헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

εἰ δὲ μή, μετάδοσισ οὐ γίνεται, τῇ μεταδόσει δὲ συμμένουσιν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 66:3)
εἰσ σχῆμα δ’ ἀναλογίασ οὐ δεῖ ἄγειν, ὅταν ἀλλάξωνται εἰ δὲ μή, ἀμφοτέρασ ἕξει τὰσ ὑπεροχὰσ τὸ ἕτερον ἄκρον, ἀλλ’ ὅταν ἔχωσι τὰ αὑτῶν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 74:1)
ὅτι δ’ ἡ χρεία συνέχει ὥσπερ ἕν τι ὄν, δηλοῖ ὅτι ὅταν μὴ ἐν χρείᾳ ὦσιν ἀλλήλων, ἢ ἀμφότεροι ἢ ἅτεροσ, οὐκ ἀλλάττονται, ὥσπερ ὅταν οὗ ἔχει αὐτὸσ δέηταί τισ, οἱο͂ν οἴνου, διδόντεσ σίτου ἐξαγωγήν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 75:3)
ἐπεὶ δ’ οὐθὲν αὐτῷ πλέον εἶναι δοκεῖ, εἴπερ δίκαιοσ οὐ γὰρ νέμει πλέον τοῦ ἁπλῶσ ἀγαθοῦ αὑτῷ, εἰ μὴ πρὸσ αὐτὸν ἀνάλογόν ἐστιν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 91:2)
τοῦ δὲ πολιτικοῦ δικαίου τὸ μὲν φυσικόν ἐστι τὸ δὲ νομικόν, φυσικὸν μὲν τὸ πανταχοῦ τὴν αὐτὴν ἔχον δύναμιν, καὶ οὐ τῷ δοκεῖν ἢ μή, νομικὸν δὲ ὃ ἐξ ἀρχῆσ μὲν οὐδὲν διαφέρει οὕτωσ ἢ ἄλλωσ, ὅταν δὲ θῶνται, διαφέρει, οἱο͂ν τὸ μνᾶσ λυτροῦσθαι, ἢ τὸ αἶγα θύειν ἀλλὰ μὴ δύο πρόβατα, ἔτι ὅσα ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα νομοθετοῦσιν, οἱο͂ν τὸ θύειν Βρασίδᾳ, καὶ τὰ ψηφισματώδη.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 94:4)
ὁμοίωσ δὲ καὶ τὰ μὴ φυσικὰ ἀλλ’ ἀνθρώπινα δίκαια οὐ ταὐτὰ πανταχοῦ, ἐπεὶ οὐδ’ αἱ πολιτεῖαι, ἀλλὰ μία μόνον πανταχοῦ κατὰ φύσιν ἡ ἀρίστη.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 100:2)
λέγω δ’ ἑκούσιον μέν, ὥσπερ καὶ πρότερον εἴρηται, ὃ ἄν τισ τῶν ἐφ’ αὑτῷ ὄντων εἰδὼσ καὶ μὴ ἀγνοῶν πράττῃ μήτε ὃν μήτε ᾧ μήτε οὗ <ἕνεκα>, οἱο͂ν τίνα τύπτει καὶ τίνι καὶ τίνοσ ἕνεκα, κἀκείνων ἕκαστον μὴ κατὰ συμβεβηκὸσ μηδὲ βίᾳ ὥσπερ εἴ τισ λαβὼν τὴν χεῖρα αὐτοῦ τύπτοι ἕτερον, οὐχ ἑκών·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 104:3)
οὐ γὰρ ὥσπερ ἐν τοῖσ συναλλάγμασι περὶ τοῦ γενέσθαι ἀμφισβητοῦσιν, ὧν ἀνάγκη τὸν ἕτερον εἶναι μοχθηρόν, ἂν μὴ διὰ λήθην αὐτὸ δρῶσιν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 113:6)
ὅσα μὲν γὰρ μὴ μόνον ἀγνοοῦντεσ ἀλλὰ καὶ δι’ ἄγνοιαν ἁμαρτάνουσι, συγγνωμονικά, ὅσα δὲ μὴ δι’ ἄγνοιαν, ἀλλ’ ἀγνοοῦντεσ μὲν διὰ πάθοσ δὲ μήτε φυσικὸν μήτ’ ἀνθρώπινον, οὐ συγγνωμονικά.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 117:3)
ἀλλὰ τὸ δειλαίνειν καὶ ἀδικεῖν οὐ τὸ ταῦτα ποιεῖν ἐστί, πλὴν κατὰ συμβεβηκόσ, ἀλλὰ τὸ ὡδὶ ἔχοντα ταῦτα ποιεῖν, ὥσπερ καὶ τὸ ἰατρεύειν καὶ τὸ ὑγιάζειν οὐ τὸ τέμνειν ἢ μὴ τέμνειν ἢ φαρμακεύειν ἢ μὴ φαρμακεύειν ἐστίν, ἀλλὰ τὸ ὡδί.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 136:2)
τὰ μὲν γάρ ἐστι τῶν δικαίων τὰ κατὰ πᾶσαν ἀρετὴν ὑπὸ τοῦ νόμου τεταγμένα, οἱο͂ν οὐ κελεύει ἀποκτιννύναι ἑαυτὸν ὁ νόμοσ, ἃ δὲ μὴ κελεύει, ἀπαγορεύει.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 151:1)
οὐ γὰρ μία περὶ τὸ ἁπάντων ἀγαθὸν τῶν ζῴων, ἀλλ’ ἑτέρα περὶ ἕκαστον, εἰ μὴ καὶ ἰατρικὴ μία περὶ πάντων τῶν ὄντων.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 50:1)
τοῦτο δ’ εἰ μὴ τῷ ἀγαθῷ, οὐ φαίνεται·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 99:2)
εἰ μὲν γὰρ χρησταὶ αἱ ἐπιθυμίαι, φαύλη ἡ κωλύουσα ἕξισ μὴ ἀκολουθεῖν, ὥσθ’ ἡ ἐγκράτεια οὐ πᾶσα σπουδαία·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 18:3)
ἀλλ’ ἐπεὶ διχῶσ λέγομεν τὸ ἐπίστασθαι καὶ γὰρ ὁ ἔχων μὲν οὐ χρώμενοσ δὲ τῇ ἐπιστήμῃ καὶ ὁ χρώμενοσ λέγεται ἐπίστασθαι, διοίσει τὸ ἔχοντα μὲν μὴ θεωροῦντα δὲ καὶ τὸ θεωροῦντα ἃ μὴ δεῖ πράττειν τοῦ ἔχοντα καὶ θεωροῦντα·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 31:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION