:6)
ἡμέρασ δὲ γενομένησ, ἔτυχε γάρ μοι παρὼν ἵπποσ, ἀναβαίνω τε εὐθὺσ καὶ ὃν οὐδ’ ἂν εἷσ ᾠήθη διαρκέσαι μέχρι τῆσ πρώτησ ἐξόδου, δρόμουσ τε ἀπελαύνω τὸν ἵππον καὶ γίγνομαι ῥᾴων θέοντοσ ἔτι, καὶ ἀπῄει τῶν ἄνω πολὺ τοῦ βάρουσ καί τισ δύναμισ ὡσ ἐν τοιούτοισ συνελέγη, καὶ ἦσαν πάλιν ἐλπίδεσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι γ# 2:13)

SEARCH

MENU NAVIGATION