헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

καίτοι τῶν εἰδῶν ὄντων ὅμωσ οὐ γίγνεται ἂν μὴ ᾖ τὸ κινῆσον, καὶ πολλὰ γίγνεται ἕτερα, οἱο͂ν οἰκία καὶ δακτύλιοσ, ὧν οὔ φασιν εἶναι εἴδη·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 13 82:3)
ἢ οὐ χωριστοὺσ ἀλλ’ ἐν τοῖσ αἰσθητοῖσ οὐχ οὕτωσ δ’ ὡσ τὸ πρῶτον ἐπεσκοποῦμεν, ἀλλ’ ὡσ ἐκ τῶν ἀριθμῶν ἐνυπαρχόντων ὄντα τὰ αἰσθητά ἢ τὸν μὲν αὐτῶν εἶναι τὸν δὲ μή, ἢ πάντασ εἶναι.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 13 93:1)
τῶν δὲ ἄλλωσ λεγόντων οἱ μὲν τὰ μαθηματικὰ καὶ μαθηματικῶσ λέγουσιν, ὅσοι μὴ ποιοῦσι τὰσ ἰδέασ ἀριθμοὺσ μηδὲ εἶναί φασιν ἰδέασ, οἱ δὲ τὰ μαθηματικά, οὐ μαθηματικῶσ δέ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 13 99:1)
ἔστι γάρ πωσ ἓν ἑκάτερον ‐ τῇ μὲν ἀληθείᾳ δυνάμει εἴ γε ὁ ἀριθμὸσ ἕν τι καὶ μὴ ὡσ σωρὸσ ἀλλ’ ἕτεροσ ἐξ ἑτέρων μονάδων, ὥσπερ φασίν, ἐντελεχείᾳ δ’ οὔ, ἔστι μονὰσ ἑκατέρα·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 13 184:1)
χωριστοῦ δέ, ὥσπερ οἱ ταῦτα λέγοντέσ φασι, τοῦ ἑνὸσ καὶ τῶν ἀριθμῶν οὐ ῥᾴδιον λῦσαι, εἰ μὴ ῥᾴδιον δεῖ λέγειν τὸ ἀδύνατον.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 13 198:2)
τὸ δὲ τὴν ἐπιστήμην εἶναι καθόλου πᾶσαν, ὥστε ἀναγκαῖον εἶναι καὶ τὰσ τῶν ὄντων ἀρχὰσ καθόλου εἶναι καὶ μὴ οὐσίασ κεχωρισμένασ, ἔχει μὲν μάλιστ’ ἀπορίαν τῶν λεχθέντων, οὐ μὴν ἀλλὰ ἔστι μὲν ὡσ ἀληθὲσ τὸ λεγόμενον, ἔστι δ’ ὡσ οὐκ ἀληθέσ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 13 237:2)
τισ καὶ ὄν τι τὸ πρόσ τι τὸ μόνου μὴ εἶναι γένεσιν αὐτοῦ μηδὲ φθορὰν μηδὲ κίνησιν ὥσπερ κατὰ τὸ ποσὸν αὔξησισ καὶ φθίσισ, κατὰ τὸ ποιὸν ἀλλοίωσισ, κατὰ τόπον φορά, κατὰ τὴν οὐσίαν ἡ ἁπλῆ γένεσισ καὶ φθορά, ἀλλ’ οὐ κατὰ τὸ πρόσ τι·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 23:1)
εἰ δὲ δὴ καὶ ἔστι τι πλῆθοσ οὗ τὸ μὲν ἀεί, <τὸ> ὀλίγον, οἱο͂ν ἡ δυάσ εἰ γὰρ πολύ, τὸ ἓν ἂν ὀλίγον εἰή, κἂν πολὺ ἁπλῶσ εἰή, οἱο͂ν ἡ δεκὰσ πολύ, καὶ εἰ ταύτησ μή ἐστι πλεῖον, ἢ τὰ μύρια.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 28:2)
εἰ τοίνυν ἀνάγκη, ἐξ οὗ ἐστιν, εἰ καὶ ἀεὶ ἔστι, κἄν, εἰ ἐγένετο, ἐκ τούτου γίγνεσθαι, γίγνεται δὲ πᾶν ἐκ τοῦ δυνάμει ὄντοσ τοῦτο ὃ γίγνεται οὐ γὰρ ἂν ἐγένετο ἐκ τοῦ ἀδυνάτου οὐδὲ ἦν, τὸ δὲ δυνατὸν ἐνδέχεται καὶ ἐνεργεῖν καὶ μή, εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἀεὶ ἔστιν ὁ ἀριθμὸσ ἢ ὁτιοῦν ἄλλο ὕλην ἔχον, ἐνδέχοιτ’ ἂν μὴ εἶναι, ὥσπερ καὶ τὸ μίαν ἡμέραν ἔχον καὶ τὸ ὁποσαοῦν ἔτη·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 31:3)
εἰ δ’ οὕτω, καὶ τὸ τοσοῦτον χρόνον οὗ μὴ ἔστι πέρασ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 32:1)
ἔδοξε γὰρ αὐτοῖσ πάντ’ ἔσεσθαι ἓν τὰ ὄντα, αὐτὸ τὸ ὄν, εἰ μή τισ λύσει καὶ ὁμόσε βαδιεῖται τῷ Παρμενίδου λόγῳ "οὐ γὰρ μήποτε τοῦτο δαμῇ, εἶναι μὴ ἐόντα," ἀλλ’ ἀνάγκη εἶναι τὸ μὴ ὂν δεῖξαι ὅτι ἔστιν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 38:2)
βούλεται μὲν δὴ τὸ ψεῦδοσ καὶ ταύτην τὴν φύσιν λέγειν τὸ οὐκ ὄν, ἐξ οὗ καὶ τοῦ ὄντοσ πολλὰ τὰ ὄντα, διὸ καὶ ἐλέγετο ὅτι δεῖ ψεῦδόσ τι ὑποθέσθαι, ὥσπερ καὶ οἱ γεωμέτραι τὸ ποδιαίαν εἶναι τὴν μὴ ποδιαίαν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 42:1)
ἀδύνατον δὲ ταῦθ’ οὕτωσ ἔχειν, οὔτε γὰρ οἱ γεωμέτραι ψεῦδοσ οὐθὲν ὑποτίθενται οὐ γὰρ ἐν τῷ συλλογισμῷ ἡ πρότασισ, οὔτε ἐκ τοῦ οὕτω μὴ ὄντοσ τὰ ὄντα γίγνεται οὐδὲ φθείρεται.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 42:2)
ἀλλὰ μὴν καὶ εἰ μὴ ταὐτόν ἐστι τὸ τόδε καὶ τὸ ποσόν, οὐ λέγεται πῶσ καὶ διὰ τί πολλὰ τὰ ὄντα, ἀλλὰ πῶσ ποσὰ πολλά.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 56:2)
οἱ μὲν οὖν Πυθαγόρειοι κατὰ μὲν τὸ τοιοῦτον οὐθενὶ ἔνοχοί εἰσιν, κατὰ μέντοι τὸ ποιεῖν ἐξ ἀριθμῶν τὰ φυσικὰ σώματα, ἐκ μὴ ἐχόντων βάροσ μηδὲ κουφότητα ἔχοντα κουφότητα καὶ βάροσ, ἐοίκασι περὶ ἄλλου οὐρανοῦ λέγειν καὶ σωμάτων ἀλλ’ οὐ τῶν αἰσθητῶν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 67:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION