헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἀρχὴ δὲ πρὸσ ἅπαντα τὰ τοιαῦτα οὐ τὸ ἀξιοῦν ἢ εἶναί τι λέγειν ἢ μὴ εἶναι τοῦτο μὲν γὰρ τάχ’ ἄν τισ ὑπολάβοι τὸ ἐξ ἀρχῆσ αἰτεῖν, ἀλλὰ σημαίνειν γέ τι καὶ αὑτῷ καὶ ἄλλῳ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 65:2)
οὐ δὴ ἐνδέχεται τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι σημαίνειν ὅπερ ἀνθρώπῳ μὴ εἶναι, εἰ τὸ ἄνθρωποσ σημαίνει μὴ μόνον καθ’ ἑνὸσ ἀλλὰ καὶ ἕν οὐ γὰρ τοῦτο ἀξιοῦμεν τὸ ἓν σημαίνειν, τὸ καθ’ ἑνόσ, ἐπεὶ οὕτω γε κἂν τὸ μουσικὸν καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὸ ἄνθρωποσ ἓν ἐσήμαινεν, ὥστε ἓν ἅπαντα ἔσται·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 74:2)
τὸ δ’ ἀπορούμενον οὐ τοῦτό ἐστιν, εἰ ἐνδέχεται τὸ αὐτὸ ἅμα εἶναι καὶ μὴ εἶναι ἄνθρωπον τὸ ὄνομα, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 76:1)
ὁμοίωσ τοίνυν εἰ καὶ μυριάκισ ἐστὶ τὸ αὐτὸ ἄνθρωποσ καὶ οὐκ ἄνθρωποσ, οὐ προσαποκριτέον τῷ ἐρομένῳ εἰ ἔστιν ἄνθρωποσ, ὅτι ἐστὶν ἅμα καὶ οὐκ ἄνθρωποσ, εἰ μὴ καὶ τἆλλα ὅσα συμβέβηκε προσαποκριτέον, ὅσα ἐστὶν ἢ μὴ ἔστιν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 83:2)
τὸ γὰρ συμβεβηκὸσ οὐ συμβεβηκότι συμβεβηκόσ, εἰ μὴ ὅτι ἄμφω συμβέβηκε ταὐτῷ, λέγω δ’ οἱο͂ν τὸ λευκὸν μουσικὸν καὶ τοῦτο λευκὸν ὅτι ἄμφω τῷ ἀνθρώπῳ συμβέβηκεν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 91:4)
καὶ εἰ μὲν μὴ ἀληθὲσ διαιροῦντα λέγειν, οὐ λέγει τε ταῦτα καὶ οὐκ ἔστιν οὐθέν τὰ δὲ μὴ ὄντα πῶσ ἂν φθέγξαιτο ἢ βαδίσειεν;
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 106:3)
τὸ γὰρ ὂν λέγεται διχῶσ, ὥστ’ ἔστιν ὃν τρόπον ἐνδέχεται γίγνεσθαί τι ἐκ τοῦ μὴ ὄντοσ, ἔστι δ’ ὃν οὔ, καὶ ἅμα τὸ αὐτὸ εἶναι καὶ ὂν καὶ μὴ ὄν, ἀλλ’ οὐ κατὰ ταὐτὸ ὄν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 132:1)
τό τε γὰρ ἀποβάλλον ἔχει τι τοῦ ἀποβαλλομένου, καὶ τοῦ γιγνομένου ἤδη ἀνάγκη τι εἶναι, ὅλωσ τε εἰ φθείρεται, ὑπάρξει τι ὄν, καὶ εἰ γίγνεται, ἐξ οὗ γίγνεται καὶ ὑφ’ οὗ γεννᾶται ἀναγκαῖον εἶναι, καὶ τοῦτο μὴ ἰέναι εἰσ ἄπειρον.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 147:2)
‐ περὶ δὲ τῆσ ἀληθείασ, ὡσ οὐ πᾶν τὸ φαινόμενον ἀληθέσ, πρῶτον μὲν ὅτι οὐδ’ <εἰ> ἡ αἴσθησισ <μὴ> ψευδὴσ τοῦ γε ἰδίου ἐστίν, ἀλλ’ ἡ φαντασία οὐ ταὐτὸν τῇ αἰσθήσει.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 154:1)
ἔτι δὲ περὶ τοῦ μέλλοντοσ, ὥσπερ καὶ Πλάτων λέγει, οὐ δήπου ὁμοίωσ κυρία ἡ τοῦ ἰατροῦ δόξα καὶ ἡ τοῦ ἀγνοοῦντοσ, οἱο͂ν περὶ τοῦ μέλλοντοσ ἔσεσθαι ὑγιοῦσ ἢ μὴ μέλλοντοσ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 156:2)
εἰ μὲν οὖν οὕτωσ, οὐκ ἂν μεταβάλλοι ἐκ μὴ ἀγαθοῦ γὰρ εἰσ ἀγαθὸν μεταβάλλει ἢ ἐκ τούτου εἰσ μὴ ἀγαθόν, νῦν δ’ ἀεὶ φαίνεται οὐ γὰρ ἔστι μεταβολὴ ἀλλ’ ἢ εἰσ τὰ ἀντικείμενα καὶ μεταξύ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 182:1)
διὸ καὶ ὅσα φύσει ἔστιν ἢ γίγνεται, ἤδη ὑπάρχοντοσ ἐξ οὗ πέφυκε γίγνεσθαι ἢ εἶναι, οὔπω φαμὲν τὴν φύσιν ἔχειν ἐὰν μὴ ἔχῃ τὸ εἶδοσ καὶ τὴν μορφήν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 47:1)
ἀναγκαῖον λέγεται οὗ ἄνευ οὐκ ἐνδέχεται ζῆν ὡσ συναιτίου οἱο͂ν τὸ ἀναπνεῖν καὶ ἡ τροφὴ τῷ ζῴῳ ἀναγκαῖον, ἀδύνατον γὰρ ἄνευ τούτων εἶναι, καὶ ὧν ἄνευ τὸ ἀγαθὸν μὴ ἐνδέχεται ἢ εἶναι ἢ γενέσθαι, ἢ τὸ κακὸν ἀποβαλεῖν ἢ στερηθῆναι οἱο͂ν τὸ πιεῖν τὸ φάρμακον ἀναγκαῖον ἵνα μὴ κάμνῃ, καὶ τὸ πλεῦσαι εἰσ Αἴγιναν ἵνα ἀπολάβῃ τὰ χρήματα.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 52:1)
συνεχὲσ δὲ λέγεται οὗ κίνησισ μία καθ’ αὑτὸ καὶ μὴ οἱο͂́ν τε ἄλλωσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 70:1)
τὴν δὲ κεκαμμένην καὶ ἔχουσαν γωνίαν καὶ μίαν καὶ οὐ μίαν λέγομεν, ὅτι ἐνδέχεται καὶ μὴ ἅμα τὴν κίνησιν αὐτῆσ εἶναι καὶ ἅμα·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 71:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION