헬라어 문장 내 검색 Language

ψυχὴ μὲν γὰρ καὶ ψυχῇ εἶναι ταὐτόν, ἀνθρώπῳ δὲ καὶ ἄνθρωποσ οὐ ταὐτόν, εἰ μὴ καὶ ἡ ψυχὴ ἄνθρωποσ λεχθήσεται·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 8 34:2)
μόνον δύνασθαι, ὅταν δὲ μὴ ἐνεργῇ οὐ δύνασθαι, οἱο͂ν τὸν μὴ οἰκοδομοῦντα οὐ δύνασθαι οἰκοδομεῖν, ἀλλὰ τὸν οἰκοδομοῦντα ὅταν οἰκοδομῇ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 25:1)
εἰ οὖν μὴ ἐνδέχεται ταῦτα λέγειν, φανερὸν ὅτι δύναμισ καὶ ἐνέργεια ἕτερόν ἐστιν ἐκεῖνοι δ’ οἱ λόγοι δύναμιν καὶ ἐνέργειαν ταὐτὸ ποιοῦσιν, διὸ καὶ οὐ μικρόν τι ζητοῦσιν ἀναιρεῖν, ὥστε ἐνδέχεται δυνατὸν μέν τι εἶναι μὴ εἶναι δέ, καὶ δυνατὸν μὴ εἶναι εἶναι δέ, ὁμοίωσ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν δυνατὸν βαδίζειν ὂν μὴ βαδίζειν, καὶ μὴ βαδίζειν δυνατὸν ὂν βαδίζειν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 32:4)
λέγω δὲ οἱο͂ν εἴ τισ φαίη δυνατὸν τὴν διάμετρον μετρηθῆναι οὐ μέντοι μετρηθήσεσθαι ‐ ὁ μὴ λογιζόμενοσ τὸ ἀδύνατον εἶναι ‐ ὅτι οὐθὲν κωλύει δυνατόν τι ὂν εἶναι ἢ γενέσθαι μὴ εἶναι μηδ’ ἔσεσθαι.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 40:1)
εἰ δὲ μή, ποιεῖν οὐ δυνήσεται τὸ γὰρ μηθενὸσ τῶν ἔξω κωλύοντοσ προσδιορίζεσθαι οὐθὲν ἔτι δεῖ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 52:2)
τὸ γὰρ μὴ ὑπολείπειν τὴν διαίρεσιν ἀποδίδωσι τὸ εἶναι δυνάμει ταύτην τὴν ἐνέργειαν, τὸ δὲ χωρίζεσθαι οὔ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 62:1)
ἐπεὶ δὲ τῶν πράξεων ὧν ἔστι πέρασ οὐδεμία τέλοσ ἀλλὰ τῶν περὶ τὸ τέλοσ, οἱο͂ν τὸ ἰσχναίνειν ἢ ἰσχνασία αὐτό, αὐτὰ δὲ ὅταν ἰσχναίνῃ οὕτωσ ἐστὶν ἐν κινήσει, μὴ ὑπάρχοντα ὧν ἕνεκα ἡ κίνησισ, οὐκ ἔστι ταῦτα πρᾶξισ ἢ οὐ τελεία γε οὐ γὰρ τέλοσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 62:2)
εἰ δὲ μή, ἔδει ἄν ποτε παύεσθαι ὥσπερ ὅταν ἰσχναίνῃ, νῦν δ’ οὔ, ἀλλὰ ζῇ καὶ ἔζηκεν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 64:2)
ἐοίκε δὲ ὃ λέγομεν εἶναι οὐ τόδε ἀλλ’ ἐκείνινον ‐ οἱο͂ν τὸ κιβώτιον οὐ ξύλον ἀλλὰ ξύλινον, οὐδὲ τὸ ξύλον γῆ ἀλλὰ γήϊνον, πάλιν ἡ γῆ εἰ οὕτωσ μὴ ἄλλο ἀλλὰ ἐκείνινον ‐ ἀεὶ ἐκεῖνο δυνάμει ἁπλῶσ τὸ ὕστερόν ἐστιν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 72:2)
οἱο͂ν εἰ ἡ γῆ ἀερίνη, ὁ δ’ ἀὴρ μὴ πῦρ ἀλλὰ πύρινοσ, τὸ πῦρ ὕλη πρώτη οὐ τόδε τι οὖσα.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 74:1)
τούτῳ γὰρ διαφέρει τὸ καθ’ οὗ καὶ τὸ ὑποκείμενον, τῷ εἶναι τόδε τι ἢ μὴ εἶναι·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 74:2)
ἀλλ’ οὐ θεωροῦσιν ἵνα θεωρητικὴν ἔχωσιν, εἰ μὴ οἱ μελετῶντεσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 93:1)
οὐδ’ εἴ τι κινούμενον ἀί̈διον, οὐκ ἔστι κατὰ δύναμιν κινούμενον ἀλλ’ ἢ ποθὲν ποί τούτου δ’ ὕλην οὐδὲν κωλύει ὑπάρχειν, διὸ ἀεὶ ἐνεργεῖ ἥλιοσ καὶ ἄστρα καὶ ὅλοσ ὁ οὐρανόσ, καὶ οὐ φοβερὸν μή ποτε στῇ, ὃ φοβοῦνται οἱ περὶ φύσεωσ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 105:2)
ἢ ὥσπερ οὐδὲ τὸ ἀληθὲσ ἐπὶ τούτων τὸ αὐτό, οὕτωσ οὐδὲ τὸ εἶναι, ἀλλ’ ἔστι τὸ μὲν ἀληθὲσ ἢ ψεῦδοσ, τὸ μὲν θιγεῖν καὶ φάναι ἀληθέσ οὐ γὰρ ταὐτὸ κατάφασισ καὶ φάσισ, τὸ δ’ ἀγνοεῖν μὴ θιγγάνειν ἀπατηθῆναι γὰρ περὶ τὸ τί ἐστιν οὐκ ἔστιν ἀλλ’ ἢ κατὰ συμβεβηκόσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 127:2)
ὁμοίωσ δὲ καὶ περὶ τὰσ μὴ συνθετὰσ οὐσίασ, οὐ γὰρ ἔστιν ἀπατηθῆναι·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 128:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION