헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

τὸν δ’ ἐπ’ ἀμφοτέρουσ ἰόντα κωλύοιμεν ἀμφότεροι, μάλιστα μὲν, ὦ ἄνδρεσ Θηβαῖοι, τοῖσ θεοῖσ τοῖσ κοινοῖσ τῶν Ἑλλήνων πιστεύσαντεσ, οἷσ ἡμεῖσ τόνδε τὸν χρόνον λειτουργήσομεν ‐ οὐ γὰρ ἄλλο γε οὐδὲν ἢ ὑπὲρ τοῦ γένουσ τοῦ παντὸσ ὁ ἀγὼν ἔσται καὶ ἱερῶν καὶ τάφων καὶ τῶν ὑπολοίπων ἐλπίδων, ὧν πολὺ δή που μᾶλλον οἰέσθαι χρὴ μέλειν τοῖσ θεοῖσ ἢ τῆσ Φιλίππου πλεονεξίασ ‐ ἔπειτα καὶ τοῖσ πρότερον παραδείγμασι χρώμενοι, ὅσον αἱ πόλεισ ἠδυνήθησαν ἐν ταὐτῷ γενόμεναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, συμμαχικὸσ β πρὸσ Θηβαίουσ περὶ τῆσ συμμαχίας 13:14)
σκέψασθε δὲ καὶ εἰσ τοὺσ πατέρασ ὑμῶν τοὺσ Ἀθηναίουσ ἀνενεγκόντεσ, οὓσ αἱ μὲν ἄλλαι συγγραφαὶ κοσμοῦσι σχεδὸν ὡσ εἰπεῖν ἅπασαι, μόνη δὲ ἡ κωμῳδία διέσυρε καὶ παρέσχε τοῖσ βουλομένοισ βλασφημεῖν ἔτι νυνὶ λαβάσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμβουλευτικὸσ περὶ τοῦ μὴ δεῖν κωμῳδεῖν 7:10)
καὶ μὴν αἱ μὲν δύο τῶν πόλεων μιᾶσ καὶ τῆσ αὐτῆσ ἄποικοι τῆσ Ἀθηναίων πόλεωσ, ἣν οὐδ’ ἂν εἷσ αἰσχυνθείη δή που πρόσχημα παντὸσ τοῦ Ἑλληνικοῦ προσειπεῖν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 7:1)
πρὸσ δὲ τούτοισ τοῦ θεοῦ τοὺσ θεωροὺσ τοὺσ εἰσ Δελφοὺσ ἀφικομένουσ ἐξελαύνοντοσ μετ’ ἀπειλῶν δεινῶν καὶ φόβων οὐκ ἐξεπλάγησαν, οὐδ’ ἡττήθησαν τῶν ἐπιόντων πραγμάτων, ἀλλὰ καὶ μέρουσ τῆσ Ἑλλάδοσ οὐκ ὀλίγου νοσήσαντοσ, καὶ τῶν μὲν εὐπρεπῶσ ἐκποδὼν στάντων, εἰ δὴ τοῦτό γε εὐπρεπῶσ δεῖ καλεῖν, τῶν δὲ ἐκ τοῦ φανεροῦ μηδισάντων, ἔδειξαν ὅσου τινὸσ ἄξιον εἰή πρᾶγμα αἱ πρῶται πόλεισ ταυτὸν φρονήσασαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 11:10)
τὸν δ’ ἐξισοῦντα τῇ τοῦ Διὸσ ἀρχῇ τὴν ἑαυτοῦ πρὸσ τοσοῦτον δέουσ καὶ ταπεινότητοσ κατέστησαν ὥστ’ ἀναπηδήσασ ἐκ τοῦ θρόνου φεύγων ᾤχετο γῆν πρὸ γῆσ, ἑτέραν δὲ φυγὴν ἔφευγον αἱ νῆεσ πρὸσ τὴν Ἀσίαν ἄνω.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 12:5)
ὡσ δ’ ἐγένοντο τρεῖσ αἱ πόλεισ καὶ τῶν Ἑλλήνων οἱ μὲν ἠττίκιζον, οἱ δ’ ἐλακώνιζον, οἱ δὲ Θηβαίουσ ἐθαύμαζον, κοινὸν δὲ οὐδὲν ἦν οὐδὲ γνώμῃ καὶ λογισμοῖσ διοικούμενον, εὐθὺσ μὲν πόλεμοι Φωκικοὶ καὶ περὶ τὴν Πυλαίαν ταραχαὶ καὶ πράγματα αἰσχύνην ἔχοντα ἀλλήλοισ ἐπέβαλλεν, ἡ δὲ τελευταία μοῖρα τῶν Ἑλλήνων ἤδη Φίλιπποσ ἡγεμὼν καὶ Ἀντίπατροσ κύριοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 14:5)
δειναὶ γὰρ αἱ Διὸσ, οἶμαι, πύλαι κλεῖσαι πάροδον παντὶ νοσήματι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 16:5)
ἐὰν, ὦ μακάριοι, τοῦ θαυμάζειν τοὺσ λίθουσ ἀνῆτε μικρόν τι καὶ νομίσητε πλείονοσ ἀξίουσ ὑμᾶσ αὐτοὺσ τῶν οἰκοδομημάτων καὶ πιστεύσητε ἀληθὲσ εἶναι τὸ πάλαι τοῦτο, ὡσ ἄρα οὐ τείχη οὐδὲ ᾠδεῖα οὐδὲ στοαὶ οὐδὲ ὁ τῶν ἀψύχων κόσμοσ αἱ πόλεισ εἰε͂ν, ἀλλ’ ἄνδρεσ αὑτοῖσ εἰδότεσ θαρρεῖν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 19:5)
καὶ μετὰ ταύτησ ἥλιόσ τε πορεύεται τὴν αὑτοῦ χώραν φυλάττων δι’ αἰῶνοσ καὶ σελήνησ φάσματα καὶ ἀστέρων φορὰ χωρεῖ καὶ ὡρῶν περίοδοι καὶ τάξεισ ἑκάστων πρὸσ ἄλληλα καὶ ἀποστάσεισ τε αἱ καθήκουσαι καὶ πάλιν ἁρμονίαι φυλάττονται, νικώσησ τῆσ ὁμολογίασ, διαφορᾶσ δὲ οὐδεμιᾶσ ἐνούσησ οὐδὲ ἐγγιγνομένησ, ἀλλὰ τῷ θεσμῷ πάντων συγκεχωρηκότων καὶ μιᾷ γνώμῃ περὶ παντὸσ τοῦ προσήκοντοσ χρωμένων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 21:5)
ὅλωσ δὲ ὥσπερ τὸν χρυσὸν ἡ βάσανοσ δείκνυσιν, οὕτω τοὺσ ἄνδρασ τοὺσ ἀγαθοὺσ κρίνουσιν αἱ συμφοραί·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥοδιακός 10:3)
ὅμωσ δ’ εἰ καὶ μὴ τηλικούτων ἐστερήθησάν τινεσ, μηδ’ οὕτω πολυειδεῖ κακῷ περιέπεσον, ἀλλ’ οὖν πολλαὶ δὴ πόλεισ αἱ μὲν ἀναστάτων τῶν ἐχόντων αὐτὰσ γενομένων ἐρημίᾳ κατελύθησαν, αἱ δὲ κατεσκάφησαν, αἱ δὲ ἐνεπρήσθησαν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥοδιακός 16:2)
ἐξ ὧν καὶ περὶ αὑτῆσ βουλεύσασθαι καὶ περὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ἠδυνήθη πάλιν ἡ πόλισ καὶ τὰ τείχη περιβαλέσθαι καὶ τὴν ἀρχὴν τῆσ θαλάττησ ἀναλαβεῖν δι’ ἑνὸσ ἀνδρὸσ φυγάδοσ Κόνωνοσ, ὃσ ὅτε αἱ τριήρεισ αὐτοῖσ ἀπώλοντο ἐν Αἰγὸσ ποταμοῖσ, μόνοσ ἐξ ἁπάντων ἀποδρὰσ ᾤχετο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥοδιακός 18:1)
θεοφιλεῖσ δὲ ὄντεσ πότερον στασιάζειν καὶ ταράττεσθαι καὶ κατάραισ ἐχθρῶν συζῆν μᾶλλον ἂν οἰέσθε ἢ τοὐναντίον ὡσ αἱ τῶν σωφρόνων εὐχαὶ πράττειν, τιμᾶν μὲν τοὺσ θεοὺσ, γνωρίζειν δὲ ἀλλήλουσ, εὐθενεῖν δὲ τοῖσ ἅπασιν;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥοδίοισ περὶ ὁμονοίας 13:10)
καίτοι οὔτ’ ἐπιστήμην τιν’ ἔχουσι περιττοτέραν παρὰ τοὺσ ἄλλουσ ἀνθρώπουσ αὗται αἱ γυναῖκεσ οὔτ’ εἴ τι καὶ γιγνώσκουσιν, ἀφ’ ὧν πεπαίδευνται καὶ προί̈σασι λέγουσιν, ἀλλ’ ὡσ ἂν κινηθῶσιν ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ κρείττονοσ, πέμπουσι πανταχοῖ γῆσ, εἰσ Ιὠνίαν, εἰσ Πόντον, εἰσ Κυρήνην, ἐπ’ ἔσχατα τῆσ γῆσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 10:2)
τὰσ δ’ ἐν Δωδώνῃ τί φήσεισ ἱερείασ, αἳ τοσαῦτα ἴσασιν ὅσ’ ἂν τῷ θεῷ δοκῇ καὶ μέχρι τοσούτου μέχρι ἂν δοκῇ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 10:9)

SEARCH

MENU NAVIGATION