헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οἱο͂ν τὸ τρίγωνον εἰ μὴ μεταβάλλειν οἰέται, οὐκ οἰήσεται ποτὲ μὲν δύο ὀρθὰσ ἔχειν ποτὲ δὲ οὔ μεταβάλλοι γὰρ ἄν, ἀλλὰ τὶ μὲν τὶ δ’ οὔ, οἱο͂ν ἄρτιον ἀριθμὸν πρῶτον εἶναι μηθένα, ἢ τινὰσ μὲν τινὰσ δ’ οὔ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 134:1)
τό τε γὰρ συνεχὲσ ἢ ἁπλῶσ ἢ μάλιστά γε τὸ φύσει καὶ μὴ ἁφῇ μηδὲ δεσμῷ καὶ τούτων μᾶλλον ἓν καὶ πρότερον οὗ ἀδιαιρετωτέρα ἡ κίνησισ καὶ μᾶλλον ἁπλῆ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 3:3)
ὥστε ἀφ’ οὗ πρώτου κατὰ τὴν αἴσθησιν μὴ ἐνδέχεται, τοῦτο πάντεσ ποιοῦνται μέτρον καὶ ὑγρῶν καὶ ξηρῶν καὶ βάρουσ καὶ μεγέθουσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 19:1)
οὐ γὰρ ἀντίφασίσ ἐστι τοῦ ταὐτοῦ, διὸ οὐ λέγεται ἐπὶ τῶν μὴ ὄντων τὸ δὲ μὴ ταὐτὸ λέγεται, ἐπὶ δὲ τῶν ὄντων πάντων·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 52:4)
μέγιστόν τε γὰρ οὗ μὴ ἔστιν ὑπερβολή, καὶ τέλειον οὗ μὴ ἔστιν ἔξω λαβεῖν τι δυνατόν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 61:2)
εἰ γὰρ τὸ πότερον ἀεὶ ἐν ἀντιθέσει λέγομεν, οἱο͂ν πότερον λευκὸν ἢ μέλαν, καὶ πότερον λευκὸν ἢ οὐ λευκόν πότερον δὲ ἄνθρωποσ ἢ λευκὸν οὐ λέγομεν, ἐὰν μὴ ἐξ ὑποθέσεωσ καὶ ζητοῦντεσ οἱο͂ν πότερον ἦλθε Κλέων ἢ Σωκράτησ ‐ ἀλλ’ οὐκ ἀνάγκη ἐν οὐδενὶ γένει τοῦτο·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 76:2)
οὐ γὰρ πᾶν ἴσον ὃ μὴ μεῖζον ἢ ἔλαττον, ἀλλ’ ἐν οἷσ πέφυκεν ἐκεῖνα.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 84:1)
ἡ γὰρ ἐναντιότησ ἦν διαφορὰ τελεία, ἡ δὲ διαφορὰ ἡ εἴδει πᾶσα τινὸσ τί, ὥστε τοῦτο τὸ αὐτό τε καὶ γένοσ ἐπ’ ἀμφοῖν διὸ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ συστοιχίᾳ πάντα τὰ ἐναντία τῆσ κατηγορίασ ὅσα εἴδει διάφορα καὶ μὴ γένει, ἕτερά τε ἀλλήλων μάλιστα ‐ τελεία γὰρ ἡ διαφορά ‐ καὶ ἅμα ἀλλήλοισ οὐ γίγνεται.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 124:1)
ἡ γὰρ ὕλη ἀποφάσει δηλοῦται, τὸ δὲ γένοσ ὕλη οὗ λέγεται γένοσ ‐ μὴ ὡσ τὸ τῶν Ἡρακλειδῶν ἀλλ’ ὡσ τὸ ἐν τῇ φύσει, οὐδὲ πρὸσ τὰ μὴ ἐν ταὐτῷ γένει, ἀλλὰ διοίσει τῷ γένει ἐκείνων, εἴδει δὲ τῶν ἐν ταὐτῷ γένει.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 126:2)
ὁ δὴ λέγων εἶναι τοῦτο καὶ μὴ εἶναι, τοῦτο ὅ φησιν οὔ φησιν, ὥσθ’ ὃ σημαίνει τοὔνομα τοῦτ’ οὔ φησι σημαίνειν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 63:2)
ἐπεὶ οὖν οὐ λευκὸν γίγνεται λευκοῦ τελέωσ ὄντοσ καὶ οὐδαμῇ μὴ λευκοῦ νῦν δὲ γεγενημένον μὴ λευκόν, γίγνοιτ’ ἂν ἐκ μὴ ὄντοσ λευκοῦ τὸ γιγνόμενον μὴ λευκόν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 77:1)
δεῖ ἄρα τὸ κινούμενον εἶναι ἐν ἐκείνῳ ἐξ οὗ κινήσεται καὶ οὐκ εἶναι ἐν αὐτῷ, καὶ εἰσ τοδὶ κινεῖσθαι καὶ γίγνεσθαι ἐν τούτῳ, τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀντίφασιν μὴ συναληθεύεσθαι κατ’ αὐτούσ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 84:3)
πρὸσ μὲν οὖν τοὺσ ἐκ λόγου τὰσ εἰρημένασ ἀπορίασ ἔχοντασ οὐ ῥᾴδιον διαλῦσαι μὴ τιθέντων τι καὶ τούτου μηκέτι λόγον ἀπαιτούντων·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 92:1)
περὶ τὸ συμβεβηκὸσ γὰρ αὕτη μόνη πραγματεύεται, διὸ Πλάτων οὐ κακῶσ εἴρηκε φήσασ τὸν σοφιστὴν περὶ τὸ μὴ ὂν διατρίβειν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 118:1)
εἰ γὰρ τόδε μὲν ἔστι τοῦδε ὄντοσ τόδε δὲ τοῦδε, τοῦτο δὲ μὴ ὅπωσ ἔτυχεν ἀλλ’ ἐξ ἀνάγκησ, ἐξ ἀνάγκησ ἔσται καὶ οὗ τοῦτ’ ἦν αἴτιον ἑώσ τοῦ τελευταίου λεγομένου αἰτιατοῦ τοῦτο δ’ ἦν κατὰ συμβεβηκόσ, ὥστ’ ἐξ ἀνάγκησ ἅπαντ’ ἔσται, καὶ τὸ ὁποτέρωσ ἔτυχε καὶ τὸ ἐνδέχεσθαι καὶ γενέσθαι καὶ μὴ παντελῶσ ἐκ τῶν γιγνομένων ἀναιρεῖται.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 123:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION