헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐπὶ πᾶσι, φοινίξιεσ κεφαλῆσ, ξυνήθεεσ μὲν, ὁκόσαι μοι ἐν τοῖσι πρόσθεν εἰρέαται· δυνατωτέρη δὲ ἡ διὰ τῶν κανθαρίδων · χρὴ δὲ ἐπίπροσθεν τῆσ χρήσιοσ, τριῶν ἡμερῶν πίνειν γάλα ἐσ τὴν τῆσ κύστιοσ φυλακήν.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU XRONIWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ιδ’. Θεραπεία Σπληνόσ.121)
ὢ τῆσ παρεούσησ μεγάλησ ἀνάγκησ, τλῆναι κακὸν ἀκέσασθαι μιάσματι κακῷ· εἰ δὲ καὶ ὑγιέεσ ἐκ τούτου ἐγένοντο, ἀτρεκὲσ οὐδεὶσ ἔχει μοι λέγειν· ἄλλη δέ τισ γραφὴ ἔφραζεν, ἧπαρ ἀνθρώπου φαγεῖν.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU XRONIWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ιδ’. Θεραπεία Σπληνόσ.129)
γυμνάσια τὰ εἰσ τὸν αὐχένα καὶ ὤμουσ· χειρονομίη · πάντα ὁκόσα μοι ἐπὶ σκοτωματικῶν λέλεκται.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU XRONIWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ιδ’. Θεραπεία Σπληνόσ.140)
τάδε γὰρ φλεγμασίησ · ἰητηρίοισι δὲ χρέεσθαι ὁκόσα μοι ἐν τῇσι ὀξείῃσι λέλεκται.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU XRONIWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ιδ’. Θεραπεία Σπληνόσ.277)
ἀπουλώσε ι σίνηπι, καὶ ἐκ πυρὸσ ἐσχάραι, καὶ ἐπιθήματα ἃ πρόσθεν μοι λέλεκται· δίαιτα δὲ καὶ ἄλειψισ, καὶ πλοῦσ, καὶ ἡ ἐν θαλάσσῃ βιοτὴ, ἅπαντα τοῖσι ἐπὶ νεφρῶν ἐστι ἄκεα.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU XRONIWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ιγ’. Θεραπεία Ἐλέφαντοσ.34)
ἀτὰρ καὶ τἄλλα ὁκόσα μοι ἐσ διαβήτεω γεγράφαται , ἐσ δίψεοσ ἄκοσ.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU XRONIWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ιγ’. Θεραπεία Ἐλέφαντοσ.51)
ἔνδοξα δέ ἐστι πρῶτα μὲν τὰ τῶν θεῶν, οἱο͂ν ὅταν εἰσ τὰ θεῖα ἐπανάγῃσ τὰσ ἐννοίασ, θεῶν εὔνοιαν, τύχησ χρηστότητα, οἱο͂ν ἐπὶ πολλῶν ἄν τισ ἰδεῖν δοκεῖ μοι τὴν παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν, καὶ ὅσα τοιαῦτα.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ σεμνότητοσ. 3:2)
καὶ τρίτον παράδειγμα ἐπὶ πολλῶν μὲν ἄν τισ ἰδεῖν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, δοκεῖ μοι τὴν παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν φανερὰν γιγνομένην τῇ πόλει, εἶτα ἡ ἐπὶ τὸ ὡρισμένον ἀπαγωγὴ οὐχ ἥκιστα δὲ ἐν τοῖσ παροῦσι πράγμασι.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ περιβολῆσ. 2:6)
παράδειγμα δὲ τῆσ περιβολῆσ ταύτησ ἐν τῷ κατὰ Ἀριστοκράτουσ, εἰκότωσ δ’ ἄν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, καὶ προσέχοιτέ μοι τὸν νοῦν καὶ μετ’ εὐνοίασ ἀκούσαιτε ἃ λέγω, εἶτα συστατικὰ τοῦ ὅτι δεῖ προσέχοντασ ἀκοῦσαι, ἄλλο ἐπὶ ἄλλῳ ἐπεμβεβλημένον, καὶ ταῦτα πεπλαγιασμένα, ἐπειδὴ γὰρ οὐχὶ τῶν ἐνοχλούντων ὑμᾶσ οὐδὲ τῶν πολιτευομένων παρ’ ὑμῖν ὤν [τι] πρᾶγμα τηλικοῦτον φημὶ δείξειν πεπραγμένον, ἐὰν ὅσον ἐστὶν ἐν ὑμῖν συναγωνίσησθέ μοι καὶ προθύμωσ ἀκούσητε.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ περιβολῆσ. 4:2)
οὕτω περιβολὴν εἰργάσατο δοκοῦσι δέ μοι Λακεδαιμόνιοι μάλα δεινῶν ἔργον ἀνθρώπων ποιεῖν, εἶτα τὸ γιγνόμενον ὑπ’ αὐτῶν, νυνὶ γάρ φασι δεῖν ἐκεῖνοι Ἠλείουσ μὲν τῆσ Τριφυλίασ τινὰ κομίσασθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ περιβολῆσ. 7:2)
καὶ ἐν τοῖσ Φιλιππικοῖσ δοκεῖτε δέ μοι πολὺ βέλτιον ἂν περὶ τοῦ πολέμου καὶ ὅλησ τῆσ παρασκευῆσ βουλεύσασθαι, εἶτα ἐπάγει ὧν ἕνεκα ταῦτα προελήφθη εἰ τὸν τόπον, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, τῆσ χώρασ ᾗ πολεμεῖτε ἐνθυμηθείητε.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ περιβολῆσ. 7:3)
καὶ πάλιν ἐν τῷ κατὰ Κόνωνοσ προϊὼν λέγει καὶ τὸ μὲν πρῶτον κακῶσ ἔλεγον, τελευτῶντεσ δὲ καὶ πληγὰσ ἐνέτεινάν μοι.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ περιβολῆσ. 12:7)
κατὰ μὲν γνώμην οὕτωσ, ὅταν τισ προσυνίστησι τὰ ἑαυτοῦ δίκαια, ὡσ ἀληθῆ ὄντα καὶ ῥᾴδια δειχθῆναι, ὡσ ἐν τῷ κατὰ Ἀριστοκράτουσ, πάνυ μικρὸν ὑπείληφά μοι τὸν λόγον, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, καὶ ῥᾴδιον εἶναι περὶ τοῦ παρὰ τοῦτον εἰρῆσθαι τὸν νόμον τὸ ψήφισμα.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ ἀξιοπιστίασ. 2:2)
ἀξιοπιστίασ δὲ καὶ τὸ τοῖσ ὁρ́κοισ καὶ ταῖσ ἀραῖσ χρῆσθαι, οἱο͂ν καλῶ δὲ ἐναντίον ὑμῶν τοὺσ θεοὺσ πάντασ καὶ πάσασ ὅσοι τὴν χώραν ἔχουσι τὴν Ἀττικήν, καὶ τὸν Ἀπόλλω τὸν Πύθιον, ὃσ πατρῷόσ ἐστι τῇ πόλει, καὶ ἐπεύχομαι πᾶσι τούτοισ, εἰ μὲν ἀληθῆ πρὸσ ὑμᾶσ εἴποιμι καὶ εἶπον καὶ τότ’ εὐθὺσ ἐν τῷ δήμῳ εὐτυχίαν μοι δοῦναι καὶ σωτηρίαν·
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ ἀξιοπιστίασ. 4:1)
καὶ πάλιν πρῶτον μέν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, τοῖσ θεοῖσ εὔχομαι πᾶσι καὶ πάσαισ ὅσην εὔνοιαν ἔχων ἐγὼ διατελῶ τῇ τε πόλει καὶ πᾶσιν ὑμῖν, τοσαύτην ὑπάρξαι μοι παρ’ ὑμῶν εἰσ τουτονὶ τὸν ἀγῶνα.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ ἀξιοπιστίασ. 4:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION