헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐδόκουν δὲ καὶ κοιναί τινεσ εἶναι πλείουσ, καὶ ἅμα πωσ ἑώρων αὐτὰσ, αἱ μὲν ἄνω ὑγιεῖσ καὶ εὖ διακείμεναι, ἐν δὲ τῇ τελευταίᾳ τὸ πεπονθὸσ ἦν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 6:2)
ἀλλ’ εἰ προσδεῖ τοῖσ ἐκεῖ βοηθείασ, ὥσπερ ἔγωγε οὐκ ἀντιλέγω, πέμπειν ἥτισ μετρία, καὶ τάσ τε ναῦσ τὰσ διαβρόχουσ ἰᾶσθαι ταῖσ διαδοχαῖσ, αἳ παρέξουσι σχολὴν ἀναψύχειν, καὶ τὸν Γύλιππον μὴ φοβεῖσθαι, στρατιὰν ἐκ τῆσ Σικελίασ συλλέγοντα, ἀλλ’ οἵτινεσ ἀντιπρεσβεύσαντεσ διακωλύσουσιν, ἢ καὶ ἑτέραν ἡμῖν ποριοῦσι, τὴν μὲν ἐξ αὐτῆσ Σικελίασ, τὴν δ’ ὅθεν ἂν συμβῇ, ταῦτα σκοπεῖσθαι, καὶ τοῖσ λόγοισ ἐκείνοισ ἐρρῶσθαι λέγειν, ὡσ οὐδ’ εἰ λάβοιμεν τὴν Σικελίαν, ῥᾳδίωσ ἂν φυλάξαιμεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ πέμπειν βοήθειαν τοῖσ ἐν Σικελίᾳ 10:5)
καὶ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ αἱ πράξεισ ἄλλοτ’ ἄλλωσ ἐπὶ τῶν καιρῶν ἀπαντῶσιν, οὕτω τὰ ψηφίσματα καὶ τὰσ γνώμασ οἱ καιροὶ καὶ ποιοῦσι καὶ λύουσιν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸ ἐναντίον 2:10)
ἡσυχασάντων μὲν γὰρ ἡμῶν αἵ τ’ ἐπὶ τῶν ἔργων εὐπραξίαι βεβαιοῦνται τό τε σωφρονεῖν πανταχῆ προσγίγνεται, ἂν δ’ ἀφορμὰσ τῷ πολέμῳ δῶμεν, ὅσπερ εἰώθε νεωτερίζειν, δέδοιχ’ ὅπωσ μὴ ζητοῦντεσ πλείω ποιῆσαι τὰ κατορθώματα τὴν ἐπὶ τοῖσ ὑπάρχουσι φιλοτιμίαν ἀποβάλωμεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ὑπὲρ τῆσ πρὸσ Λακεδαιμονίουσ εἰρήνης 4:2)
ὅπου γὰρ οὔτε τυραννὶσ ἰσχυρὸν οὔτε πλοῦτοσ βέβαιον, μυρίαι δὲ αἱ μεταβολαὶ καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσία καὶ νὴ Δία γ’ οὐ πόλεσι μόνον, ἀλλὰ καὶ ὅλοισ ἔθνεσι, τί τισ ἂν προϊδεῖν ἔχοι;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ὑπὲρ τῆσ πρὸσ Λακεδαιμονίουσ εἰρήνης 4:6)
ὧν γὰρ πλείουσ μὲν ἢ χίλιοι τεθνᾶσιν, ἀφεστᾶσι δ’ οἱ σύμμαχοι, κεκόσμηται δὲ τοῖσ ὅπλοισ τὰ Θηβαίων ἱερὰ, αἱ δ’ ἐλπίδεσ εἰσ ἡμᾶσ μόνουσ ἀνήρτηνται, πῶσ ἄξιον αὐτόχειρασ τούτων γενέσθαι καὶ μὴ συνδιατηρῆσαι τὰσ ὑπολοίπουσ ἀφορμάσ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 5:17)
οὔτε γὰρ δήπουθεν ὅλωσ Λακεδαιμονίοισ καὶ Ἀθηναίοισ ἴσην δεῖν εἶναι πρόνοιαν τῶν Ἑλλήνων οὐδ’ ἂν εἷσ εἴποι, βλέπων εἰ καὶ εἰσ μηδὲν ἕτερον, ἀλλ’ εἰσ αὐτὰσ ταύτασ τὰσ πρὸσ τὸν βασιλέα συνθήκασ, ὧν αἱ μὲν ἐκείνων ἐκδότουσ πεποιήκασι τοὺσ Ἕλληνασ τοὺσ ἐπὶ θαλάττῃ, αἱ δὲ ἡμέτεραι τῆσ θαλάττησ ἄνω κατέχουσι βασιλέα·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 6:5)
ὡσ αἱ μὲν ἄλλαι χάριτεσ κατὰ τοὺσ ὑπάρχοντασ ἰσχύουσιν, ἣν δ’ ὑμεῖσ Λακεδαιμονίοισ ἀποδώσετε νῦν, ἐφ’ ὑμᾶσ αὐτοὺσ ἅπασα μεταστήσεται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 12:8)
οὐ γὰρ ἐᾷ τὰ τρόπαια οὐδ’ αἱ τῶν πατέρων πράξεισ, οὐδ’ ἃσ Ιὤσι δεηθεῖσιν ἔπεμψαν ἐκεῖνοι τριήρεισ, αἳ τοὺσ πολλοὺσ καὶ λαμπροὺσ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ἀγῶνασ ἐνίκησαν, δι’ οὓσ ἡ πόλισ ἡμῶν τοσοῦτον ἑαυτὴν ὑπερῆρεν ὅσονπερ πρὸ τοῦ τὰσ ἄλλασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 18:13)
οἱο͂ν Ἡρακλεῖ μυστηρίων μετάδοσισ πρώτῳ ξένων, καὶ ὡσ ἀπῆλθεν ἐξ ἀνθρώπων, τιμαὶ παρὰ πρώτοισ ἡμῖν αἱ αὐταὶ τοῖσ θεοῖσ, καὶ τῶν ἐκείνου παίδων καταφυγὴ δεῦρο, καὶ ὑμῶν προστασία καὶ μάχη πρὸσ Εὐρυσθέα, τὸν ἐλαύνοντ’ αὐτοὺσ, καὶ τὰ τελευταῖα, Κίμωνοσ εἰσ Ἰθώμην ἄφιξισ καὶ Τυρταίου πρὸ Κίμωνοσ εἰσ Σπάρτην.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 19:6)
ὥσπερ γὰρ, οἶμαι, κυβερνήτῃ παρὰ μὲν τὸν χειμῶνα καὶ τὸν σκηπτὸν ἀφέντι τὴν ναῦν συγγνώμη, οὐρίᾳ δὲ παρὸν πλεῖν προεμένῳ κατηγόρημα καὶ μέμψισ ἄφυκτόσ ἐστιν, οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν τοιούτων αἱ μὲν δυσκολίαι τῶν καιρῶν ἀπολογίασ ἐνδιδόασι τοῖσ ἀφεστηκόσιν, αἱ δ’ ἐν ταῖσ εὐτυχίαισ ἀγνωμοσύναι σαφῆ καὶ καθαρὰν τὴν μέμψιν ἐργάζονται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ β# ὑπὲρ Θηβαίων πρῶτος 12:10)
ἀλλ’ ὅμωσ τοὺσ μὲν ἐξέβαλεν, ἡνίκ’ αὐτῶν ἦν διακορὴσ, τοὺσ δ’ ἀπέσφαττεν ἐν τῷ νεῷ τοῦ πατρὸσ, ὀμνὺσ ἔτι, καὶ τὰσ σπονδὰσ αἱ σφαγαὶ κατελάμβανον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμμαχικὸσ α# 4:10)
πράττει δὲ οὐ νῦν πρῶτον τοῦτο, ἀλλ’ ἐξ ἅπαντοσ τοῦ χρόνου καὶ διὰ πάντων πραγμάτων, ὅπωσ μηδέποθ’ αἱ πόλεισ ἐν ταὐτῷ γενήσονται·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμμαχικὸσ α# 6:5)
θαυμάζω δὲ Πύθωνοσ, εἰ τῶν μὲν δυσχερῶν ὑμᾶσ ἀξιοίη μνημονεύειν ἃ παρ’ ἀμφοτέρων ἀκουσίωσ γεγένηται, τῶν δ’ εἰσ οἰκειότητα καὶ πίστιν φερόντων ἐκ τοῦ παντὸσ χρόνου τοσούτων τὸ πλῆθοσ οὐχὶ νομίζει ποιήσεσθαι λόγον, καὶ ταῦτα πάντων ἀνθρώπων συνειδότων ὡσ ἐν καλῷ γεγόνασιν ἀλλήλαισ ἐπὶ τῶν χρειῶν αἱ πόλεισ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμμαχικὸσ α# 9:6)
καὶ πάλιν τῆσ εἰρήνησ γενομένησ τῆσ ἐπὶ Ἀνταλκίδου, καὶ Φοιβίδου τὴν Καδμείαν καταλαβόντοσ, τήν τε φυγὴν ἐδεχόμεθα καὶ ἐπειδὴ τῶν ὅπλων ἔδει, παρῆμεν πανδημεὶ, καὶ οὐκ ἔφθημεν ἐλθόντεσ, καὶ Λακεδαιμονίουσ ὑποσπόνδουσ ἀπηλλάξαμεν, καὶ μυρία ἄν τισ ἔχοι λέγειν, ὡσ ἀγαθὴ τύχη πεφύκασιν αἱ πόλεισ ἀλλήλαισ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμμαχικὸσ α# 10:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION